عدل در نهج البلاغه: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲۲: خط ۲۲:


== آفاق گسترده عدالت ==
== آفاق گسترده عدالت ==
در [[اندیشه]] امام علی{{ع}} عدالت تدبیرکننده‌ای عمومی و فراگیر است که همه‌چیز را زیر [[پوشش]] خود به سامان می‌آورد و در [[سایه]] آن همگان به [[درستی]] بهره‌مند می‌شوند و به [[حقوق]] شایسته خویش می‌رسند. به بیان [[امام]]{{ع}}: عدالت [[تدبیر]] کننده‌ای فراگیر است<ref>{{متن حدیث|وَ الْعَدْلُ سَائِسٌ عَامٌّ}}؛ نهج البلاغه، حکمت ۴۳۷.</ref>. در پرتو عدالتِ فراگیر، همه مردمان از سامانِ سیاسی، مدیریتی، اقتصادی، اجتماعی، [[قضایی]] و [[فرهنگی]] برخوردار می‌شوند و برکت‌های فراگیر و کار [[شهروندان]] [[اصلاح]] خواهد شد.
در [[اندیشه]] امام علی{{ع}} عدالت تدبیر کننده‌ای عمومی و فراگیر است که همه‌چیز را زیر [[پوشش]] خود به سامان می‌آورد و در [[سایه]] آن همگان به [[درستی]] بهره‌مند می‌شوند و به [[حقوق]] شایسته خویش می‌رسند. به بیان [[امام]]{{ع}}: عدالت [[تدبیر]] کننده‌ای فراگیر است<ref>{{متن حدیث|وَ الْعَدْلُ سَائِسٌ عَامٌّ}}؛ نهج البلاغه، حکمت ۴۳۷.</ref>. در پرتو عدالتِ فراگیر، همه مردمان از سامانِ سیاسی، مدیریتی، اقتصادی، اجتماعی، [[قضایی]] و [[فرهنگی]] برخوردار می‌شوند و برکت‌های فراگیر و کار [[شهروندان]] [[اصلاح]] خواهد شد.


گستره عدالت، چنان است که همه‌کس و همه‌چیز را دربر می‌گیرد و آباد می‌سازد. به بیان امام علی{{ع}}: با هیچ چیز چون [[عدالت]]، [[شهرها]] آباد نشده‌اند. [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} در خطبه‌ای که در دومین [[روز]] پس از به‌دست گرفتن [[حکومت]] ایراد کرد، درباره برگرداندن زمین‌های اهدایی عثمان از [[بیت المال]] فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]]، اگر زمینی را بیابم که به کابین [[زنان]] رفته یا بهای خریداری [[کنیزکان]] شده باشد، بی‌گمان آن را بازمی‌گردانم، که در عدالت [[گشایش]] است و هر که عدالت بر او تنگ آید، [[بی‌عدالتی]] بر وی تنگ‌تر آید<ref>[[سید حسین دین‌پرور|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص۵۵۶- ۵۵۷.</ref>.
گستره عدالت، چنان است که همه‌کس و همه‌چیز را دربر می‌گیرد و آباد می‌سازد. به بیان امام علی{{ع}}: با هیچ چیز چون [[عدالت]]، [[شهرها]] آباد نشده‌اند. [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} در خطبه‌ای که در دومین [[روز]] پس از به‌دست گرفتن [[حکومت]] ایراد کرد، درباره برگرداندن زمین‌های اهدایی عثمان از [[بیت المال]] فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]]، اگر زمینی را بیابم که به کابین [[زنان]] رفته یا بهای خریداری [[کنیزکان]] شده باشد، بی‌گمان آن را بازمی‌گردانم، که در عدالت [[گشایش]] است و هر که عدالت بر او تنگ آید، [[بی‌عدالتی]] بر وی تنگ‌تر آید<ref>[[سید حسین دین‌پرور|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص۵۵۶- ۵۵۷.</ref>.
۱۲۹٬۵۶۲

ویرایش