نصیبین: تفاوت میان نسخه‌ها

«نصیبین» از شهرهای آباد منطقه «[[جزیره]]» در مسیر «[[موصل]] به [[شام]]» است<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۷۱۰.</ref>.

==آشنایی اجمالی==

«نصیبین» ناحیه‌ای است در [[دیار ربیعه]]، بین [[حیره]] و [[شام]].<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۴، ص۱۳۱۰.</ref> این [[شهر]] که [[جغرافی‌دانان]] متقدم آن را در شمار شهرهای اقلیم چهارم قرار داده‌اند، موضعی است آباد در بلاد «[[جزیره]]»، بر جاده قافله‌های [[موصل]] به شام که در وصف آبادانی‌اش، شمار بوستان‌های آن و روستاهای اطرافش را تا چهل هزار نیز گفته‌اند. نصیبین تا [[سنجار]] ۹ فرسخ و تا موصل ۶ [[روز]] فاصله داشت و در دور تا دور آن دیواری کشیده شده بود که [[رومیان]] آن را بنا نهاده و [[انوشیروان]] - [[پادشاه ایران]] - پس از فتح آن، کاملش کرده بود.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۲۸۸.</ref> این شهر در [[سال ۱۹ هجری]] توسط [[مسلمانان]] به [[فرماندهی]] [[عیاض بن غنم]] فتح گردید.<ref>ابن اعثم، الفتوح، ج۱، ص۲۵۸-۲۵۹؛ بلاذری، فتوح البلدان، ص۱۷۵.</ref> از نصیبین همچنین به عنوان روستایی از روستاهای [[حلب]] یاد کرده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۲۸۹.</ref> همچنین از شهری به نام نصیبین بر کرانه [[فرات]] کبیر که به «[[نصیبین روم]]» معروف است، در منابع ذکری به میان آمده است. این شهر تا «آمد» و نیز «حران» سه یا چهار روز فاصله داشت.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۲۸۹.</ref>

امروزه نصیبین در منتهی الیه شمال «[[جزیره فراتیه]]» در [[مرز]] [[ترکیه]] و [[سوریه]]، در مجاورت شهر «[[قامشلی]]» سوریه و در جنوب این شهر قرار دارد. این شهر کما سابق، در کنار جاده پر رفت و آمد موصل به حلب واقع بوده و به [[لطف]] موقعیت خاص جغرافیایی‌اش و نیز عبور یکی از شاخه‌های [[رود خابور]] از آن، یکی از شهرهای پر رونق، آباد و دارای باغ‌های سرسبز منطقه محسوب می‌‌شود.<ref>[[عاتق بن غیث بلادی|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۳۱۹.</ref>