گوشواره: تفاوت میان نسخه‌ها

پس از [[شهادت امام حسین]]{{ع}}، سپاه کوفه به خیمه‌ها حمله کرده، ضمن به [[آتش]] کشیدن آنها، هر چه در خیمه‌ها بود [[غارت]] کردند و از گوش‌ها و پا‌های اطفال، گوشواره و خلخال بیرون آوردند<ref>حیاة الامام الحسین، ج۳، ص۳۰۱.</ref>. از [[فاطمه صغری]]، دختر امام حسین{{ع}} نقل شده است که پس از شهادت امام، یکی از سواران سپاه عمر سعد به طرف او که جلوی یکی از خیمه‌ها ایستاده بوده، حمله ور می‌شود و با نیزه بر او ضربتی می‌زند که بر [[زمین]] می‌خورد، آنگاه گوشواره از گوشش می‌کند و [[خون]] جاری می‌شود<ref>بحار الانوار، ج۴۵، ص۶۱.</ref>. دربارۀ [[امّ کلثوم]] نیز چنین نقل شده است: {{عربی|حتى أفضوا إلى قرط كان في اذن ام كلثوم اخت الحسين{{ع}} فأخذوه وخرموا اذنها}}<ref>عوالم (امام حسین)، ص۳۰۵.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۴۱۷.</ref>