ابوالاسود دوئلی در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخهها
←ابوالأسود شخصیتی ممتاز تا پایان عمر
| خط ۱۶۰: | خط ۱۶۰: | ||
آخرین خبری که از زندگانی [[ابوالاسود]] در دست است، درباره ماجرای [[عبدالله بن زبیر]] است. [[ابن زبیر]] در سال ۶۵ ق، [[حارث بن عبدالله]] [[مخزومی]]، معروف به «قُباع» را بر [[بصره]] گماشت و ابوالاسود، در قطعه شعری درباره والی جدید بدگویی کرد<ref>انساب الاشراف، بلاذری، ج۵، ص۲۵۶-۲۵۷؛ الاغانی، ابوالفرج اصفهانی، ج۱، ص۱۱۰.</ref>. درباره [[تاریخ]] [[مرگ]] ابوالاسود نیز مطالب منابع یکسان نیستند و چهار تاریخ درباره [[زمان مرگ]] او نقل شده است. برخی زمان مرگ او را سال ۶۷ ق و برخی ۶۹ ق میدانند<ref>ابولاسود دوئلی و نشاه النحو العربی، فتحی عبدالفتاح دجینی، ص۱۰۳-۱۰۵.</ref> [[ذهبی]] علت مرگ او را [[طاعون]] دانسته است که باعث شد او در ۸۵ سالگی<ref>سیر الاعلام النبلاء، ذهبی، ج۴، ص۸۶.</ref> و در [[زمان]] ابن زبیر در حدود سال ۶۹ ق<ref>بغیة الوعاه، سیوطی، ج۲، ص۲۳.</ref> از [[دنیا]] برود<ref>ابجدالعلوم، محمد صدیق خان، بخاری، ص۵۸۵</ref>.<ref>ر.ک: [[رحیم صبور|صبور، رحیم]]، [[ابوالأسود دوئلی (مقاله)| ابوالأسود دوئلی]]، [[اصحاب امام حسن مجتبی (کتاب)|اصحاب امام حسن مجتبی]]، ص۱۷۲.</ref> | آخرین خبری که از زندگانی [[ابوالاسود]] در دست است، درباره ماجرای [[عبدالله بن زبیر]] است. [[ابن زبیر]] در سال ۶۵ ق، [[حارث بن عبدالله]] [[مخزومی]]، معروف به «قُباع» را بر [[بصره]] گماشت و ابوالاسود، در قطعه شعری درباره والی جدید بدگویی کرد<ref>انساب الاشراف، بلاذری، ج۵، ص۲۵۶-۲۵۷؛ الاغانی، ابوالفرج اصفهانی، ج۱، ص۱۱۰.</ref>. درباره [[تاریخ]] [[مرگ]] ابوالاسود نیز مطالب منابع یکسان نیستند و چهار تاریخ درباره [[زمان مرگ]] او نقل شده است. برخی زمان مرگ او را سال ۶۷ ق و برخی ۶۹ ق میدانند<ref>ابولاسود دوئلی و نشاه النحو العربی، فتحی عبدالفتاح دجینی، ص۱۰۳-۱۰۵.</ref> [[ذهبی]] علت مرگ او را [[طاعون]] دانسته است که باعث شد او در ۸۵ سالگی<ref>سیر الاعلام النبلاء، ذهبی، ج۴، ص۸۶.</ref> و در [[زمان]] ابن زبیر در حدود سال ۶۹ ق<ref>بغیة الوعاه، سیوطی، ج۲، ص۲۳.</ref> از [[دنیا]] برود<ref>ابجدالعلوم، محمد صدیق خان، بخاری، ص۵۸۵</ref>.<ref>ر.ک: [[رحیم صبور|صبور، رحیم]]، [[ابوالأسود دوئلی (مقاله)| ابوالأسود دوئلی]]، [[اصحاب امام حسن مجتبی (کتاب)|اصحاب امام حسن مجتبی]]، ص۱۷۲.</ref> | ||
از [[فرزندان]] او به نام دو پسر به نامهای عطاء و ابوالحرب<ref>ابجد العلوم، محمد صدیق خان بخاری، ص۵۸۵.</ref> و یک دختر که نام آن مشخص نیست<ref>الوافی بالوفیات، صفدی، ج۱۶، ص۳۰۵.</ref>، اشاره شده است. [[بلاذری]] در [[انساب الاشراف]]، سمت عطاء را محافظ پدر در زمان [[فرمانداری بصره]] دانسته است. درباره عطا به نسلی اشاره نشده، اما ابوالحرب، حافظ قرآن و [[شاعر]] بوده است<ref>انساب الاشراف، بلاذری، ج۱۱، ص۱۱۷-۱۱۸.</ref> و از نظر [[علمی]] راه پدر را در نحو ادامه داد<ref>الاسامی و الکنی، احمد حاکم، ج۱، ص۶۵.</ref>. همچنین او به امر حَجاج بر منطقهای [[حاکم]] و در پایان عمر حجاج، ملازم او بود<ref>انساب الاشراف، بلاذری، ج۱۱، ص۱۱۸.</ref>.<ref>ر.ک: رحیم صبور|صبور، | از [[فرزندان]] او به نام دو پسر به نامهای عطاء و ابوالحرب<ref>ابجد العلوم، محمد صدیق خان بخاری، ص۵۸۵.</ref> و یک دختر که نام آن مشخص نیست<ref>الوافی بالوفیات، صفدی، ج۱۶، ص۳۰۵.</ref>، اشاره شده است. [[بلاذری]] در [[انساب الاشراف]]، سمت عطاء را محافظ پدر در زمان [[فرمانداری بصره]] دانسته است. درباره عطا به نسلی اشاره نشده، اما ابوالحرب، حافظ قرآن و [[شاعر]] بوده است<ref>انساب الاشراف، بلاذری، ج۱۱، ص۱۱۷-۱۱۸.</ref> و از نظر [[علمی]] راه پدر را در نحو ادامه داد<ref>الاسامی و الکنی، احمد حاکم، ج۱، ص۶۵.</ref>. همچنین او به امر حَجاج بر منطقهای [[حاکم]] و در پایان عمر حجاج، ملازم او بود<ref>انساب الاشراف، بلاذری، ج۱۱، ص۱۱۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[رحیم صبور|صبور، رحیم]]، [[ابوالأسود دوئلی (مقاله)| ابوالأسود دوئلی]]، [[اصحاب امام حسن مجتبی (کتاب)|اصحاب امام حسن مجتبی]]، ص۱۷۱-۱۷۲.</ref> | ||
== [[وفات]] == | == [[وفات]] == | ||