←وحی به حیوانات
| خط ۱۲۰: | خط ۱۲۰: | ||
نمونه این نوع وحی، وحی به زنبور عسل است. خداوند در [[قرآن]] میفرماید: {{متن قرآن|وَأَوْحَى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ}}<ref>«و پروردگارت به زنبور عسل الهام کرد که بر کوهها و بر درخت و بر داربستهایی که (مردم) میسازند لانه گزین!» سوره نحل، آیه ۶۸.</ref>. | نمونه این نوع وحی، وحی به زنبور عسل است. خداوند در [[قرآن]] میفرماید: {{متن قرآن|وَأَوْحَى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ}}<ref>«و پروردگارت به زنبور عسل الهام کرد که بر کوهها و بر درخت و بر داربستهایی که (مردم) میسازند لانه گزین!» سوره نحل، آیه ۶۸.</ref>. | ||
معمولا از این نوع وحی، به [[هدایت]] غریزی تعبیر شده است<ref>ر.ک: سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۲، ص۲۹۲؛ ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۱، ص۲۹۶؛ محمد صادقی تهرانی، الفرقان فی تفسیر القرآن بالقرآن، ج۱۶، ص۴۰۱.</ref>. البته این نوع هدایت، به زنبور عسل اختصاص ندارد و حیوانات دیگر را نیز شامل میشود؛ هرچند زنبور عسل یکی از مثالهای روشن آن است. این گونه کاربردهای [[وحی]]، توضیح این [[حقیقت]] است که [[خداوند متعال]] به گونههای مختلف، [[علوم]] و حقایقی را به موجودات مختلف میآموزد که البته در هر مرتبه از وجود، متناسب آن مرتبه است. رساندن این [[علوم]] به جمادات، به گونهای است؛ به حیوانات به شکلی و به [[انسانها]] به گونهای دیگر است که همه این اقسام در معنای لغوی [[وحی]] مشترکاند. [[تفاسیر]] نقل شده از مسلمانان نخستین نشان میدهد که آنان نیز به این [[آیات]] توجه داشته و از این مباحث [[آگاه]] بودهاند<ref>ر.ک: فضل بن حسن طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۹، ص۵۷۳؛ محمد بن جریر طبری، جامع البیان فی تفسیر القرآن، ج۱۴، ص۹۳؛ عبدالرحمن بن محمد بن ابی حاتم، تفسیر القرآن العظیم، ج۷، ص۲۲۸۹.</ref>.<ref>سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)|هاشمی، سید | معمولا از این نوع وحی، به [[هدایت]] غریزی تعبیر شده است<ref>ر.ک: سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۲، ص۲۹۲؛ ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۱، ص۲۹۶؛ محمد صادقی تهرانی، الفرقان فی تفسیر القرآن بالقرآن، ج۱۶، ص۴۰۱.</ref>. البته این نوع هدایت، به زنبور عسل اختصاص ندارد و حیوانات دیگر را نیز شامل میشود؛ هرچند زنبور عسل یکی از مثالهای روشن آن است. این گونه کاربردهای [[وحی]]، توضیح این [[حقیقت]] است که [[خداوند متعال]] به گونههای مختلف، [[علوم]] و حقایقی را به موجودات مختلف میآموزد که البته در هر مرتبه از وجود، متناسب آن مرتبه است. رساندن این [[علوم]] به جمادات، به گونهای است؛ به حیوانات به شکلی و به [[انسانها]] به گونهای دیگر است که همه این اقسام در معنای لغوی [[وحی]] مشترکاند. [[تفاسیر]] نقل شده از مسلمانان نخستین نشان میدهد که آنان نیز به این [[آیات]] توجه داشته و از این مباحث [[آگاه]] بودهاند<ref>ر.ک: فضل بن حسن طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۹، ص۵۷۳؛ محمد بن جریر طبری، جامع البیان فی تفسیر القرآن، ج۱۴، ص۹۳؛ عبدالرحمن بن محمد بن ابی حاتم، تفسیر القرآن العظیم، ج۷، ص۲۲۸۹.</ref>.<ref>[[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]]، ص۴۰؛ [[محمد باقر سعیدی روشن|سعیدی روشن، محمد باقر]]، [[وحی و معرفت وحیانی (مقاله)|مقاله «وحی و معرفت وحیانی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۱]]، ص۱۲۳؛ [[محمد حسن قدردان قراملکی|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[قرآن و علم کلام (کتاب)|قرآن و علم کلام]]، ص۳۲۳؛ [[آیین خاتم (کتاب)|آیین خاتم]]، ص۱۵۳.</ref> | ||
==== وحی به [[فرشتگان]] ==== | ==== وحی به [[فرشتگان]] ==== | ||