امام در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
←احکام مربوط به امام
| خط ۶۰: | خط ۶۰: | ||
ادعای الوهیت و خدایی ائمه {{عم}} و یا [[اعتقاد]] به [[استقلال]] یا شراکت آنان با [[خداوند]] در [[آفریدن]] و روزی دادن، حرام، بلکه موجب کفر است<ref>جواهر الکلام، ج۶، ص۵۰؛ جواهر الکلام، ج۴۱، ص۴۴۲.</ref>. | ادعای الوهیت و خدایی ائمه {{عم}} و یا [[اعتقاد]] به [[استقلال]] یا شراکت آنان با [[خداوند]] در [[آفریدن]] و روزی دادن، حرام، بلکه موجب کفر است<ref>جواهر الکلام، ج۶، ص۵۰؛ جواهر الکلام، ج۴۱، ص۴۴۲.</ref>. | ||
پذیرفتن سخن امامان {{عم}} در آنچه خبر میدهند بدون [[بینه]] واجب است و [[سوگند]] دادن آنان نیز جایز نیست<ref>الدروس الشرعیه، ج۲، ص۹۰.</ref>. | |||
ائمه {{عم}} همانند [[پیامبر]] {{صل}} دارای ولایت مطلقه و [[ولایت]] بر [[نفوس]]، [[اموال]] و سایر | ائمه {{عم}} همانند [[پیامبر]] {{صل}} دارای ولایت مطلقه و [[ولایت]] بر [[نفوس]]، [[اموال]] و سایر شؤون شخصی افراد هستند<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۲۴۵.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||