←مستضعفان اولین پیشگامان راه حق
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
[[رسول خدا]] {{صل}} در سخنان خود، آنان را که [[روحیه]] [[استضعاف]] داشته، از [[روحیه]] [[استکبار]] به دوراند، [[محبوب]] [[خداوند]] معرفی کرد و راه نزدیکشدن به [[خداوند]] را [[دوستی]] راه با آنان اعلام کرد و فرمود: راه نزدیکشدن به [[خدا]] دوستداشتن [[مستمندان]] و نزدیکشدن به ایشان است<ref>{{متن حدیث| وَ الْقُرْبَةُ إِلَى اللَّهِ حُبُ الْمَسَاكِينِ وَ الدُّنُوُّ مِنْهُمْ}}؛ جامع الاخبار، ص ۱۸۳؛ محمد بن حسن فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ج۲، ص۴۵۷؛ حسن بن فضل طبرسی، مکارم الاخلاق، ۱۴۹؛ کنز العمال، ج ۱۵، ص ۸۷۵ و ابن عساکر، مدینه دمشق، ج ۱۹، ص ۴۴۷.</ref>.<ref>[[محسن محمدزاده|محمدزاده، محسن]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۱۷۱.</ref> | [[رسول خدا]] {{صل}} در سخنان خود، آنان را که [[روحیه]] [[استضعاف]] داشته، از [[روحیه]] [[استکبار]] به دوراند، [[محبوب]] [[خداوند]] معرفی کرد و راه نزدیکشدن به [[خداوند]] را [[دوستی]] راه با آنان اعلام کرد و فرمود: راه نزدیکشدن به [[خدا]] دوستداشتن [[مستمندان]] و نزدیکشدن به ایشان است<ref>{{متن حدیث| وَ الْقُرْبَةُ إِلَى اللَّهِ حُبُ الْمَسَاكِينِ وَ الدُّنُوُّ مِنْهُمْ}}؛ جامع الاخبار، ص ۱۸۳؛ محمد بن حسن فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ج۲، ص۴۵۷؛ حسن بن فضل طبرسی، مکارم الاخلاق، ۱۴۹؛ کنز العمال، ج ۱۵، ص ۸۷۵ و ابن عساکر، مدینه دمشق، ج ۱۹، ص ۴۴۷.</ref>.<ref>[[محسن محمدزاده|محمدزاده، محسن]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۱۷۱.</ref> | ||
== [[مستضعفان]] اولین | == [[مستضعفان]] اولین پیشگامان راه حق== | ||
نخستین گروندگان به آن | نخستین گروندگان به آن حضرت، همچون [[مؤمنان]] به سایر انبیای عظام، محرومان و [[مستضعفان]] [[جامعه]] بودند. آنان که در دیده اشراف، فرومایه و به سبب [[ناداری]]، بیارزش شمرده میشدند. [[روایت]] شده است که پس از [[دعوت]] [[رسول خدا]] {{صل}} مستضعفانی که به [[آیین اسلام]] گرویدند، چون به [[آیین]] [[آزادگی]] و [[آزادی]] گردن نهادند، شدیدترین شکنجهها و آزارها را به [[جان]] خریدند. | ||
[[ابن اسحاق]] در این باره مینویسد: "[[مشرکان]] به [[آزار]] و اذیت [[مسلمانان]] پرداختند و هر یکی از [[قبایل]]، به [[مسلمانان]] قبیلهشان یورش بردند. آنها [[مسلمانان]] [[مستضعف]] [[قبایل]] خود را به زندان میافکندند و با کتکزدن و خواباندن آنها بر روی ریگهای داغ [[مکّه]]، آنان را [[شکنجه]] و [[آزار]] میدادند تا از [[دین]] خود برگردند"<ref> [[محسن محمدزاده|محمدزاده، محسن]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۱۷۲.</ref>. | [[ابن اسحاق]] در این باره مینویسد: "[[مشرکان]] به [[آزار]] و اذیت [[مسلمانان]] پرداختند و هر یکی از [[قبایل]]، به [[مسلمانان]] قبیلهشان یورش بردند. آنها [[مسلمانان]] [[مستضعف]] [[قبایل]] خود را به زندان میافکندند و با کتکزدن و خواباندن آنها بر روی ریگهای داغ [[مکّه]]، آنان را [[شکنجه]] و [[آزار]] میدادند تا از [[دین]] خود برگردند"<ref> [[محسن محمدزاده|محمدزاده، محسن]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۱۷۲.</ref>. | ||