آیه اکمال دین: تفاوت میان نسخه‌ها

آیه اکمال دین (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۷ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۰

۵٬۸۲۹ بایت اضافه‌شده ، ‏۲۷ اوت ۲۰۲۵

←‏شأن نزول آیه

دیداریویکی‌متن

فرقانی

مدیران

۱۳٬۸۵۶

ویرایش

@@ خط ۲۹: / خط ۲۹: @@
 از منظر شیعه این [[آیه]] بعد از اعلام [[ولایت امیرالمؤمنین]] علی{{ع}} در غدیر‌خم، نازل شده است. از [[ائمه اطهار]]{{ع}} روایاتی در این‌باره به ما رسیده است که به برخی از آنها اشاره می‌کنیم.
-#[[امام رضا]]{{ع}} فرمودند که [[خداوند]] در [[حجة الوداع]] آیه {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} را نازل نمود.[[ امر]] [[امامت]] از امور نهائی [[دین]] است. [[پیامبر]]{{صل}} [[مردم]] را ترک نکرد مگر بعد از اینکه نشانه‌های دین را بیان نمود و راه را برای مردم روشن نمود و علی{{ع}} را به عنوان نشانه و [[امام]] برای مردم تعیین نمود. <ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیة، ۱۳۶۵ ه ش، ج۱، ص۱۹۹.</ref>.
+#[[امام رضا]]{{ع}} فرمودند که [[خداوند]] در [[حجة الوداع]] آیه {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} را نازل نمود.[[ امر]] [[امامت]] از امور نهائی [[دین]] است. [[پیامبر]]{{صل}} [[مردم]] را ترک نکرد مگر بعد از اینکه نشانه‌های دین را بیان نمود و راه را برای مردم روشن نمود و علی{{ع}} را به عنوان نشانه و [[امام]] برای مردم تعیین نمود.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیة، ۱۳۶۵ ه ش، ج۱، ص۱۹۹.</ref>.
 #[[امام باقر]]{{ع}} فرمودند: [[فرائض الهی]] یکی بعد از دیگری نازل می‌شد. [[ولایت]] آخرین [[فریضه]] بود که خداوند آن را با آیه {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} نازل نمود. خداوند با این آیه بیان می‌کند که [[فرائض]] را کامل نمودم و بعد از [[فریضه ولایت]]، فریضه‌ای نازل نمی‌کنم. <ref>کلینی، کافی، ج۱، ص۲۸۹.</ref>.
 #[[امیرالمؤمنین علی]]{{ع}} فرمودند: برای پیامبر{{صل}} شبه منبری درست کردند و ایشان بالای آن قرار گرفت و من را خواند و بازویم را گرفت و بلند کرد و فرمود: هر کس که من مولای او هستم علی نیز مولای اوست.... خداوند نیز آیه {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} را نازل نمود. پس ولایت من نهایت دین و [[رضایت پروردگار]] است. <ref>کلینی، کافی، ج۸، ص۲۷.</ref>.
@@ خط ۳۶: / خط ۳۶: @@
 ===[[شأن نزول آیه]] از منظر [[اهل سنت]]===
+[[اهل سنت]] در مورد [[شان نزول]] این [[آیه]] [[اختلاف]] دارند، برخی گفته‌اند: این آیه [[روز جمعه]]، بعد از [[ظهر ]][[روز عرفه]] در [[حجة الوداع]] [[سال دهم هجرت]] نازل شد و [[پیغمبر]]{{صل}} سوار بر [[ناقه عضباء]] (گوش شکافته) بود. به عنوان نمونه:
+#عبدالرحمن بن حمدان با اسناد از [[طارق بن شهاب]] [[روایت]] می‌کند که مردی [[یهودی]] نزد عمر آمد و گفت یا [[امیرالمؤمنین]] شما [[مسلمانان]] آیه‌ای در کتابتان می‌خوانید که اگر بر ما نازل شده بود آن [[روز]] را [[عید]] می‌گرفتیم. عمر پرسید آن آیه کدام است؟ گفت: {{متن قرآن|الیوم اکملت لکم دینکم}} عمر پاسخ داد: به [[خدا]] من روز و [[ساعت]] [[نزول]] آن را هم می‌دانم. [[غروب ]]روز عرفه بود، آن روز که [[عرفه]] به [[جمعه]] افتاد.
