برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|
| خط ۳۸: |
خط ۳۸: |
|
| |
|
| [[اهل سنت]] در مورد [[شان نزول]] این [[آیه]] [[اختلاف]] دارند، برخی گفتهاند: این آیه [[روز جمعه]]، بعد از [[ظهر ]][[روز عرفه]] در [[حجة الوداع]] [[سال دهم هجرت]] نازل شد و [[پیغمبر]]{{صل}} سوار بر [[ناقه عضباء]] (گوش شکافته) بود. به عنوان نمونه: | | [[اهل سنت]] در مورد [[شان نزول]] این [[آیه]] [[اختلاف]] دارند، برخی گفتهاند: این آیه [[روز جمعه]]، بعد از [[ظهر ]][[روز عرفه]] در [[حجة الوداع]] [[سال دهم هجرت]] نازل شد و [[پیغمبر]]{{صل}} سوار بر [[ناقه عضباء]] (گوش شکافته) بود. به عنوان نمونه: |
| #عبدالرحمن بن حمدان با اسناد از [[طارق بن شهاب]] [[روایت]] میکند که مردی [[یهودی]] نزد عمر آمد و گفت یا [[امیرالمؤمنین]] شما [[مسلمانان]] آیهای در کتابتان میخوانید که اگر بر ما نازل شده بود آن [[روز]] را [[عید]] میگرفتیم. عمر پرسید آن آیه کدام است؟ گفت: {{متن قرآن|الیوم اکملت لکم دینکم}} عمر پاسخ داد: به [[خدا]] من روز و [[ساعت]] [[نزول]] آن را هم میدانم. [[غروب ]]روز عرفه بود، آن روز که [[عرفه]] به [[جمعه]] افتاد. | | #عبدالرحمن بن حمدان با اسناد از [[طارق بن شهاب]] [[روایت]] میکند که مردی [[یهودی]] نزد عمر آمد و گفت یا [[امیرالمؤمنین]] شما [[مسلمانان]] آیهای در کتابتان میخوانید که اگر بر ما نازل شده بود آن [[روز]] را [[عید]] میگرفتیم. عمر پرسید آن آیه کدام است؟ گفت: {{متن قرآن|الیوم اکملت لکم دینکم}} عمر پاسخ داد: به [[خدا]] من روز و [[ساعت]] [[نزول]] آن را هم میدانم. [[غروب ]]روز عرفه بود، آن روز که [[عرفه]] به [[جمعه]] افتاد.<ref>میلانی، سید علی، شرح منهاج الکرامة فی معرفة الامامة، ج۳، ص۳۵۷-۳۵۶.</ref>. |
| #[[حاکم]] [[ابو عبدالرحمن]] شادیاخی با اسناد از عباد بن [[عمار]] روایت میکند که [[ابن عباس]] آیه بالا را قرائت کرد، و یک یهودی که آنجا بود گفت: اگر این آیه بر ما نازل شده بود روز نزول آن را عید قرار میدادیم. ابن عباس پاسخ داد: اتفاقا این آیه در دو عید توامان نازل شد، جمعه و عرفه با هم. <ref>واحدی، علی بن احمد، اسباب النزول، بیروت، دار الکتب العلمیه، اول، ۱۴۱۱ه ق، ص۱۹۲.</ref>.
| |
| #اما در [[تفسیر]] [[درالمنثور]] از [[ابی هریره]] و [[ابی سعید خدری]] نقل شده که: وقتی [[رسول خدا]]{{صل}} علی{{ع}} را به [[امامت]] در [[روز غدیر]] [[نصب]] کرد و او را به [[ولایت]] خواند،[[ جبرئیل]] با این آیه نازل شد. <ref>حاکم حسکانی، عبید الله بن احمد، شواهدالتنزیل، تهران، سازمان چاپ و انتشارات وزارت ارشاد اسلامی، اول، ۱۴۱۱ه ق، ج۱، ص۲۰۰ الی ص۲۰۸.</ref>.
| |
| #همچنین در شواهد التنزیل نیز از ابی هریره و ابی سعید خدری و ابن عباس روایت شده که این آیه مربوط به علی{{ع}} میشود. چنانکه گفته شده وقتی این آیه نازل شد [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: [[الله اکبر]] که [[دین کامل]] شد و [[نعمت]] به نهایت رسید و [[پروردگار]] به [[رسالت]] من و به [[ولایت علی]]{{ع}} بعد از من [[نعمت]] را به نهایت [[رضایت]] داد. سپس دست [[امیرالمؤمنین علی]]{{ع}} را بلند نمود و فرمود: {{متن حدیث|من کنت مولاه فعلی مولاه}}. در این هنگام عمر گفت: آفرین بر تو ای [[پسر ابیطالب]]، در حالی [[روز]] بر تو گذشت که مولای من و مولای هر [[زن]] و [[مرد ]][[مؤمن]] هستی. <ref>خوارزمی، موفق بن احمد، المناقب، قم، مؤسسه النشرالاسلامی، ص۱۳۵.</ref>.
