هشام بن عبدالملک در معارف و سیره امام باقر: تفاوت میان نسخه‌ها

برخورد هشام با [[امام باقر]]{{ع}} برخوردی است با زیرکی در عین حال بسیار حسودانه و نسبت به [[بنی‌هاشم]] به ویژه [[حضرت باقر]]{{ع}} حساسیت داشت. با [[شناختی]] که از امام باقر{{ع}} داشت و می‌دانست که [[امام]] خود را شایسته [[خلافت]] می‌داند، بسیار مترصد بود که امام در تحقق اهداف بلندش به ثمرات [[غدیر]] یعنی خلافت [[امامت]] [[نور]] نائل نشود.

هشام گفت: این [[پیغمبر]] [[اهل کوفه]] [[محمد بن علی]] است، نافع گفت: نگران باش که هم اکنون من به نزد او می‌روم و مسائلی از او می‌پرسم که جز [[پیغمبر]] و یا پسر پیغمبر و یا [[وصی]] پیغمبر کسی نتواند پاسخ دهد. هشام گفت: برو و از او بپرس شاید شرمنده‌اش ‌سازی. نافع پیش آمد و همچنان بر [[مردم]] تکیه کرد و سر خود را بلند کرده به [[امام باقر]]{{ع}} گفت: من کتاب [[تورات]] و [[انجیل]] و [[زبور]] و [[قرآن]] را خوانده‌ام و [[حلال]] و حرامش را به خوبی دانسته‌ام، و اینک آمده‌ام از تو مسائلی بپرسم که پاسخش را جز [[پیغمبر]] یا [[وصی]] پیغمبر یا پسر پیغمبر کسی نتواند بدهد [[امام باقر]]{{ع}} سرش را بلند کرده فرمود: هر چه می‌خواهی بپرس.