احباط و تکفیر در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۶: خط ۶:
}}
}}


== مقدمه ==
== معناشناسی ==
از بین رفتن [[ثواب]] عمل توسط [[گناهان]] را [[احباط]] و بر عکس آن، از بین رفتن عقاب [[اعمال]] توسط کارهای شایسته را [[تکفیر]] گویند. احباط در لغت مصدر باب [[افعال]] از مادّه {{عربی|حَبِطَ يَحْبِطُ حَبْطاً و حُبُوطاً}}، به معنای از بین بردن و [[فاسد]] کردن عمل است و زمانی به کار می‌رود که شخصی عملی را انجام دهد و سپس آن را فاسد کرده و از بین ببرد<ref>لسان العرب، ج۷، ص۲۷۲؛ کتاب العین، جزء ۳، ص۱۷۴.</ref>. تکفیر نیز مصدر باب تفعیل از مادّه [[کفر]] به معنای پوشانیدن است. در زبان عرب به کشاورز [[کافر]] می‌گویند؛ چراکه بذر را در زیر خاک می‌پوشاند، و از آنجا که کفر سراسر [[قلب]] کافر را می‌پوشاند، به او کافر گفته می‌شود<ref>تاج العروس، ج۳، ص۵۲۵-۵۲۶؛ لسان العرب، ج۵، ص۱۴۶-۱۴۷.</ref>.
از بین رفتن [[ثواب]] عمل توسط [[گناهان]] را [[احباط]] و بر عکس آن، از بین رفتن عقاب [[اعمال]] توسط کارهای شایسته را [[تکفیر]] گویند. احباط در لغت مصدر باب [[افعال]] از مادّه {{عربی|حَبِطَ يَحْبِطُ حَبْطاً و حُبُوطاً}}، به معنای از بین بردن و [[فاسد]] کردن عمل است و زمانی به کار می‌رود که شخصی عملی را انجام دهد و سپس آن را فاسد کرده و از بین ببرد<ref>لسان العرب، ج۷، ص۲۷۲؛ کتاب العین، جزء ۳، ص۱۷۴.</ref>. تکفیر نیز مصدر باب تفعیل از مادّه [[کفر]] به معنای پوشانیدن است. در زبان عرب به کشاورز [[کافر]] می‌گویند؛ چراکه بذر را در زیر خاک می‌پوشاند، و از آنجا که کفر سراسر [[قلب]] کافر را می‌پوشاند، به او کافر گفته می‌شود<ref>تاج العروس، ج۳، ص۵۲۵-۵۲۶؛ لسان العرب، ج۵، ص۱۴۶-۱۴۷.</ref>.


۱۲۹٬۵۶۲

ویرایش