سوره بینه: تفاوت میان نسخه‌ها

براساس این سوره، عمومیت رسالت آن جناب مقتضای [[سنت الهی]]، یعنی [[سنت]] [[هدایت]] است، همان سنتی که در بیان آن فرموده: {{متن قرآن|إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا}}<ref>«ما به او راه را نشان داده‌ایم خواه سپاسگزار باشد یا ناسپاس» سوره انسان، آیه ۳.</ref>، {{متن قرآن|وَإِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلَا فِيهَا نَذِيرٌ}}<ref>«ما تو را به حق، نویدبخش و بیم‌دهنده فرستاده‌ایم و هیچ امتی نیست مگر میان آنان بیم‌دهنده‌ای بوده است» سوره فاطر، آیه ۲۴.</ref> و بر عمومیت دعوت آن جناب [[استدلال]] کرده، به اینکه دعوت آن حضرت متضمن صلاح مجتمع [[انسانی]] است، [[عقاید]] و [[اعمال]] افراد و [[جوامع]] را [[صالح]] می‌سازد.