معراج در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

[[معراج]] به معنای بالا رفتن، نردبان و [[سفر آسمانی]] است و اصطلاحاً به [[سفر آسمانی]] [[حضرت محمد]] {{صل}} گفته می‌‌شود<ref>ر. ک: [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۲۱۸.</ref>. منظور از [[اسراء]] [[شب]] گردی و [[سیر]] [[معنوی]] اعم از [[معراج]] است؛ زیرا [[معراج]] [[پیامبر]] بارها انجام گرفته، که در [[آیات]] دیگر فرموده: {{متن قرآن|لَقَدْ رَأَى مِنْ آيَاتِ رَبِّهِ الْكُبْرَى}}<ref>«بی‌گمان برخی از نشانه‌های بزرگ پروردگارش را دیده است» سوره نجم، آیه ١٨.</ref>، در حالی که [[اسراء]] [[پیامبر]] تعبیر منحصر به فرد آن [[حضرت]] است که در [[قرآن]] یکبار ذکر شده است. کلمه "[[اسراء]]" و همچنین کلمه "سری" که ثلاثی مجرد آن است، به معنای [[سیر]] در [[شب]] است، وقتی گفته می‌شود «سری و اسری» معنایش این است که فلانی در [[شب]] راه پیمود، و وقتی گفته می‌شود «سَری به وَ اسری» به معنای این است که او را شبانه [[سیر]] داد و [[سیر]] مخصوص روز یا اعم از روز و [[شب]] است: {{متن قرآن|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ١.</ref>.