خاتم‌بخشی: تفاوت میان نسخه‌ها

«[[انفاق انگشتر]]» در حال [[نماز]] به [[فقیر]] که از سوی [[امام علی]] {{ع}} انجام گرفت، نزول [[آیه ولایت]] را درپی داشت: {{متن قرآن|إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ}}<ref>سوره مائده، آیه ۵۵.</ref>. روز ۲۴ ذی‌حجّه، [[فقیری]] به [[مسجد پیامبر]] آمده، [[تقاضای کمک]] کرد. کسی کمک نکرد. علی {{ع}} که در حال نماز بود، به او اشاره کرد، وی جلو آمد و انگشتر را از دست [[امیر المؤمنین]] بیرون آورد.

آیه‌ای که در این مورد نازل شد، پس از [[خدا]] و [[رسول]]، کسی را [[ولیّ]] و [[سرپرست مؤمنان]] معرفی کرد که نماز می‌خواند و در حال [[رکوع]]، [[زکات]] و [[صدقه]] می‌دهد<ref>الغدیر، ج ۲ ص۵۲</ref>. مصداق این [[آیه]] کسی جز علی {{ع}} نبود. راویان متعدد این داستان، نزول [[آیۀ ولایت]] را در [[شأن]] انفاق حضرت علی {{ع}} ذکر کرده‌اند. نزول آیه و [[ستایش]] از این انفاق، نه به خاطر گرانی قیمت انگشتر، بلکه به خاطر [[اخلاص]] آن حضرت در انفاق بود. این حادثه علاوه بر آنکه [[فضیلت]] مهمّی از [[فضایل علی]] {{ع}} را بیان کرده، [[سبب نزول]] یکی از روشن‌ترین [[آیات مربوط به امامت و ولایت]] شد که پیوسته به آن استشهاد شده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۲۳۹.</ref>.