←تأکیدها و تشویقها
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۳۵: | خط ۳۵: | ||
چنین جایگاه [[ارجمندی]] فقط برای کسی حاصل میگردد که همه وجودش خدایی باشد و بالاترین مراحل [[اخلاق]] و [[عرفان]] را پیموده باشد. اما بیان و تکرار و تأکید آن در کلام نبوی ناظر بر ابعادی چون هدایت معنوی و [[رهبری سیاسی]] و [[اجتماعی]] علی{{ع}} نیز هست<ref>[[سید محمود طباطبایی نژاد|طباطبایی نژاد، سید محمود]]، [[حب امام علی (مقاله)| مقاله «حب امام علی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۳ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۳]]، ص ۲۴۸.</ref>. | چنین جایگاه [[ارجمندی]] فقط برای کسی حاصل میگردد که همه وجودش خدایی باشد و بالاترین مراحل [[اخلاق]] و [[عرفان]] را پیموده باشد. اما بیان و تکرار و تأکید آن در کلام نبوی ناظر بر ابعادی چون هدایت معنوی و [[رهبری سیاسی]] و [[اجتماعی]] علی{{ع}} نیز هست<ref>[[سید محمود طباطبایی نژاد|طباطبایی نژاد، سید محمود]]، [[حب امام علی (مقاله)| مقاله «حب امام علی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۳ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۳]]، ص ۲۴۸.</ref>. | ||
برخی روایات دیگر در این زمینه عبارت است از: | |||
# [[پیامبر خدا]]{{صل}}: [[خداوند]] عز و جل درباره علی به من سفارش کرد. گفتم: پروردگارا! آن سفارش را برایم روشن ساز. فرمود: "بشنو". گفتم: میشنوم. آن گاه فرمود: "به [[درستی]] که علی، [[پرچم هدایت]]، پیشوای اولیای من، و روشنگر راه فرمانبُرداران من است و او کلمهای است که [[پرهیزگاران]] را به [[پیروی]] و [[همراهی]] آن، [[فرمان]] دادهام. هر کس او را [[دوست]] بدارد، مرا دوست داشته است و هر کس او را [[دشمن]] بدارد، مرا دشمن داشته است. علی را به این سخنان، [[بشارت]] بده"<ref>{{متن حدیث|رسول الله{{صل}}: إن اللهَ تَعالی عَهِدَ إلَی عَهداً فی عَلِی، فَقُلتُ: یا رَب بینهُ لی، فَقالَ: اسمَع، فَقُلتُ: سَمِعتُ، فَقالَ: إن عَلِیاً رایةُ الهُدی، وإمامُ أولِیائی، ونورُ مَن أطاعَنی، وهُوَ الکلِمَةُ التی ألزَمتُهَا المُتقینَ، مَن أحَبهُ أحَبنی ومَن أبغَضَهُ أبغَضَنی، فَبَشرهُ بِذلِک}} (حلیة الأولیاء، ج ۱، ص۶۶).</ref>. | |||
# [[پیامبر خدا]]{{صل}}: هر کس علی را دوست بدارد، به [[یقین]] مرا دوست داشته است و هر کس علی را دشمن بدارد، به یقین مرا دشمن داشته است<ref>{{متن حدیث|عنه{{صل}}: مَن أحَب عَلِیاً فَقَد أحَبنی، ومَن أبغَضَ عَلِیاً فَقَد أبغَضَنی}} (المستدرک علی الصحیحین، ج ۳، ص۱۴۱، ح ۴۶۴۸).</ref>. | |||
# پیامبر خدا{{صل}}: ای علی! کسی که [[گمان]] میکند مرا دوست دارد، و [لی] با تو دشمنی میورزد، [[دروغ]] میگوید<ref>{{متن حدیث|الإمام علی{{صل}}: یا عَلِی، کذَبَ مَن زَعَمَ أنهُ یحِبنی ویبغِضُک}} (تاریخ دمشق، ج ۴۲، ص۲۶۸، ح ۸۷۹۶).