←وجوب نصب حاکم در حدیث
| خط ۳۶: | خط ۳۶: | ||
=== وجوب نصب حاکم در حدیث === | === وجوب نصب حاکم در حدیث === | ||
{{اصلی|وجوب نصب حاکم در حدیث}} | {{اصلی|وجوب نصب حاکم در حدیث}} | ||
روایات صحیحۀ فراوانی از [[معصومین]]{{عم}} درباره | روایات صحیحۀ فراوانی از [[معصومین]]{{عم}} درباره وجوب نصب حاکم از سوی [[خداوند]] وارد شده که به تعدادی از آنها اشاره میکنیم: | ||
# [[کلینی]] در کافی به سند صحیح [[روایت]] میکند: «[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: همانا [[خداوند]] بزرگتر و [[برتر]] از آن است که [[زمین]] را بدون امامی [[عادل]] رها کند»<ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: إِنَّ اللَّهَ أَجَلُّ وَ أَعْظَمُ مِنْ أَنْ يَتْرُكَ الْأَرْضَ بِغَيْرِ إِمَامٍ عَادِلٍ}}؛ کافی، ج۱، ص۱۷۸.</ref>. | # [[کلینی]] در کافی به سند صحیح [[روایت]] میکند: «[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: همانا [[خداوند]] بزرگتر و [[برتر]] از آن است که [[زمین]] را بدون امامی [[عادل]] رها کند»<ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: إِنَّ اللَّهَ أَجَلُّ وَ أَعْظَمُ مِنْ أَنْ يَتْرُكَ الْأَرْضَ بِغَيْرِ إِمَامٍ عَادِلٍ}}؛ کافی، ج۱، ص۱۷۸.</ref>. | ||
# نیز کلینی به سند صحیح از [[امام باقر]]{{ع}} روایت میکند: «فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]]، خداوند هیچ گاه از آن هنگام که [[آدم]]{{ع}} را قبض روح کرد زمینی را رها نکرد مگر آنکه امامی در آن بوده که [[هدایت]] به سوی خدا به وسیله او صورت میگرفته و [[حجت خدا]] بر بندگانش بوده است، و زمین بدون امامی که حجت خدا بر بندگانش باشد هرگز باقی نماند»<ref>{{متن حدیث|قَالَ: وَ اللَّهِ مَا تَرَكَ اللَّهُ أَرْضاً مُنْذُ قَبَضَ آدَمَ{{ع}} إِلَّا وَ فِيهَا إِمَامٌ يُهْتَدَى بِهِ إِلَى اللَّهِ، وَ هُوَ حُجَّتُهُ عَلَى عِبَادِهِ، وَ لَا تَبْقَى الْأَرْضُ بِغَيْرِ إِمَامٍ حُجَّةٍ لِلَّهِ عَلَى عِبَادِهِ}}؛ کافی، ج۱، ص۱۷۹.</ref>. | # نیز کلینی به سند صحیح از [[امام باقر]]{{ع}} روایت میکند: «فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]]، خداوند هیچ گاه از آن هنگام که [[آدم]]{{ع}} را قبض روح کرد زمینی را رها نکرد مگر آنکه امامی در آن بوده که [[هدایت]] به سوی خدا به وسیله او صورت میگرفته و [[حجت خدا]] بر بندگانش بوده است، و زمین بدون امامی که حجت خدا بر بندگانش باشد هرگز باقی نماند»<ref>{{متن حدیث|قَالَ: وَ اللَّهِ مَا تَرَكَ اللَّهُ أَرْضاً مُنْذُ قَبَضَ آدَمَ{{ع}} إِلَّا وَ فِيهَا إِمَامٌ يُهْتَدَى بِهِ إِلَى اللَّهِ، وَ هُوَ حُجَّتُهُ عَلَى عِبَادِهِ، وَ لَا تَبْقَى الْأَرْضُ بِغَيْرِ إِمَامٍ حُجَّةٍ لِلَّهِ عَلَى عِبَادِهِ}}؛ کافی، ج۱، ص۱۷۹.</ref>. | ||