مدایح علوی: تفاوت میان نسخه‌ها

۴۵۴ بایت حذف‌شده ،  ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =  
| موضوع مرتبط = امام علی
| عنوان مدخل  =  
| عنوان مدخل  =  
| مداخل مرتبط = [[مدایح علوی در حدیث]] - [[مدایح علوی در کلام اسلامی]]
| مداخل مرتبط =  
| پرسش مرتبط  = مدایح علوی (پرسش)
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}


'''مدایح علوی''' [[شاعران]] [[شیعه]] و حتی [[اهل سنت]]، [[فضایل]] و [[مناقب]] [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} را به زبان [[شعر]] (چه [[عربی]]، چه [[فارسی]]) سروده و [[شعر]] خود را به [[مدح]] [[امام علی|علی]] {{ع}} آراسته‌اند. هر شیعۀ متعهّد [[احساس]] [[وظیفه]] می‌کرده که از [[قدرت]] و طبع شعری خود در مسیر [[ولایت]] بهره بگیرد. از این‌رو حجم عظیمی از مدایح علوی پدید آمده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۴.</ref>.
== مقدمه ==
[[مدایح علوی]] [[شاعران]] [[شیعه]] و حتی [[اهل سنت]]، [[فضایل]] و [[مناقب]] [[حضرت علی]]{{ع}} را به [[زبان شعر]] (چه [[عربی]]، چه [[فارسی]]) سروده و [[شعر]] خود را به [[مدح]] علی{{ع}} آراسته‌اند. هر شیعۀ متعهّد [[احساس]] [[وظیفه]] می‌کرده که از [[قدرت]] و طبع شعری خود در مسیر [[ولایت]] بهره بگیرد. از این‌رو حجم عظیمی از مدایح علوی پدید آمده است.