+#[[حاکم]] [[ابو عبدالرحمن]] شادیاخی با اسناد از عباد بن [[عمار]] روایت می‌کند که [[ابن عباس]] آیه بالا را قرائت کرد، و یک یهودی که آنجا بود گفت: اگر این آیه بر ما نازل شده بود روز نزول آن را عید قرار می‌دادیم. ابن عباس پاسخ داد: اتفاقا این آیه در دو عید توامان نازل شد، جمعه و عرفه با هم. <ref>واحدی، علی بن احمد، اسباب النزول، بیروت، دار الکتب العلمیه، اول، ۱۴۱۱ه ق، ص۱۹۲.</ref>.
+#اما در [[تفسیر]] [[درالمنثور]] از [[ابی هریره]] و [[ابی سعید خدری]] نقل شده که: وقتی [[رسول خدا]]{{صل}} علی{{ع}} را به [[امامت]] در [[روز غدیر]] [[نصب]] کرد و او را به [[ولایت]] خواند،[[ جبرئیل]] با این آیه نازل شد. <ref>حاکم حسکانی، عبید الله بن احمد، شواهد‌التنزیل، تهران، سازمان چاپ و انتشارات وزارت ارشاد اسلامی، اول، ۱۴۱۱ه ق، ج۱، ص۲۰۰ الی ص۲۰۸.</ref>.
+#همچنین در شواهد التنزیل نیز از ابی هریره و ابی سعید خدری و ابن عباس روایت شده که این آیه مربوط به علی{{ع}} می‌شود. چنانکه گفته شده وقتی این آیه نازل شد [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: [[الله اکبر]] که [[دین کامل]] شد و [[نعمت]] به نهایت رسید و [[پروردگار]] به [[رسالت]] من و به [[ولایت علی]]{{ع}} بعد از من [[نعمت]] را به نهایت [[رضایت]] داد. سپس دست [[امیرالمؤمنین علی]]{{ع}} را بلند نمود و فرمود: {{متن حدیث|من کنت مولاه فعلی مولاه}}. در این هنگام عمر گفت: آفرین بر تو‌ ای [[پسر ابی‌طالب]]، در حالی [[روز]] بر تو گذشت که مولای من و مولای هر [[زن]] و [[مرد ]][[مؤمن]] هستی. <ref>خوارزمی، موفق بن احمد، المناقب، قم، مؤسسه النشرالاسلامی، ص۱۳۵.</ref>.
+#در [[مناقب]] خوارزمی به این مطلب تصریح شده و شرح آن را با [[واقعه غدیر]] آورده است. <ref>میلانی، سید علی، شرح منهاج الکرامة فی معرفة الامامة، ج۳، ص۳۵۷-۳۵۶.</ref>.
+همچنین جمع زیادی از [[علمای اهل سنت]] این [[آیه]] را در رابطه با اعلام [[ولایت امیرالمؤمنین]] علی{{ع}} ذکر کرده‌اند که برخی از ایشان از [[قرن چهارم]] تا [[قرن دهم]] عبارتند از:
+#ابوجعفر[[ محمد]] بن جریر الطبری.
+#[[ابوالحسن علی]] بن عمر الدارقطنی.
+#[[ابوحفص]] [[ابن شاهین]].
+#[[ابوعبدالله]] الحاکم النیسابوری.
+#[[ابوبکر]] [[ابن مردویه]] [[الاصفهانی]].
+#[[ابونعیم الاصفهانی]].
+#ابوبکر [[احمد بن الحسین]] البیهقی.
+#ابوبکر الخطیب البغدادی.
+#[[ابوالحسین]] ابن النقور.
+#[[ابوسعید]] السجستانی.
+#[[ابوالحسن]] ابو المغازلی الواسطی.
+#ابوالقاسم الحاکم الحسکانی.
+#[[الحسن بن احمد]] الحداد الاصفهانی.
+#ابوبکر ابن المزرفی.
+#ابوالحسن ابن قبیس.
+#ابوالقاسم ابن السمرقندی.
+#ابوالفتح النطنزی.
+#ابومنصور شهردار بن [[شیرویه]] الدیلمی.
+#الموفق بن احمد المکی الخوارزمی.
+#ابوالقاسم [[ابن عساکر]] الدمشقی.
+#ابوحامد سعد الدین الصالحانی.
+#ابوالمظفر [[سبط ابن الجوزی]].
+#عبدالرزاق الرسعنی.
+#[[شیخ الاسلام]] الحموینی الجوینی.
+#عمادالدین [[ابن کثیر]] الدمشقی.
+#[[جلال الدین سیوطی]].<ref>میلانی، سید علی، شرح منهاج الکرامة فی معرفة الامامة، ج۳، ص۳۵۸.</ref>.
+علاوه بر اینها [[علامه امینی]]" در "[[الغدیر]]" و "[[میر حامد حسین]]" در "[[عبقات الانوار]]" با تتبع در کتاب‌هاى [[اهل سنت]]، شواهد بسیارى از آنان در [[تأیید]] و [[اثبات]] [[نزول]] این آیه در [[شأن]] على ({{ع}}) آورده‌اند.
 == زمان و مکان نزول [[آیه]] ==