</ref>. | |||
# پیامبر خدا{{صل}}: [[جبرئیل]]{{ع}}، نزد من آمد و گفت: "[[خداوند]] به تو [[فرمان]] میدهد که علی را دوست بداری و به [[محبت]] و [[ولایت]] او امر نمایی. به [[درستی]] که به [[دوستداران]] علی، فقط به خاطر محبتشان به او، [[بهشت]] [[جاودانه]] میبخشم و [[دشمنان]] او و رویگردانان از ولایتش را فقط به خاطر [[دشمنی]] با او و ترک ولایت او، داخل [[جهنم]] میگردانم"<ref>{{متن حدیث|عنه{{صل}}: أتانی جُبرَئیلُ فَقالَ: إن اللهَ یأمُرُک أن تُحِب عَلِیاً وأن تَأمُرَ بِحُبهِ ووَلایتِهِ، فَإِنی مُعطٍ أحِباءَ عَلِی الجَنةَ خُلداً بِحُبهِم إیاهُ، ومُدخِلٌ أعداءَهُ والتارِکینَ وَلایتَهُ النارَ جَزاءً بِعَداوَتِهِم إیاهُ وتَرکهِم وَلایتَهُ}} (الاصول الستة عشر، ص۶۲).</ref>. | |||
# پیامبر خدا{{صل}}: [[ولایت علی بن ابی طالب]]، ولایت خداست و دوست داشتنش [[عبادت خدا]]<ref>{{متن حدیث|عنه{{صل}}: وَلایةُ عَلِی بنِ أبی طالِبٍ{{ع}} وَلایةُ اللهِ، وحُبهُ عِبادَةُ اللهِ}} (بشارة المصطفی، ص۱۶).</ref>. | |||
# پیامبر خدا{{صل}}: کسی که دوست دارد به ریسمان محکم [[الهی]] در آویزد، به [[دوستی علی]] و [[خاندان]] من چنگ زند<ref>{{متن حدیث|عنه{{صل}}: مَن أحَب أن یتَمَسک بِالعُروَةِ الوُثقی فَلیتَمَسک بِحُب عَلِی وأهلِ بَیتی}} (عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج ۲، ص۵۸، ح ۲۱۶).</ref>. | |||
# [[پیامبر خدا]]{{صل}}: سرلوحه [[اعمال]] [[مؤمن]]، [[دوست داشتن]] [[علی بن ابی طالب]] است<ref>{{متن حدیث|عنه{{صل}}: عُنوانُ صَحیفَةِ المُؤمِنِ حُب عَلِی بنِ أبی طالِبٍ}} (بشارة المصطفی، ص۱۵۴).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص۷۶۸.</ref> | |||
===[[حب علی]]{{ع}} [[ایمان]] است=== | ===[[حب علی]]{{ع}} [[ایمان]] است=== | ||
| خط ۵۶: | خط ۶۵: | ||
بنابراین، [[ولایت]]، در [[حقیقت]]، گونهای پیوستگی و ارتباط تنگاتنگ و جدا نشدنی است و [[رسول خدا]]{{صل}} در [[ماجرای غدیر]] با جمله {{متن حدیث|مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلَاهُ}} ولایت و پیوستگی و ارتباط خود را با [[امت]] به علی{{ع}} واگذاشت و امت باید همان ارتباط همه جانبه و تنگاتنگ را با علی{{ع}} برقرار میساخت و در بعد [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] و [[فرهنگی]] و...، همانگونه که با [[پیامبر]] در ارتباط بود، با علی{{ع}} نیز مرتبط میگشت<ref>[[سید محمود طباطبایی نژاد|طباطبایی نژاد، سید محمود]]، [[حب امام علی (مقاله)| مقاله «حب امام علی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۳ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۳]]، ص ۲۵۳.