| |
| #در [[مناقب]] خوارزمی به این مطلب تصریح شده و شرح آن را با [[واقعه غدیر]] آورده است. <ref>میلانی، سید علی، شرح منهاج الکرامة فی معرفة الامامة، ج۳، ص۳۵۷-۳۵۶.</ref>.
| |
|
| |
|
| همچنین جمع زیادی از [[علمای اهل سنت]] این [[آیه]] را در رابطه با اعلام [[ولایت امیرالمؤمنین]] علی{{ع}} ذکر کردهاند که برخی از ایشان از [[قرن چهارم]] تا [[قرن دهم]] عبارتند از:
| | در عین حال جمع زیادی از [[علمای اهل سنت]] این [[آیه]] را در رابطه با اعلام [[ولایت امیرالمؤمنین]] علی{{ع}} ذکر کردهاند که برخی از ایشان از [[قرن چهارم]] تا [[قرن دهم]] عبارتند از: ابوجعفر[[ محمد]] بن جریر الطبری، [[ابوالحسن علی]] بن عمر الدارقطنی، [[ابوحفص]] [[ابن شاهین]]، [[ابوعبدالله]] الحاکم النیسابوری، [[ابوبکر]] [[ابن مردویه]] [[الاصفهانی]] و ...<ref>میلانی، سید علی، شرح منهاج الکرامة فی معرفة الامامة، ج۳، ص۳۵۸.</ref>. |
| #ابوجعفر[[ محمد]] بن جریر الطبری.
| |
| #[[ابوالحسن علی]] بن عمر الدارقطنی.
| |
| #[[ابوحفص]] [[ابن شاهین]].
| |
| #[[ابوعبدالله]] الحاکم النیسابوری.
| |
| #[[ابوبکر]] [[ابن مردویه]] [[الاصفهانی]].
| |
| #[[ابونعیم الاصفهانی]].
| |
| #ابوبکر [[احمد بن الحسین]] البیهقی.
| |
| #ابوبکر الخطیب البغدادی.
| |
| #[[ابوالحسین]] ابن النقور.
| |
| #[[ابوسعید]] السجستانی.
| |
| #[[ابوالحسن]] ابو المغازلی الواسطی.
| |
| #ابوالقاسم الحاکم الحسکانی.
| |
| #[[الحسن بن احمد]] الحداد الاصفهانی.
| |
| #ابوبکر ابن المزرفی.
| |
| #ابوالحسن ابن قبیس.
| |
| #ابوالقاسم ابن السمرقندی.
| |
| #ابوالفتح النطنزی.
| |
| #ابومنصور شهردار بن [[شیرویه]] الدیلمی.
| |
| #الموفق بن احمد المکی الخوارزمی.
| |
| #ابوالقاسم [[ابن عساکر]] الدمشقی.
| |
| #ابوحامد سعد الدین الصالحانی.
| |
| #ابوالمظفر [[سبط ابن الجوزی]].
| |
| #عبدالرزاق الرسعنی.
| |
| #[[شیخ الاسلام]] الحموینی الجوینی.
| |
| #عمادالدین [[ابن کثیر]] الدمشقی.
| |
| #[[جلال الدین سیوطی]].<ref>میلانی، سید علی، شرح منهاج الکرامة فی معرفة الامامة، ج۳، ص۳۵۸.</ref>.
| |
|
| |
|
| علاوه بر اینها [[علامه امینی]]" در "[[الغدیر]]" و "[[میر حامد حسین]]" در "[[عبقات الانوار]]" با تتبع در کتابهاى [[اهل سنت]]، شواهد بسیارى از آنان در [[تأیید]] و [[اثبات]] [[نزول]] این آیه در [[شأن]] على ({{ع}}) آوردهاند. | | علاوه بر اینها [[علامه امینی]]" در "[[الغدیر]]" و "[[میر حامد حسین]]" در "[[عبقات الانوار]]" با تتبع در کتابهاى [[اهل سنت]]، شواهد بسیارى از آنان در [[تأیید]] و [[اثبات]] [[نزول]] این آیه در [[شأن]] على ({{ع}}) آوردهاند. |