سوره نجم: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

سوره نجم (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۲

۱۲ بایت حذف‌شده ، ‏۶ مارس ۲۰۲۴

۱۲۹٬۵۶۲

ویرایش

@@ خط ۲: / خط ۲: @@
 == مقدمه ==
-پنجاه و سومین [[سوره]] [[قرآن]] و بیست و سومین آن به [[ترتیب نزول]]، نازل شده در [[مکه]] با موضوعات [[وحی]]، [[معراج]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}}، [[اعراض از مشرکین]] و اجتناب از انواع [[شرک]]. علت نامگذاری سوره، [[آیه]] اول آن است که [[خداوند]] به [[ستاره]]، آن هنگام که فرود آمده و غروب کند قسم یاد کرده است: {{متن قرآن|وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى}}<ref>«سوگند به ستاره چون فرو افتد؛» سوره نجم، آیه ۱.</ref>. و همین سوره از سوره‌های بیست وسه‌گانه‌ای است که با [[سوگند]] آغاز می‌گردد. همچنین سومین سوره از سوره‌های چهارگانه عزایم (دارای [[سجده]] [[واجب]] است که آیه {{متن قرآن|فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَاعْبُدُوا}}<ref>«بنابراین به خداوند سجده برید و (او را) بپرستید!» سوره نجم، آیه ۶۲.</ref> آن سجده واجب دارد.
+پنجاه و سومین [[سوره]] [[قرآن]] و بیست و سومین آن به ترتیب نزول، نازل شده در [[مکه]] با موضوعات [[وحی]]، [[معراج]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}}، اعراض از مشرکین و اجتناب از انواع [[شرک]]. علت نامگذاری سوره، [[آیه]] اول آن است که [[خداوند]] به [[ستاره]]، آن هنگام که فرود آمده و غروب کند قسم یاد کرده است: {{متن قرآن|وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى}}<ref>«سوگند به ستاره چون فرو افتد؛» سوره نجم، آیه ۱.</ref>. و همین سوره از سوره‌های بیست وسه‌گانه‌ای است که با [[سوگند]] آغاز می‌گردد. همچنین سومین سوره از سوره‌های چهارگانه عزایم (دارای [[سجده]] [[واجب]] است که آیه {{متن قرآن|فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَاعْبُدُوا}}<ref>«بنابراین به خداوند سجده برید و (او را) بپرستید!» سوره نجم، آیه ۶۲.</ref> آن سجده واجب دارد.
 دارای ۶۲ آیه و ۳۵۹ کلمه است. از نظر حجم از گروه سوره‌های «طوال» در سوره‌های «مفصّلات» و در حدود نیم [[حزب]] است.
-[[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «کسی که پیوسته [[سوره نجم]] را در هر [[روز]] یا در هر شب [[تلاوت]] کند در میان [[مردم]] فردی [[شایسته]] شناخته می‌شود، خداوند او را می‌آمرزد و در میان مردم [[محبوبیت]] به دست می‌آورد».
+[[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «کسی که پیوسته سوره نجم را در هر [[روز]] یا در هر شب [[تلاوت]] کند در میان [[مردم]] فردی [[شایسته]] شناخته می‌شود، خداوند او را می‌آمرزد و در میان مردم [[محبوبیت]] به دست می‌آورد».
 این سوره طی ۱۴ آیه {{متن قرآن|عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَى ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوَى وَهُوَ بِالأُفُقِ الأَعْلَى ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَأَى أَفَتُمَارُونَهُ عَلَى مَا يَرَى وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرَى عِندَ سِدْرَةِ الْمُنتَهَى عِندَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَى إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَى مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغَى لَقَدْ رَأَى مِنْ آيَاتِ رَبِّهِ الْكُبْرَى }}<ref>«آن (فرشته) بسیار توانمند به او آموخته است. توانای خردمندی که راست ایستاد. و او در افق فراتر بود. سپس نزدیک شد و فروتر آمد. آنگاه (میان او و پیامبر) به اندازه دو کمان یا نزدیک‌تر رسید. پس (خداوند) به بنده خود وحی کرد، آنچه وحی کرد. دل، آنچه می‌دید، دروغ نگفت، پس آیا شما با او در آنچه می‌بیند، بگو- مگو می‌کنید؟ و به یقین او را در فرودی دیگر، (نیز) دیده بود. کنار درخت سدری که در واپسین جای است که نزد آن بوستان‌سراست هنگامی که آن درخت سدر را فرو پوشاند، آنچه فرو پوشاند. چشم (وی سوی دیگر) نگشت و کژ ندید. بی‌گمان برخی از نشانه‌های بزرگ پروردگارش را دیده است» سوره نجم، آیه ۵-۱۸.</ref> به گوشه‌هایی از معراج [[حضرت محمد]] {{صل}} و [[مقام قرب]] او که از قاب قوسین هم فراتر و نزدیک‌تر بوده است اشاره می‌کند (و قسمت اول آن در آغاز [[سوره اسراء]] ذکر شده است). توصیف [[اعمال]]، [[افکار]] و [[عقاید]] [[خرافی]] بت‌پرستان و [[مشرکان]]، شرایط استفاده از [[توبه]]، [[مغفرت]] و [[الطاف]] خاص [[الهی]]، آثار [[اعمال انسان]] در هر دو [[جهان]] و اشاره به سرگذشت بعضی از [[ملل]] و [[اقوام]] گذشته، [[مردم‌شناسی]] و اینکه هر کس اعمال خویش است و هیچکس بار [[گناه]] دیگران را بر دوش نمی‌کشد، بخشی از موضوعات این سوره است.