ایمان در فقه اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲: خط ۲:
| موضوع مرتبط = ایمان
| موضوع مرتبط = ایمان
| عنوان مدخل  = ایمان
| عنوان مدخل  = ایمان
| مداخل مرتبط = [[ایمان در لغت]] - [[ایمان در قرآن]] - [[ایمان در حدیث]] - [[ایمان در کلام اسلامی]] - [[ایمان در نهج البلاغه]] - [[ایمان در معارف دعا و زیارات]] - [[ایمان در اخلاق اسلامی]] - [[ایمان در فقه اسلامی]] - [[ایمان در فقه سیاسی]] - - [[مقام ایمان]] - [[ایمان در معارف و سیره علوی]] - [[ایمان در معارف و سیره حسینی]] - [[ایمان در معارف و سیره رضوی]] - [[ایمان در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
| مداخل مرتبط = [[ایمان در لغت]] - [[ایمان در قرآن]] - [[ایمان در حدیث]] - [[ایمان در کلام اسلامی]] - [[ایمان در نهج البلاغه]] - [[ایمان در معارف دعا و زیارات]] - [[ایمان در اخلاق اسلامی]] - [[ایمان در فقه اسلامی]] - [[ایمان در فقه سیاسی]] - [[مقام ایمان]] - [[ایمان در معارف و سیره علوی]] - [[ایمان در معارف و سیره فاطمی]] - [[ایمان در معارف و سیره حسینی]] - [[ایمان در معارف و سیره سجادی]] - [[ایمان در معارف و سیره رضوی]] - [[ایمان در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}


== مقدمه ==
== مقدمه ==
در [[روایات]] و نیز کلمات [[فقها]] [[ایمان]] به دو معنای عامّ و خاصّ به کار رفته است. معنای عامّ آن عبارت است از [[تصدیق قلبی]] به تمامی آنچه که [[حضرت محمّد بن عبدالله]] آورده است. معنای خاصّ آن عبارت است از آنچه که در شناسه آمده و موضوع مقاله است<ref>مسالک‏ الافهام، ج۵، ص۳۳۷ ـ ۳۳۸</ref>.
در [[روایات]] و نیز کلمات [[فقها]] [[ایمان]] به دو معنای عامّ و خاصّ به کار رفته است. معنای عامّ آن عبارت است از تصدیق قلبی به تمامی آنچه که حضرت محمّد بن عبدالله{{صل}} آورده است. معنای خاصّ آن عبارت است از آنچه که در شناسه آمده و موضوع مقاله است<ref>مسالک‏ الافهام، ج۵، ص۳۳۷ ـ ۳۳۸</ref>.


ایمان به معنای خاصّ یکی از [[فرائض]] و [[واجبات]]، بلکه اصل و رکن آنهاست و شرط صحّت و قبولی تمامی عبادت‌ها نیز هست. بر شرط بودن ایمان در صحّت [[عبادات]] و بطلان عبادات فاقد ایمان ادّعای [[اجماع]] شده است<ref>جواهر الکلام، ج۱۵، ص۶۳</ref>. [[ایمان]] در [[مرجع تقلید]]<ref>العروة الوثقی، ج۱، ص۹</ref>، [[امام جماعت]]<ref>العروة الوثقی، ج۱، ص۷۹۷</ref> و [[جمعه]]<ref>جواهرالکلام، ج۱۱، ص۲۹۶</ref>، مستحقّ [[زکات]]<ref>جواهرالکلام، ج۱۵، ص۳۷۸</ref> و [[خمس]]<ref>جواهرالکلام، ج۱۶، ص۱۱۵</ref>، [[قاضی]]<ref>جواهرالکلام، ج۱۲، ص۴۰</ref>، [[شاهد]]<ref>جواهرالکلام، ج۴۱، ص۱۶</ref> و تقسیم کننده [[اموال]] که از جانب [[حاکم شرع]] [[نصب]] شده<ref>العروة الوثقی، ج۴۰، ص۳۲۷</ref> شرط است. بسیاری از [[فقیهان]] در [[مؤذّن]] [[جماعت]]<ref>العروة الوثقی، ج۱، ص۶۰۸</ref> و [[نایب]] در [[حج]]<ref>العروة الوثقی، ج۲، ص۵۰۴</ref> نیز تصریح به شرط بودن ایمان کرده‏‌اند.
ایمان به معنای خاصّ یکی از [[فرائض]] و [[واجبات]]، بلکه اصل و رکن آنهاست و شرط صحّت و قبولی تمامی عبادت‌ها نیز هست. بر شرط بودن ایمان در صحّت [[عبادات]] و بطلان عبادات فاقد ایمان ادّعای [[اجماع]] شده است<ref>جواهر الکلام، ج۱۵، ص۶۳</ref>. [[ایمان]] در [[مرجع تقلید]]<ref>العروة الوثقی، ج۱، ص۹</ref>، [[امام جماعت]]<ref>العروة الوثقی، ج۱، ص۷۹۷</ref> و [[جمعه]]<ref>جواهرالکلام، ج۱۱، ص۲۹۶</ref>، مستحقّ [[زکات]]<ref>جواهرالکلام، ج۱۵، ص۳۷۸</ref> و [[خمس]]<ref>جواهرالکلام، ج۱۶، ص۱۱۵</ref>، [[قاضی]]<ref>جواهرالکلام، ج۱۲، ص۴۰</ref>، [[شاهد]]<ref>جواهرالکلام، ج۴۱، ص۱۶</ref> و تقسیم کننده [[اموال]] که از جانب [[حاکم شرع]] [[نصب]] شده<ref>العروة الوثقی، ج۴۰، ص۳۲۷</ref> شرط است. بسیاری از [[فقیهان]] در [[مؤذّن]] [[جماعت]]<ref>العروة الوثقی، ج۱، ص۶۰۸</ref> و [[نایب]] در [[حج]]<ref>العروة الوثقی، ج۲، ص۵۰۴</ref> نیز تصریح به شرط بودن ایمان کرده‏‌اند.
۱۳۴٬۰۷۰

ویرایش