</ref>. | بنابراین، [[ولایت]]، در [[حقیقت]]، گونهای پیوستگی و ارتباط تنگاتنگ و جدا نشدنی است و [[رسول خدا]]{{صل}} در [[ماجرای غدیر]] با جمله {{متن حدیث|مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلَاهُ}} ولایت و پیوستگی و ارتباط خود را با [[امت]] به علی{{ع}} واگذاشت و امت باید همان ارتباط همه جانبه و تنگاتنگ را با علی{{ع}} برقرار میساخت و در بعد [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] و [[فرهنگی]] و...، همانگونه که با [[پیامبر]] در ارتباط بود، با علی{{ع}} نیز مرتبط میگشت<ref>[[سید محمود طباطبایی نژاد|طباطبایی نژاد، سید محمود]]، [[حب امام علی (مقاله)| مقاله «حب امام علی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۳ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۳]]، ص ۲۵۳.</ref>. | ||
==[[برکات دوست داشتن امام علی]]== | |||
# [[پیامبر خدا]]{{صل}}: کسی که علی را دوست داشت، [[هدایت]] شد و کسی که او را [[دشمن]] داشت، گمراه شد<ref>{{متن حدیث|رسول الله{{صل}}: مَن أحَب عَلِیاً فَقَدِ اهتَدی، ومَن أبغَضَهُ فَقَدِ اعتَدی}} (جامع الأخبار، ص۵۴، ح ۶۵).</ref>. | |||
# پیامبر خدا{{صل}}- خطاب به علی{{ع}}-: [[آگاه]] باش که هر کس تو را دوست بدارد، [[آرامش]] و ایمانْ او را فرا میگیرد و هر کس با تو [[دشمنی]] ورزد، خداوندْ او را به [[مرگ جاهلی]] میمیراند و مؤاخذه خواهد شد، هر چند به [[آیین]] اسلامْ عمل کرده باشد<ref>{{متن حدیث|عنه{{صل}}- لِعَلِی{{ع}}-: ألا مَن أحَبک حَف بِالأَمنِ وَالإیمانِ، ومَن أبغَضَک أماتَهُ اللهُ میتَةَ الجاهِلِیةِ، وحوسِبَ بِعَمَلِهِ فِی الإِسلامِ}} (المعجم الکبیر، ج ۱۱، ص۶۳، ح ۱۱۰۹۲).</ref>. | |||
# [[پیامبر خدا]]{{صل}}: هر کس علی را [[دوست]] بدارد، [[خداوند]]، [[نماز]]، [[روزه]]، [[شب زندهداری]] او را میپذیرد و دعایش را [[مستجاب]] میگرداند<ref>{{متن حدیث|عنه{{صل}}: مَن أحَب عَلِیاً قَبِلَ اللهُ مِنهُ صَلاتَهُ وصِیامَهُ وقِیامَهُ، وَاستَجابَ دُعاءَهُ}} (المناقب، خوارزمی، ص۷۲، ح ۵۱).</ref>. | |||
# پیامبر خدا{{صل}}: ای علی! چنانچه فردی آن گونه نماز بگزارد و روزه بدارد که به سان مَشک کهنه [، چروکیده و نحیف] گردد، با این حال، نماز و روزهاش سودی نمیبخشد، مگر به واسطه دوست داشتنِ شما<ref>{{متن حدیث|عنه{{صل}}: یا عَلِی، وَاللهِ لَو أن رَجُلًا صَلی وصامَ حَتی یصیرَ کالشن البالی، إذاً ما نَفَعَ صَلاتُهُ وصَومُهُ إلابِحُبکم}} (کفایة الأثر، ص۷۱).</ref>. | |||
# پیامبر خدا{{صل}}: [[دوست داشتن]] [[علی بن ابی طالب]]، [[گناهان]] را از بین میبرد، همانگونه که آتشْ هیزم را<ref>{{متن حدیث|رسول الله{{صل}}: حُب عَلِی بنِ أبی طالِبٍ یأکلُ السیئاتِ کما تَأکلُ النارُ الحَطَبَ}} (تاریخ بغداد، ج ۴، ص۱۹۵ ش ۱۸۸۵).</ref>. | |||
# پیامبر خدا{{صل}}- به علی{{ع}}-: همین [فضیلت] برای تو بس که [[دوستدار]] تو در لحظه مرگش افسوس، در قبرش [[وحشت]]، و در [[روز]] رستاخیزْ [[بیم]] نخواهد داشت<ref>{{متن حدیث|عنه{{صل}}- لِعَلِی{{ع}}-: حَسبُک، ما لِمُحِبک حَسرَةٌ عِندَ مَوتِهِ، ولا وَحشَةٌ فی قَبرِهِ، ولا فَزَعٌ یومَ القِیامَةِ}} (تاریخ بغداد، ج ۴، ص۱۰۲ ش ۱۷۵۶).