شهادت امام هادی: تفاوت میان نسخه‌ها

درباره رحلت یا شهادت ایشان نیز در منابع شیعه و [[اهل]] [[اتفاق نظر]] نیست. بیشتر منابع شیعه، رحلت آن حضرت را با شهادت مطرح کرده‌اند<ref>صدوق، الاعتقادات، ص۹۸؛ ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج۴، ص۴۰۱؛ کفعمی، المصباح، ص۶۹۲.</ref>. در منابع اهل سنت نیز درباره شهادت امام هادی{{ع}} سه نظر وجود دارد: برخی گفته‌اند امام رحلت کرده است<ref>صفدی، الوافی بالوفیات، ج۲۲، ص۴۹.</ref>؛ اما برخی دیگر [[رحلت امام هادی]]{{ع}} را [[قطعی]] ندانسته و با کلماتی همچون {{عربی|قيل يا يقال انه مات مسموماً}} به شهادت آن حضرت اشاره کرده‌اند<ref>مسعودی، مروج الذهب، ج۴، ص۸۶؛ سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۳۲۴؛ شبلنجی، نورالابصار، ص۳۳۷.</ref>؛ و گروه سوم با [[قاطعیت]] معتقدند [[معتز]]، [[امام هادی]]{{ع}} را [[مسموم]] کرد و به شهادت رساند و حتی واژه «شهادت» را به کار برده‌اند<ref>ر.ک: ابن صباغ، الفصول المهمة، ص۲۸۳؛ فضل بن روزبهان، وسیلة الخادم الی المخدوم، ص۲۶۱.</ref>. افزون بر استفاده از واژه شهادت، بر [[دشمنی]] کسانی که آن حضرت را به شهادت رسانده‌اند، تأکید کرده و گفته‌اند: {{عربی|الشهيد بكيد الاعداء}}<ref>ابن صباغ، الفصول المهمة، ص۲۸۳؛ فضل بن روزبهان، وسیلة الخادم الی المخدوم، ص۲۶۱.</ref>؛ «[[شهید]] به وسیله [[نیرنگ]] [[دشمنان]]».