←دلالت بر انتصابی بودن امامت
| خط ۱۱۶: | خط ۱۱۶: | ||
=== دلالت بر [[انتصابی بودن امامت]] === | === دلالت بر [[انتصابی بودن امامت]] === | ||
این [[آیه]] به صراحت بر [[انتصابی بودن مقام امامت]] در برابر نظریه انتخابی بودن آن دلالت دارد. بدین معنا که [[حق]] [[تعیین امام]] را تنها از آن [[خدای متعال]] دانسته و در دو جا بر این مطلب تأکید میکند | این [[آیه]] به صراحت بر [[انتصابی بودن مقام امامت]] در برابر نظریه انتخابی بودن آن دلالت دارد. بدین معنا که [[حق]] [[تعیین امام]] را تنها از آن [[خدای متعال]] دانسته و در دو جا بر این مطلب تأکید میکند. | ||
# نخست آنجا که فرمود: {{متن قرآن|إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که پروردگار ابراهیم، او را با کلماتی آزمود و او آنها را به انجام رسانید؛ فرمود: من تو را پیشوای مردم میگمارم. (ابراهیم) گفت: و از فرزندانم (چه کس را)؟ فرمود: پیمان من به ستمکاران نمیرسد» سوره بقره، آیه 124.</ref>.[[ شاهد]] در استفاده از واژه [[جعل]] به صیغه اسم فاعل است. | # نخست آنجا که فرمود: {{متن قرآن|إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که پروردگار ابراهیم، او را با کلماتی آزمود و او آنها را به انجام رسانید؛ فرمود: من تو را پیشوای مردم میگمارم. (ابراهیم) گفت: و از فرزندانم (چه کس را)؟ فرمود: پیمان من به ستمکاران نمیرسد» سوره بقره، آیه 124.</ref>.[[ شاهد]] در استفاده از واژه [[جعل]] به صیغه اسم فاعل است. | ||