نعش: تفاوت میان نسخه‌ها

پیکر بی‌روح، جسد. به معنی [[تابوت]] هم آمده است. در [[کربلا]] [[امام حسین]]{{ع}} بر سر نعش [[شهدا]] حاضر می‌شد. اهل بیت امام حسین{{ع}}، پس از [[عاشورا]] کنار نعش [[شهیدان]] آمدند و [[گریه]] و [[عزاداری]] کردند. در مراسم [[تعزیه]] و شبیه‌خوانی هم که اشخاص، نقش‌های مختلفی به عهده می‌گیرند، برخی هم در نقش "نعش" در میدان بر [[زمین]] می‌افتند و تداعی‌کنندۀ اجساد [[شهدای کربلا]] می‌گردند. کسی که در تعزیه، نقش بی‌اهمیت و بی‌سخنی را به عهده دارد<ref>فرهنگ فارسی، معین.</ref>. در تعزیه‌ها، نعش را همراه با پیکان‌های خون‌آلود و شمشیر‌های شکسته و سنان‌ها که بر روی نعش‌ها دوخته یا جاسازی شده بود نشان می‌دادند که یادآور وضع طبیعی کشته‌های میدان باشد، یا همراه با پرندگان و کبوترانی با شهپر خونین بر نعش شهیدان، که سمبل رساندن خبر [[شهادت]] به [[مدینه]] بود<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۴۷۹.</ref>.