اموال خصوصی امامان: تفاوت میان نسخه‌ها

ای مردم بصره چرا بر من [[اعتراض]] می‌کنید، به [[خدا]] [[سوگند]] این دو (اشاره به پیراهن و عبای خود کرد) از دسترنج بافت [[خانواده]] من است. آن گاه فرمود: بر من چه خرده‌ای می‌گیرید. به [[خدا]] [[سوگند]] این نیست (اشاره کرد به کیسه‌ای که در دست داشت) مگر از محصول غله من در [[مدینه]]. اگر من از نزد شما رفتم و بیش از آنچه می‌بینید به همراه خود بردم، من در زمره خائنین هستم. سپس از [[بصره]] بیرون رفت و [[مردم]] او را بدرقه کردند<ref>{{عربی|روى ابو مخنف انه{{ع}} لما اراد التوجه من البصرة قام فيهم فقال: ما تنقمون علي يا اهل البصرة و الله انهما (و أشار إلى قميصه وردائه) لمن غزل أهلي، و ما تنقمون مني يا أهل البصرة والله ما هي (و أشار إلى صره في يده) إلا من غلتي بالمدينة فان انا خرجت من عندكم باكثر مما ترون فانا من الخائنين ثم خرج و شيعه الناس}}؛ التستری، محمد تقی، بهج الصباغه فی شرح نهج البلاغه، قم، مطبعه مهر، منشورات تهران، مکتبه الصدر، ط ۱، ۱۳۹۸ هـ، ج۱۲، ص۱۰۵.</ref>.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)|منابع مالی اهل بیت]] ص ۸۶</ref>

[[بکر بن عیسی]] می‌گوید: همواره [[امیرمؤمنان]]{{ع}} می‌فرمود: ای [[مردم کوفه]] اگر در آن [[روز]] که از نزد شما می‌روم جز اثاثیه خانه‌ام و ستوران باربرم و (فلان) غلامم چیز دیگ دیگری با خود داشتم بدانید که خائنم.

[[هزینه زندگی]] علی{{ع}} از غله‌ای که برای او از مدینه می‌رسید و آن حاصل مزرعه او در ینبع بود، تأمین می‌شد<ref>{{عربی|روى بكر بن عيسى قال: كان علي{{ع}} يقول يا أهل الكوفة إذا أنا خرجت من عندكم بغير راحلتي و رحلي و غلامي فلان فأنا خائن و كانت نفقته تأتيه من غلته بالمدينة بينبع...}}؛ الغارات، ج۱، ص۶٨؛ بحار الانوار، ١۴٠٣ هـ. ق، ط ٢، ج۴١، ص۱۳۷.</ref>.