←شهادت و زیارتگاه
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۹۲: | خط ۹۲: | ||
# '''[[مبارزه با حکومت غاصب]] و موضعگیری صریح در قبال هیئت حاکمۀ منحرف و خود را زعیم حقیقی مسلمانان دانستن:''' امام {{ع}} در این محور از سویی یارانش را از همکاری با حکومت شدیداً [[نهی]] میفرمود و به آنان [[دستور]] مبارزه منفی میداد (جریان صفوان جمال که حضرت او را از کرایه دادن شترانش به هارون نهی فرمود، معروف است). به زیاد بن ابی سلمه فرمود: «ای زیاد! اگر از پرتگاهی بلند فرو افتم و پاره پاره شوم بیشتر دوست دارم تا برای آنان کاری انجام دهم» <ref>مکاسب شیخ انصاری.</ref>. از سوی دیگر، به بعضی از یارانش ـ همچون [[علی بن یقطین]] ـ امر میکرد تا در دربار هارون بماند. حضرت با صراحت غصبی بودن حکومت را به هارون گوشزد میکرد. هنگامی که هارون از حضرت حدود [[فدک]] را پرسید تا آن را پس دهد، او سرحدّات [[کشور اسلامی]] را به عنوان حدود فدک ذکر فرمود. مناظره سرزنشآمیز امام {{ع}} با هارون عباسی در مرقد مطهر پیامبر اسلام {{صل}} در پیش بزرگان و فرماندهان کشوری و لشکری را میتوان از این گونه فعالیتها شمرد<ref>مناقب آل ابیطالب، ج۴، ص۳۴۵.</ref>. | # '''[[مبارزه با حکومت غاصب]] و موضعگیری صریح در قبال هیئت حاکمۀ منحرف و خود را زعیم حقیقی مسلمانان دانستن:''' امام {{ع}} در این محور از سویی یارانش را از همکاری با حکومت شدیداً [[نهی]] میفرمود و به آنان [[دستور]] مبارزه منفی میداد (جریان صفوان جمال که حضرت او را از کرایه دادن شترانش به هارون نهی فرمود، معروف است). به زیاد بن ابی سلمه فرمود: «ای زیاد! اگر از پرتگاهی بلند فرو افتم و پاره پاره شوم بیشتر دوست دارم تا برای آنان کاری انجام دهم» <ref>مکاسب شیخ انصاری.</ref>. از سوی دیگر، به بعضی از یارانش ـ همچون [[علی بن یقطین]] ـ امر میکرد تا در دربار هارون بماند. حضرت با صراحت غصبی بودن حکومت را به هارون گوشزد میکرد. هنگامی که هارون از حضرت حدود [[فدک]] را پرسید تا آن را پس دهد، او سرحدّات [[کشور اسلامی]] را به عنوان حدود فدک ذکر فرمود. مناظره سرزنشآمیز امام {{ع}} با هارون عباسی در مرقد مطهر پیامبر اسلام {{صل}} در پیش بزرگان و فرماندهان کشوری و لشکری را میتوان از این گونه فعالیتها شمرد<ref>مناقب آل ابیطالب، ج۴، ص۳۴۵.</ref>. | ||
# '''نظارت بر قیامهای علویان:''' هنگامی که [[حسین بن علی صاحب فخ]] ـ به [[شهادت]] رسید حضرت گریست و فرمود: «به [[خدا]] [[مسلمانی]] [[صالح]] و روزهگیر و قدرتمند که [[امر به معروف و نهی از منکر]] میکرد و خانوادهاش مانند نداشت، درگذشت!»<ref>مقاتل الطالبیین، ص۴۵۳.</ref>. وقتی [[هادی عبّاسی]] از [[علویان]] به تنگ آمد گفت: «به خدا حسین جز به [[فرمان]] او (امام موسی بن جعفر {{ع}} خروج نکرد!»<ref>بحار الانوار، ج۱۱، ص۲۷۸.</ref>. اینگونه که [[خلفای غاصب]] با همه قدرت ظاهری از امام [[وحشت]] داشتند، عاقبت او را بازداشت نموده، به [[بغداد]] منتقل و در زندانهای انفرادی [[محبوس]] کردند و او را در [[زندان]] به شهادت رساندند<ref>[[رضا محمدی|محمدی، رضا]]، [[امامشناسی ۵ (کتاب)|امامشناسی]]، ص:۱۴۲-۱۴۴؛ [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص۱۱۵.</ref>. | # '''نظارت بر قیامهای علویان:''' هنگامی که [[حسین بن علی صاحب فخ]] ـ به [[شهادت]] رسید حضرت گریست و فرمود: «به [[خدا]] [[مسلمانی]] [[صالح]] و روزهگیر و قدرتمند که [[امر به معروف و نهی از منکر]] میکرد و خانوادهاش مانند نداشت، درگذشت!»<ref>مقاتل الطالبیین، ص۴۵۳.</ref>. وقتی [[هادی عبّاسی]] از [[علویان]] به تنگ آمد گفت: «به خدا حسین جز به [[فرمان]] او (امام موسی بن جعفر {{ع}} خروج نکرد!»<ref>بحار الانوار، ج۱۱، ص۲۷۸.</ref>. اینگونه که [[خلفای غاصب]] با همه قدرت ظاهری از امام [[وحشت]] داشتند، عاقبت او را بازداشت نموده، به [[بغداد]] منتقل و در زندانهای انفرادی [[محبوس]] کردند و او را در [[زندان]] به شهادت رساندند<ref>[[رضا محمدی|محمدی، رضا]]، [[امامشناسی ۵ (کتاب)|امامشناسی]]، ص:۱۴۲-۱۴۴؛ [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص۱۱۵.</ref>. | ||
== اصحاب == | |||
{{اصلی|اصحاب امام کاظم}} | |||
== شهادت و زیارتگاه == | == شهادت و زیارتگاه == | ||