آیه اکمال دین از دیدگاه اهل سنت: تفاوت میان نسخه‌ها

==شان نزول آیه اکمال دین==

[[اهل سنت]] در مورد [[شان نزول]] این [[آیه]] [[اختلاف]] دارند، برخی گفته‌اند: این آیه [[روز جمعه]]، بعد از [[ظهر ]][[روز عرفه]] در [[حجة الوداع]] [[سال دهم هجرت]] نازل شد و [[پیغمبر]]{{صل}} سوار بر [[ناقه عضباء]] (گوش شکافته) بود. به عنوان نمونه:  

#عبدالرحمن بن حمدان با اسناد از [[طارق بن شهاب]] [[روایت]] می‌کند که مردی [[یهودی]] نزد عمر آمد و گفت یا [[امیرالمؤمنین]] شما [[مسلمانان]] آیه‌ای در کتابتان می‌خوانید که اگر بر ما نازل شده بود آن [[روز]] را [[عید]] می‌گرفتیم. عمر پرسید آن آیه کدام است؟ گفت: {{متن قرآن|الیوم اکملت لکم دینکم}} عمر پاسخ داد: به [[خدا]] من روز و [[ساعت]] [[نزول]] آن را هم می‌دانم. [[غروب ]]روز عرفه بود، آن روز که [[عرفه]] به [[جمعه]] افتاد.

پیش از وی [[فخر رازی]] نیز سبب اتمام نعمت را [[اکمال دین]] دانسته و می‌گوید: {{عربی|لإنه لا نعمة أتم من نعمة الإسلام... و النعمة هو الدين}}؛ چون هیچ نعمتی تمام‌تر از [[نعمت]] [[اسلام]] نیست و نعمت همان [[دین]] است [که در این [[آیه]] سخن از تمام کردن آن به میان آمده است]»<ref>فخر رازی، مفاتیح الغیب، ج۱۱، ص۱۱۰.</ref>.<ref>[[فتح‌الله نجارزادگان|نجارزادگان، فتح‌الله]]، [[بررسی تطبیقی تفسیر آیات ولایت (کتاب)|بررسی تطبیقی تفسیر آیات ولایت]]، ص ۱۹۶.</ref>

== منابع ==