پرش به محتوا

امانت: تفاوت میان نسخه‌ها

۳ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۵
 
خط ۱۰: خط ۱۰:
== معناشناسی ==
== معناشناسی ==
{{اصلی|امانت در لغت}}
{{اصلی|امانت در لغت}}
امانت ضد [[خیانت]]<ref>لسان العرب، ج ۱، ص۲۲۳، «امن»؛ لغت‌نامه، ج ۲، ص۲۸۴۱.</ref> و به معنای [[آرامش]]، سکون و بر طرف شدن [[خوف]] و [[اضطراب]] است<ref>التحقیق، ج ۱، ص۱۵۰، «امن».</ref> و به معنای حالتی است که [[انسان]] را به [[حفظ]] حقوق دیگران برانگیخته و او را از تضییع یا تصرف در آن باز می‌دارد<ref>التحریر والتنویر، ج ۸، ص۲۰۳.</ref> و به شخص مورد اعتماد که امانت به او سپرده می‌شود "[[امین]]"<ref>لسان العرب، ج‌۱، ص‌۲۲۳؛ فرهنگ معارف اسلامی، ج‌۱، ص‌۲۲۸.</ref> گویند<ref>[[حمیده عبداللهی|عبداللهی، حمیده]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)| دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴]]، ص۲۴۶ ـ ۲۵۴؛ [[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث (کتاب)|دانشنامه قرآن و حدیث]]، ج۷، ص۳۲۳ ـ ۳۲۴.</ref>.
امانت ضد [[خیانت]]<ref>لسان العرب، ج ۱، ص۲۲۳، «امن»؛ لغت‌نامه، ج ۲، ص۲۸۴۱.</ref> و به معنای [[آرامش]]، سکون و بر طرف شدن [[خوف]] و [[اضطراب]] است<ref>التحقیق، ج ۱، ص۱۵۰، «امن».</ref> و به معنای حالتی است که [[انسان]] را به [[حفظ]] حقوق دیگران برانگیخته و او را از تضییع یا تصرف در آن باز می‌دارد<ref>التحریر والتنویر، ج ۸، ص۲۰۳.</ref> و به شخص مورد اعتماد که امانت به او سپرده می‌شود "[[امین]]"<ref>لسان العرب، ج‌۱، ص‌۲۲۳؛ فرهنگ معارف اسلامی، ج‌۱، ص‌۲۲۸.</ref> گویند<ref>[[حمیده عبداللهی|عبداللهی، حمیده]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)| دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴]]، ص۲۴۶ ـ ۲۵۴؛ [[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۷ (کتاب)|دانشنامه قرآن و حدیث ج۷]]، ص۳۲۳ ـ ۳۲۴.</ref>.


== امانت در قرآن ==
== امانت در قرآن ==
۱۲۹٬۵۶۲

ویرایش