هرمنوتیک در فلسفه دین و کلام جدید: تفاوت میان نسخه‌ها

[[دانشمندان اسلامی]] از درون امثال این مسائل، به کمک [[عقل]] و نقل و عرف، [[قوانین]] و قواعدی استخراج می‌کنند که به مدد آنها می‌توان معنای [[متون دینی]] را با کمترین احتمال [[اشتباه]] فهمید<ref>ر.ک: خسروپناه، عبدالحسین، گستره شریعت، ص۵۹-۷۷.</ref>؛ ولی چنان‌که گفته شد، [[هرمنوتیک]] [[مسیحی]] نه تاریخچه‌ای به این [[قدمت]] دارد و نه به [[اعتراف]] خود آنها اصول و قواعد منظم و مدونی دارد که با کمک آنها [[تعالیم]] [[مسیحیت]] از گرفتارشدن در دام [[نسبی‌گرایی]] و آفات [[معرفت‌شناختی]] دیگر، [[نجات]] یابد و همین امر خدشه‌های عمیقی بر [[سازمان]] [[معرفتی]] و [[دینی]] مسیحیت وارد کرده است.

پل‌ریکور<ref>Paul Ricoeur.</ref> که خود از [[اندیشمندان]] هرمنوتیک و دنباله‌رو گادامر است<ref>موسوی، سید محمد، هرمنوتیک؛ پیش‌زمینه‌ها و تحولات آن، پژوهش‌های فلسفی و کلامی، ش ۲۶، ۱۳۸۴، ص۱۵۳.</ref>، [[اقرار]] می‌کند که: هیچ‌گونه [[هرمنوتیک]] کلی یا قاعده و [[قانون]] کلی برای شرح و [[تفسیر]] وجود ندارد، مگر نظریه‌های پراکنده و مخالف با هم درباره [[قواعد]] و [[قوانین]] تفسیر<ref>ریکور، پل، هرمنوتیک: احیای معنا یا کاهش توهم، ترجمه هاله لاجوردی، مجله ارغنون، شماره ۳.</ref>. بنابراین، شاید بتوان یکی از [[ادله]] [[تحریف]] [[متون دینی]] و [[کتب مقدس]] [[یهودیان]] و [[مسیحیان]] را همین روش هرمنوتیکی پرتناقض آنها برای تفسیر این متون دانست.<ref>[[سعید متقی‌فر|متقی‌فر، سعید]]، [[روش هرمنوتیکی (مقاله)|مقاله «روش هرمنوتیکی»]]، [[فرهنگنامه کلام جدید (کتاب)|فرهنگنامه کلام جدید]]، ص ۴۳۴.</ref>

== منابع ==

{{منابع}}

# [[پرونده:IM010879.jpg|22px]] [[سعید متقی‌فر|متقی‌فر، سعید]]، [[روش هرمنوتیکی (مقاله)|مقاله «روش هرمنوتیکی»]]، [[فرهنگنامه کلام جدید (کتاب)|'''فرهنگنامه کلام جدید''']]

{{پایان منابع}}