بحث:آیه ابتلا: تفاوت میان نسخه‌ها

==== [[امامت جهانی]] ====

[[پیشوایی]] حضرت ابراهیم‏{{ع}} از ویژگی‏‌های او به شمار می‏‌رود؛ پس از آزمون‏‌های مهم، به ابراهیم ‏{{ع}}[[ امامت]] [[مردم]] عصر خود و عصرهای دیگر حتی [[پیامبران]] و [[پیروی]] آنان عطا گردید؛ یعنی همگان از سنت‏‌های [[توحیدی]] او پیروی می‏‌کنند.<ref>طبری محمد بن جریر، تفسیر، ج۱، ص۶۱۰، داراحیاء التراث العربی، بیروت.</ref>.<ref>علی ربانی گلپایگانی، مقاله: آیه ابتلای ابراهیم، نشریه کلام اسلامی، شماره 54.</ref>.

در [[تأیید]] این نظریه شواهدی از [[قرآن کریم]] آورده شده است؛ چنانکه در رد ادعای [[یهود]] و [[نصاری]] در عصر [[پیامبراکرم {{صل}}]] که هر یک از آنان [[آیین]] خود را به حضرت ابراهیم‏{{ع}} نسبت می‏‌دادند، یادآور شده است که شایسته‏‌ترین افراد در انتساب به ابراهیم‏{{ع}}، [[پیامبر اسلام]] و [[پیروان]] او و کسان هستند که قبل از [[اسلام]] از او پیروی می‏‌کردند.<ref>سوره آل عمران، آیه68.</ref>  و در آیه‏‌ای [[خداوند]] به [[پیامبراکرم {{صل}}]]، [[وحی]] کرد که از آیین ابراهیم {{ع}}، [[پیروی]] کند.<ref>سوره نحل، آیه23.</ref> و در آیه‌‏ای دیگر [[دین اسلام]] را همان آیین ابراهیم معرفی کرده است.<ref>سوره حج، آیه78.</ref>.