== مقدمه ==
مبنای شکل‌گیری مباحث کتاب"[[الغدیر]]"، بر غدیریه‌های شاعران [[عرب]] و [[فضایل امیر المؤمنین]]{{ع}} در قالب شعر از [[صدر اسلام]] تا [[زمان]] مؤلف آن کتاب است و [[قرن]] به قرن شاعران [[غدیر]] را معرفی و به نقل و مستندسازی اشعارشان پرداخته است. اینگونه سروده‌ها، هم مفاهیم [[اعتقادی]] [[تشیع]] را در [[عواطف]] [[شیعیان]] ریشه‌دارتر ساخته و هم آن فضایل را که در [[روایات]] آمده، با زبان شعر، جذاب و فراگیر و ماندگار کرده است. [[پیامبر اسلام]]] و [[ائمه معصومین]]{{عم}} نیز مدافع و مروّج اینگونه [[مدایح]] بوده‌اند و شعر شاعران هم در سایۀ مدایح علوی و ولایی، [[ارزش]] و اعتبار و [[جاودانگی]] یافته است (مادح [[خورشید]]، [[مدّاح]] خود است). به عنوان نمونه، برخی از شاعران عرب را یاد می‌کنیم: [[کعب بن زهیر]]، [[بشر بن منقذ]]، [[حسّان بن ثابت]] و...<ref> این شاعران و شعرای دیگری با نمونه‌هایی از سروده‌های علوی‌شان در ج ۹ «موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب»، ص۸ تا ۱۰۱ و در مجلّدات متعدد «الغدیر» و منابع دیگر آمده است</ref>. در [[ادب فارسی]] نیز از دیرباز، شاعران [[شیعی]] به [[مدیحه‌سرایی]] [[اهل بیت]]، به‌ویژه [[امیر مؤمنان]] پرداخته‌اند و فضایل آن حضرت را با زبان شعر، [[جاودانه]] ساخته‌اند. (...) کدام [[شاعر]] [[اهل]] ولا و [[محبّ]] اهل بیت است که دربارۀ علی مدیحه و مدایحی نسروده باشد؟<ref>در این زمینه از جمله ر. ک: «غدیریه‌های فارسی»، محمد صحتی، «در ساحل غدیر» و «مناقب علوی در شعر فارسی» احمد احمدی بیرجندی</ref> این، عمل به توصیه و رهنمود [[امامان شیعه]] است که شاعران مکتبی را به سرودن دربارۀ اهل بیت فراخوانده و برای آن پاداش‌های فراوان برشمرده‌اند. به فرمودۀ [[امام صادق]]{{ع}}: {{عربی|من قال فینا بیت شعر بنی اللّه له بیتا فی الجنّة}}<ref>هرکه بیتی شعر دربارۀ ما بگوید، خداوند در برابر آن خانه‌ای در بهشت برایش بنا می‌کند.</ref>، [[احادیث]] فراوان از این دست، نشان‌دهندۀ [[فضیلت]] پرداختن به "[[مدایح علوی]]" و اشعار آیینی و ولایی است<ref>عیون اخبار الرضا، ص۵، المحجّة البیضاء، ج ۵ ص۲۲۹، الغدیر ج ۲ ص۳.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۴.</ref>
* مبنای شکل‌گیری مباحث [[کتاب]]"[[الغدیر]]"، بر غدیریه‌های [[شاعران]] [[عرب]] و [[فضایل]] [[امام علی|امیر المؤمنین]] {{ع}} در قالب [[شعر]] از صدر [[اسلام]] تا زمان مؤلف آن کتاب است و قرن به قرن [[شاعران]] [[غدیر]] را معرفی و به [[نقل]] و مستندسازی اشعارشان پرداخته است. اینگونه سروده‌ها، هم مفاهیم [[اعتقادی]] [[تشیع]] را در [[عواطف]] [[شیعیان]] ریشه‌دارتر ساخته و هم آن [[فضایل]] را که در [[روایات]] آمده، با زبان [[شعر]]، جذاب و فراگیر و ماندگار کرده است. [[پیامبرر خاتم|پیامبر اسلام]]] و [[ائمه]] [[معصومین]] {{عم}} نیز مدافع و مروّج اینگونه [[مدایح]] بوده‌اند و [[شعر]] [[شاعران]] هم در سایۀ مدایح علوی و ولایی، [[ارزش]] و اعتبار و [[جاودانگی]] یافته است (مادح [[خورشید]]، مدّاح خود است). به عنوان نمونه، برخی از [[شاعران]] [[عرب]] را یاد می‌کنیم: [[کعب بن زهیر]]، [[بشر بن منقذ]]، [[حسّان بن ثابت]] و...<ref> این شاعران و شعرای دیگری با نمونه‌هایی از سروده‌های علوی‌شان در ج ۹ «موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب»، ص ۸ تا ۱۰۱ و در مجلّدات متعدد «الغدیر» و منابع دیگر آمده است</ref>. در [[ادب]] [[فارسی]] نیز از دیرباز، [[شاعران]] [[شیعی]] به [[مدیحه‌سرایی]] [[اهل بیت]]، به‌ویژه [[امام علی|امیر مؤمنان]] پرداخته‌اند و [[فضایل]] آن [[حضرت]] را با زبان [[شعر]]، جاودانه ساخته‌اند. (...) کدام شاعر [[اهل]] ولا و [[محبّ]] [[اهل بیت]] است که دربارۀ [[امام علی|علی]] مدیحه و مدایحی نسروده باشد؟<ref>در این زمینه از جمله ر. ک: «غدیریه‌های فارسی»، محمد صحتی، «در ساحل غدیر» و «مناقب علوی در شعر فارسی» احمد احمدی بیرجندی</ref> این، عمل به توصیه و رهنمود [[امامان]] [[شیعه]] است که [[شاعران]] مکتبی را به سرودن دربارۀ [[اهل بیت]] فراخوانده و برای آن پاداش‌های فراوان برشمرده‌اند. به فرمودۀ [[امام صادق]] {{ع}}: {{عربی|من قال فینا بیت شعر بنی اللّه له بیتا فی الجنّة}}<ref>هرکه بیتی شعر دربارۀ ما بگوید، خداوند در برابر آن خانه‌ای در بهشت برایش بنا می‌کند.</ref>، [[احادیث]] فراوان از این دست، نشان‌دهندۀ [[فضیلت]] پرداختن به "مدایح علوی" و اشعار آیینی و ولایی است<ref>عیون اخبار الرضا، ص ۵، المحجّة البیضاء، ج ۵ ص ۲۲۹، الغدیر ج ۲ ص ۳.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۴.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
* [[پرونده:1368987.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|'''فرهنگ غدیر''']]
# [[پرونده:1368987.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|'''فرهنگ غدیر''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


خط ۱۹: خط ۱۹:
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:مدایح علوی]]
[[رده:امام علی]]
[[رده:مدایح علوی]]
[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]
[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]
[[رده:شعر]]
[[رده:شعر]]
۱۲۹٬۵۶۶

ویرایش