|
|
| خط ۶۱: |
خط ۶۱: |
|
| |
|
| بنابراین حدیث صریحاً دلالت دارد که اهل بیت{{عم}} دارای [[علم گسترده]] و خطاناپذیرند؛ چنان که بر تمام [[معارف قرآنی]] و [[دینی]] احاطه دارند<ref>[[محمد اسحاق عارفی|عارفی، محمد اسحاق]]، [[خاتمیت و پرسشهای نو ج۲ (کتاب)|خاتمیت و پرسشهای نو ج۲]]، ص ۶۳.</ref>. | | بنابراین حدیث صریحاً دلالت دارد که اهل بیت{{عم}} دارای [[علم گسترده]] و خطاناپذیرند؛ چنان که بر تمام [[معارف قرآنی]] و [[دینی]] احاطه دارند<ref>[[محمد اسحاق عارفی|عارفی، محمد اسحاق]]، [[خاتمیت و پرسشهای نو ج۲ (کتاب)|خاتمیت و پرسشهای نو ج۲]]، ص ۶۳.</ref>. |
|
| |
| == [[علم امام علی]]{{ع}} در گفتار او ==
| |
| امیر مؤمنان{{ع}} در مواردی، از [[علم ویژه]] خویش خبر داده و بر این مطلب تأکید ورزیده است که او بر [[اسرار]] [[آیات قرآن]] و ابواب [[آسمانها]] [[آگاه]] و علوم بسیاری در سینه آن [[بزرگوار]] انباشته است و همه این [[دانشها]] را از [[نبی مکرم]]{{صل}} و از طریق ویژهای که بر ما مخفی میباشد، دریافته است. او هماره در پی آن بود که حاملانی را برای بر انتقال این علوم بیابد و هرگاه کسی را مییافت که گنجایش انتقال چنین علومی را داشت، به فراخور استعدادش، بخشی از آن را به او میآموخت. روایاتی که از آن [[امام]] [[اندیشه]] و عمل در این باب آمده، بسیار است که در ذیل به برخی از آنها اشاره میشود:
| |
| #«پیش از آنکه مرا از دست دهید، هر سؤالی که دارید، از من بپرسید. [[سوگند]] به کسی که جانم در دست اوست، از حال تا [[قیامت]]، چیزی از من درباره آن گروه که صدش را [[هدایت]] میکند و صد نفر را [[گمراه]]، نمیپرسید، مگر اینکه به شما خبر میدهم از فراخواننده و جلودار و داننده آن گروه و از جای فرود آمدن و بارانداز آنان و از هر یک از آنها که کشته میشود یا میمیرد»<ref>{{متن حدیث|فَاسْأَلُونِي قَبْلَ أَنْ تَفْقِدُونِي فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا تَسْأَلُونِّي عَنْ شَيْءٍ فِيمَا بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ السَّاعَةِ وَ لَا عَنْ فِئَةٍ تَهْدِي مِائَةً وَ تُضِلُّ مِائَةً إِلَّا أَنْبَأْتُكُمْ بِنَاعِقِهَا وَ قَائِدِهَا وَ سَائِقِهَا وَ مُنَاخِ رِكَابِهَا وَ مَحَطِّ رِحَالِهَا وَ مَنْ يُقْتَلُ مِنْ أَهْلِهَا قَتْلًا وَ مَنْ يَمُوتُ مِنْهُمْ مَوْتاً}}؛ (نهجالبلاغه فیض الاسلام، خطبه ۹۲، ص۲۷۳).</ref>.
| |
| #«از من بپرسید، پیش از آنکه مرا نیابید».
| |
| #ای [[مردم]]! [[علوم]] و [[معارف اسلامی]] را از من بپرسید، پیش از اینکه مرا نیابید، که من به راههای [[آسمان]]، داناترم از راههای [[زمین]]»<ref>نهجالبلاغه فیض الاسلام، خطبه ۲۳۱، ص۷۶۱.</ref>.
| |
|
| |
| دلیل این مطلب که [[امام]]{{ع}} این جمله را در موارد متعدد فرموده، این است که پرسشهایی که هنگام ایراد این سخن از آن حضرت شده، گوناگون بوده و [[پرسش]] کنندگان نیز افراد مختلف بودهاند؛ مثلاً در [[نقلی]] سؤال کننده<ref>شیخ صدوق، امالی، ص۴۲۴.</ref>، [[اشعث بن قیس]] و سؤال او درباره [[جزیه]] مجوسان بوده است و در نقل دیگر<ref>قطب الدین راوندی، المزابح و الجرائح، ج۳، ص۱۱۳۲.</ref>، پرسش کننده، [[صعصعة بن صوحان]] و پرسش او درباره [[دجال]] بوده است و در [[روایت]] دیگر<ref>شیخ صدوق، امالی، ص۱۹۶.</ref>، [[سائل]]، سعد بن وقاص بوده است که از تعداد چیزهای دیگر از آن حضرت سؤال کرده است<ref>[[محمد اسحاق عارفی|عارفی، محمد اسحاق]]، [[خاتمیت و پرسشهای نو ج۲ (کتاب)|خاتمیت و پرسشهای نو ج۲]]، ص ۶۶.</ref>.
| |
|
| |
|
| == [[علم امامان]] در گفتار [[امیر مؤمنان]]{{عم}} == | | == [[علم امامان]] در گفتار [[امیر مؤمنان]]{{عم}} == |
