سوره کافرون در علوم قرآنی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط

| موضوع مرتبط = سوره کافرون

| مداخل مرتبط = [[سوره کافرون در علوم قرآنی]]

| پرسش مرتبط  =  

در تعداد [[آیات]] آن هیچ اختلافی نیست و دارای ۶ [[آیه]]، ۲۷ کلمه و ۹۹ حرف است. از نظر حجم از سوره‌های «قصار» (کوتاه) است و در ردیف سوره‌های جزء عم در [[حزب]] چهارم جزء سی قرار دارد. یازدهمین و آخرین سوره از سوره‌های «ندا» و «مخاطبات» است. همچنین دومین سوره از سوره‌های «مقولات» است که با کلمه {{متن قرآن|قُلُ}} (بگو) آغاز می‌شود. [[مفسرین]] در اینکه این [[سوره مکی]] است و یا [[مدنی]] [[اختلاف]] کرده‌اند و از ظاهر سیاقش بر می‌آید که در مکه نازل شده باشد<ref>المیزان.</ref>. به این سوره و سه سوره دیگر ([[سوره اخلاص]]، [[سوره فلق]]، [[سوره ناس]]) مجموعاً چهار قل می‌گویند. این سوره مشتمل بر [[اتمام حجت]] بر [[کافران]] است و عدم [[سازش]] و آمیختگی میان [[اسلام]] و [[کفر]] را بیان کرده است.

از [[پیامبر]] آورده‌اند که فرمود: {{متن حدیث|مَنْ قَرَأَ {{متن قرآن|قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ}} فَکَأَنَّمَا قَرَأَ رُبُعُ الْقُرْآنِ...}}؛ «کسی که سوره «کافرون» را بخواند، بسان کسی است که یک چهارم قرآن را خوانده است. شیطان‌های [[طغیان‌گر]] به [[برکت]] این [[سوره]] از او دور می‌گردند و از بلای [[شرک]] و [[گمراهی]] و [[بیدادگری]] [[پاک]] و از [[هول و هراس]] [[روز رستاخیز]] در [[امان]] خواهد بود» و نیز در روایتی آورده‌اند که به «[[جبیر بن مطعم]]» فرمود: آیا [[دوست]] داری هنگامی که به [[سفر]] می‌روی از نظر زاد و توشه از [[بهترین]] یارانت باشی؟ گفت: آری [[پدر]] و مادرم به قربانت! فرمود: پس این سوره‌های پنج‌گانه را بخوان {{عربی|"فاقرء هذه السور الخمس..."}} پرسید: کدامین [[سوره‌ها]]؟ فرمود: سوره‌های «کافرون»، «[[نصر]]»، «[[اخلاص]]»، «فلق» و «ناس». و به یاد داشته باش که هر کدام را با {{متن قرآن|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ}} آغاز نما. نامبرده می‌افزاید: من [[ثروت]] و [[سرمایه]] زیادی نداشتم و با کسانی که [[خدا]] خواست همسفر و همراه شدم و به [[لطف]] او از بلندهمت‌ترین و پرزاد و توشه‌ترین آنها بودم تا از سفر بازآمدم و نیز آورده‌اند که: مردی به حضورش آمد و گفت: ای [[پیامبر خدا]]! آمده‌ام چیزی به من بیاموزی که به هنگام [[خواب]] آن را بخوانم؛ فرمود: {{متن حدیث|إِذَا أَخَذْتَ مَضْجَعَكَ فَاقْرَأْ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ َ ثُمَ نَمْ عَلَى خَاتِمَتِهَا فَإِنَّهَا بَرَاءَةٌ مِنَ الشِّرْكِ}}، «هنگامی که به بستر رفتی، [[سوره]] «کافرون» را بخوان و پس از آن بخواب که این [[سند]] [[بیزاری]] از شرک است». از [[حضرت صادق]] {{ع}} آورده‌اند که می‌فرمود: {{متن حدیث|كَانَ أَبِي يَقُولُ: {{متن قرآن|قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ}} رُبُعُ الْقُرْآنِ وَ كَانَ إِذَا فَرَغَ مِنْهَا قَالَ: أَعْبُدُ اللَّهَ وَحْدَهُ}}؛ «پدرم می‌فرمود: [[سوره کافرون]] یک چهارم [[قرآن]] است و هنگامی که آن را می‌خواند و از آن [[فراغت]] می‌یافت، می‌فرمود: تنها [[خدای یکتا]] را می‌‌پرستم، تنها او را می‌‌پرستم و بس» و نیز آورده‌اند که فرمود: {{متن حدیث|مَنْ قَرَأَ {{متن قرآن|قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ}} وَ {{متن قرآن|قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ}} فِي فَرِيضَةٍ مِنَ الْفَرَائِضِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَ لِوَالِدَيْهِ وَ مَا وَلَدَ وَ إِنْ كَانَ شَقِيّاً مُحِيَ مِنْ دِيوَانِ الْأَشْقِيَاءِ وَ أُثْبِتَ فِي دِيوَانِ السُّعَدَاءِ وَ أَحْيَاهُ اللَّهُ سَعِيداً وَ أَمَاتَهُ شَهِيداً وَ بَعَثَهُ شَهِيداً}}، «کسی که [[سوره]] «کافرون» و «[[اخلاص]]» را در یکی از نمازهای [[واجب]] خویش بخواند و آنها را [[باور]] داشته باشد، [[خدا]] او و [[پدر]] و [[مادر]] و فرزندانش را می‌آمرزد و اگر گرفتار [[تیره‌بختی]] شده باشد نام او از دفتر تیره‌بختان محو و [[پاک]] شده و در دفتر نیک‌بختان نوشته می‌شود؛ و خدا او را [[نیک]] [[بخت]] زنده می‌دارد و [[شهید]] از [[دنیا]] می‌برد و شهید برمی‌انگیزد»<ref>مجمع البیان.</ref>.