</ref>. | |||
# [[امام صادق]]{{ع}}: به [[خدا]] [[سوگند]]، هیچ میرندهای با مهر علی{{ع}} نمیمیرد، مگر آنکه او را در خوشایندترین جایگاهها میبیند و به خدا سوگند، هیچ میرندهای با [[کینه]] علی{{ع}} نمیمیرد، مگر آنکه او را در ناخوشایندترین موقعیتها میبیند<ref>{{متن حدیث|الإمام الصادق{{ع}}: وَاللهِ لا یهلِک هالِک عَلی حُب عَلِی{{ع}} إلارَآهُ فی أحَب المَواطِنِ إلَیهِ، وَاللهِ لا یهلِک هالِک عَلی بُغضِ عَلِی{{ع}} إلارَآهُ فی أبغَضِ المَواطِنِ إلَیهِ}} (الأمالی، طوسی، ص۱۶۴، ح ۲۷۳).</ref>. | |||
# پیامبر خدا{{صل}}: هر کاری [در قیامت] اجازهای نیاز دارد و [[اجازه]] عبور از صراط، دوست داشتن علی بن ابی طالب است<ref>{{متن حدیث|رسول الله{{صل}}: لِکل شَیءٍ جَوازٌ، وجَوازٌ الصراطِ حُب عَلِی بنِ أبی طالِبٍ}} (المناقب، ابنشهرآشوب، ج ۲، ص۱۵۶).</ref>. | |||
# پیامبر خدا{{صل}}: دوست داشتن علی، [[رهایی]] از [[آتش]] است<ref>{{متن حدیث|عنه{{صل}}: حُب عَلِی بَراءَةٌ مِنَ النارِ}} (الفردوس، ج ۲، ص۱۴۲، ح ۲۷۲۳).</ref>. | |||
# [[پیامبر خدا]]{{صل}}: به [[درستی]] که [[بهشت]]، [[مشتاق]] [[دوستداران]] علی است و پرتوهای بهشت برای آنان افزوده میشود، در حالی که آنان، هنوز در [[دنیا]] هستند و وارد بهشت نشدهاند<ref>{{متن حدیث|عنه{{صل}}: إن الجَنةَ لَتَشتاقُ لِأَحِباءِ عَلِی{{ع}}، ویشتَد ضَوؤُها لِأَحِباءِ عَلِی{{ع}} وهُم فِی الدنیا قَبلَ أن یدخُلوها}} (ثواب الأعمال، ص۲۴۷، ح ۲).</ref>. | |||
# [[امام علی]]{{ع}}: پیامبر خدا، [[دست]] حسن و حسین{{عم}} را گرفت و فرمود: "کسی که من و این دو نفر و پدر و مادر این دو را [[دوست]] بدارد، در [[روز قیامت]] با من در یک جایگاه است<ref>{{متن حدیث|الإمام علی{{ع}}: إن رَسولَ اللهِ{{صل}} أخَذَ بِیدِ حَسَنٍ وحُسَینٍ فَقالَ: مَن أحَبنی وأحَب هذَین وأباهُما وامهُما کانَ مَعی فی دَرَجَتی یومَ القِیامَةِ}} (سنن الترمذی، ج ۵، ص۶۴۱، ح ۳۷۳۳).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص۷۷۰.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:1368101.jpg|22px]] [[سید محمود طباطبایی نژاد|طباطبایی نژاد، سید محمود]]، [[حب امام علی (مقاله)| مقاله «حب امام علی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۳ (کتاب)|'''دانشنامه امام علی ج۳''']] | # [[پرونده:1368101.jpg|22px]] [[سید محمود طباطبایی نژاد|طباطبایی نژاد، سید محمود]]، [[حب امام علی (مقاله)| مقاله «حب امام علی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۳ (کتاب)|'''دانشنامه امام علی ج۳''']] | ||
# [[پرونده:13681148.jpg|22px]] [[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|'''گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:امام علی]] | |||