سیئه در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

سیئه در فقه سیاسی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۲

۴ بایت حذف‌شده ، ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴

۱۲۹٬۶۴۹

ویرایش

@@ خط ۱۷: / خط ۱۷: @@
 [[سیئات]] اموری هستند که [[انسان]] به آنها [[احساس]] بد و ناخوشایندی دارد؛ مانند [[مرض]]، [[ذلت]]، [[ناداری]] و [[فتنه]] که منشأ همه اینها خود [[انسان]] است{{متن قرآن|وَمَا أَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ}}<ref>«(ای آدمی!) هر نیکی به تو رسد از خداوند است و هر بدی به تو رسد از خود توست. و (ای محمّد!) ما تو را برای مردم، پیامبر فرستاده‌ایم و خداوند، (شما را) گواه بس» سوره نساء، آیه ۷۹.</ref>.<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج‌۵، ص‌۸.</ref>.
-[[سیئه]] شامل همه [[بدی‌ها]] و ناخوشی‌ها و پلیدی‌هاست. در مورد [[گناهان]] نیز عده‌ای [[ذنب]]، [[اثم]]، خطیئه و [[جُرم]] را [[سیئات]] می‌دانند؛ امّا برخی [[مفسران]] [[سیئات]] را تنها شامل [[گناهان]] صغیره می‌دانند و [[گناهان کبیره]] را از [[سیئات]] نمی‌شمارند<ref>وهبة بن مصطفی زحیلی، التفسیر المنیر، ج۱۲، ص۱۷۳.</ref>.
+[[سیئه]] شامل همه بدی‌ها و ناخوشی‌ها و پلیدی‌هاست. در مورد [[گناهان]] نیز عده‌ای [[ذنب]]، [[اثم]]، خطیئه و [[جُرم]] را [[سیئات]] می‌دانند؛ امّا برخی [[مفسران]] [[سیئات]] را تنها شامل [[گناهان]] صغیره می‌دانند و [[گناهان کبیره]] را از [[سیئات]] نمی‌شمارند<ref>وهبة بن مصطفی زحیلی، التفسیر المنیر، ج۱۲، ص۱۷۳.</ref>.
 [[سیئات]] در [[فرهنگ]] [[قرآنی]] به همه ناهنجاری‌های [[اجتماعی]] اطلاق می‌گردد که [[مردم]] به آنها [[احساس]] ناخوشایند و بدی دارند. [[حسنات]] هنجارهای [[جامعه]] [[قرآنی]] هستند. ترک [[سیئات]] خود از [[حسنات]] بزرگ است<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۳۵۷.</ref>.