مرجعیت علمی امام سجاد: تفاوت میان نسخهها
←مرجئه و موضع امام{{ع}}
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
ترویج [[عقیده]] [[انحرافی]] ارجاء یکی از عوامل مهم در گسترش اباحهگری و انحطاط اخلاقی در [[جامعه]] بود که در زمان امام سجاد{{ع}} به ویژه از سوی [[دستگاه حکومت]] رونق بیشتری یافت. بر اساس اندیشه مرجئه که [[ایمان]] تنها اقرار به زبان بود<ref>شهرستانی، الملل و النحل، ج۱، ص۴۸.</ref>، همگان به بیبندوباری جرئت مییافتند. از اینرو، [[امام زین العابدین]]{{ع}} نه تنها با گفتار، بلکه به طور عملی با روی آوردن به [[عبادت]] و [[تبیین معارف الهی]] از طریق دعا و مناجاتهای سوزناک با این اندیشه انحرافی مبارزه کرد و نشان داد که [[پرستش خدا]] و [[اطاعت]] او تنها به [[اقرار]] زبان نیست، بلکه باید با [[عمل صالح]] همراه باشد<ref>ر.ک: اربلی، کشف الغمة، ج۲، ص۳۱۱.</ref>. | ترویج [[عقیده]] [[انحرافی]] ارجاء یکی از عوامل مهم در گسترش اباحهگری و انحطاط اخلاقی در [[جامعه]] بود که در زمان امام سجاد{{ع}} به ویژه از سوی [[دستگاه حکومت]] رونق بیشتری یافت. بر اساس اندیشه مرجئه که [[ایمان]] تنها اقرار به زبان بود<ref>شهرستانی، الملل و النحل، ج۱، ص۴۸.</ref>، همگان به بیبندوباری جرئت مییافتند. از اینرو، [[امام زین العابدین]]{{ع}} نه تنها با گفتار، بلکه به طور عملی با روی آوردن به [[عبادت]] و [[تبیین معارف الهی]] از طریق دعا و مناجاتهای سوزناک با این اندیشه انحرافی مبارزه کرد و نشان داد که [[پرستش خدا]] و [[اطاعت]] او تنها به [[اقرار]] زبان نیست، بلکه باید با [[عمل صالح]] همراه باشد<ref>ر.ک: اربلی، کشف الغمة، ج۲، ص۳۱۱.</ref>. | ||
اگرچه برخی شواهد [[تاریخی]] به رویارویی مرجئه با [[بنیامیه]] اشاره دارد<ref>ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۲۹۲؛ فضل بن شاذان، الایضاح، ص۴۴</ref>، ولی عقیده ارجاء بیش از همه در | اگرچه برخی شواهد [[تاریخی]] به رویارویی مرجئه با [[بنیامیه]] اشاره دارد<ref>ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۲۹۲؛ فضل بن شاذان، الایضاح، ص۴۴</ref>، ولی عقیده ارجاء بیش از همه در خدمت [[حاکمان]] [[ستمکار]] بود؛ زیرا بر اساس این پندار [[باطل]]، آنچه حاکمان انجام میدهند درست است و با دستورهای دین تضادی ندارد<ref>غلامی دهقی، علی، مرجئه و بنیامیه همسازی یا ناهمسازی، تاریخ در آیینه پژوهش، ش۲، ۱۳۸۳.</ref>. امام زین العابدین{{ع}} به وسیله خطبههای روشنگرانه پرده از چهرههای [[پلید]] حکام ستمگر برداشت و با بیاناتی در قالب [[موعظه]] و دعا، ضمن بازگویی جنایات حاکمان غاصب [[اموی]]، بر نفی مشروعیت آنان بسیار تأکید کرد<ref>{{متن حدیث|رَبِّ صَلِّ عَلَى أَطَايِبِ أَهْلِ بَيْتِهِ الَّذِينَ اخْتَرْتَهُمْ لِأَمْرِكَ، وَ جَعَلْتَهُمْ خَزَنَةَ عِلْمِكَ، وَ حَفَظَةَ دِينِكَ، وَ خُلَفَاءَكَ فِي أَرْضِكَ، وَ حُجَجَكَ عَلَى عِبَادِكَ}}؛ (صحیفه سجادیه، دعای ۴۷، بخش ۵۶).</ref> و نشان داد که برای [[دینداری]]، اقرار زبانی کافی نیست<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]]، ص ۲۰۳.</ref>. | ||
==ابتذال [[فرهنگی]] و موضع [[امام]]{{ع}}== | ==ابتذال [[فرهنگی]] و موضع [[امام]]{{ع}}== | ||