شب قدر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

برخی از اندیشمندان، نزول قرآن بر [[پیامبر]]{{صل}} را به دو گونه دفعی و تدریجی می‌دانند<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ۲/۱۵ ـ ۱۹.</ref>. از ویژگی‌های [[شب قدر]]، نزول دفعی قرآن بر [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در آن است؛ چنان‌که در مدت ۲۳ سال به صورت تدریجی بر پیامبر{{صل}} نازل شده است<ref>سیوطی، ۱/۱۵۶؛ طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ۲/۱۵ ـ ۱۹.</ref>.

[[امام خمینی]] همانند استاد خود شاه‌آبادی<ref>شاه‌آبادی، رشحات البحار، ۶۸ ـ ۷۲.</ref> با تحلیلی [[عرفانی]]، مراتب [[نزول قرآن]] را هفت مرتبه می‌شمارد و آن را منطبق بر مراتب هفت‌گانه عالم می‌داند و [[معتقد]] است برای [[قرآن]]، حقیقتی است که از [[شئون]] و [[حقایق]] [[علمی]] در حضرت [[واحدیت]] شمرده می‌شود؛ این [[حقیقت]] [[غیبی]] در هر نشئه از نشئاتِ هفت‌گانه عالم، ظهور و بروزی دارد و [[رسول خدا]]{{صل}} در هر نشئه‌ای از این نشئات ـ به گونه‌ای مناسب آن نشئه ـ آن را [[ادراک]] می‌کند و ممکن است مفاد برخی [[روایات]] را که قرآن بر [[هفت حرف]] نازل شده است،<ref>مجلسی، بحار الانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار{{ع}}، ۸۹/۸۳.</ref> بر همین معنا حمل کرد.<ref>امام خمینی، آداب الصلاة، ۳۲۳.</ref> ایشان در تعیین این منازل هفت‌گانه، بیانی متفاوت با استاد خود دارد. شاه‌آبادی این منازل را مرتبه [[هویت]] غیبی[[حق]]، مرتبه فنای حضرت، مرتبه بقای بعد از فنا، مرتبه [[عقل]] بسیط، مرتبه [[عقل تفصیلی]] و مرتبه [[وهم]]، مرتبه [[خیال]] آن حضرت و در نهایت مرتبه الفاظ و صوت می‌داند؛<ref>شاه‌آبادی، رشحات البحار، ۷۱ ـ ۷۲.</ref> ولی امام خمینی این منازل را حضرت علمیه، حضرت اعیان ثابته، حضرت [[اقلام]]، حضرت [[الواح]]، حضرت مثال، [[حس]] مشترک و [[شهادت]] مطلقه معرفی می‌کند<ref>امام خمینی، آداب الصلاة، ۳۲۲ ـ ۳۲۳.</ref>.