الهام در علوم قرآنی: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==  

راغب می‌گوید: [[الهام]]، القای چیزی از جانب [[خداوند]] در [[قلب]] است؛ مانند سخن [[حضرت رسول]] {{صل}}: {{متن حدیث| رُوحَ اَلْأَمِينِ نَفَثَ فِي رُوعِي}}

#{{متن قرآن|وَأَوْحَيْنَا إِلَى أُمِّ مُوسَى أَنْ أَرْضِعِيهِ}}<ref>«و به مادر موسی الهام کردیم که به او شیر بده» سوره قصص، آیه ۷.</ref> که به الهام خودآگاه اشاره دارد؛

#{{متن قرآن|وَأَوْحَى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا}}<ref>«و پروردگارت به زنبور عسل الهام کرد که بر کوه‌ها و بر درخت و بر داربست‌هایی که (مردم) می‌سازند لانه گزین!» سوره نحل، آیه ۶۸.</ref> که به الهام غریزی و ناخودآگاه اشاره می‌کند.

گفتنی است که الهام گاهی به معنای [[وحی]] و گاهی درباره مفهومی مقابل وحی که ممیزاتی ندارد به کار برده می‌شود <ref>ابن منظور، محمد بن مکرم، سان العرب؛ جلد۱۱؛صفحه ۳۴۵؛ تهانوی، محمد اعلی بن علی -کشاف اصطلاحات الفنون والعلوم؛ جلد۱؛صفحه ۲۵۶؛ اعلمی، محمد حسین، دائرة المعارف الشیعیة العامة؛ جلد۲؛ صفحه ۳۲۲؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن؛ صفحه ۱۴۵</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص ۱۱۷۵.</ref>