بیعت در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
| موضوع مرتبط = بیعت | | موضوع مرتبط = بیعت | ||
| عنوان مدخل = بیعت | | عنوان مدخل = بیعت | ||
| مداخل مرتبط = [[بیعت در لغت]] - [[بیعت در قرآن]] - [[بیعت در حدیث]] - [[بیعت در | | مداخل مرتبط = [[بیعت در لغت]] - [[بیعت در قرآن]] - [[بیعت در حدیث]] - [[بیعت در نهج البلاغه]] - [[بیعت در تاریخ اسلامی]] - [[بیعت در کلام اسلامی]] - [[بیعت در معارف دعا و زیارات]] - [[بیعت در فقه سیاسی]] - [[بیعت در سیره معصوم]] - [[بیعت در معارف و سیره نبوی]] - [[بیعت در معارف و سیره حسینی]] - [[بیعت در معارف مهدویت]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
| خط ۹۳: | خط ۹۳: | ||
[[مستحب]] است امام پیش از آنکه سپاهیان را برای [[جهاد]] اعزام کند، از آنان بر پایبندی به جهاد و [[ثبات قدم]] در برابر دشمن بیعت بگیرد<ref>تذکرةالفقهاء، ج۹، ص۴۹.</ref>. | [[مستحب]] است امام پیش از آنکه سپاهیان را برای [[جهاد]] اعزام کند، از آنان بر پایبندی به جهاد و [[ثبات قدم]] در برابر دشمن بیعت بگیرد<ref>تذکرةالفقهاء، ج۹، ص۴۹.</ref>. | ||
اگر [[باغی]] در حال [[جنگ]] با نیروهای اسلام[[اسیر]] گردد، [[بیعت با امام]]{{ع}} بر او عرضه میشود در صورت پذیرش، [[آزاد]] میگردد وگرنه در بازداشت میماند تا [[سرنوشت]] [[جنگ]] معلوم شود<ref>فرهنگ فقه، ج۲، ص۱۷۵.</ref>. | اگر [[باغی]] در حال [[جنگ]] با نیروهای اسلام [[اسیر]] گردد، [[بیعت با امام]]{{ع}} بر او عرضه میشود در صورت پذیرش، [[آزاد]] میگردد وگرنه در بازداشت میماند تا [[سرنوشت]] [[جنگ]] معلوم شود<ref>فرهنگ فقه، ج۲، ص۱۷۵.</ref>. | ||
آن دسته از [[فقهای شیعه]] که [[بیعت]] را به معنای [[انتخابات]] عمومی و [[رأی اکثریت]] در [[مشروعیت حکومت]] [[فقیه جامعالشرایط]] در عصر غیبت لازم دانستهاند، [[بیعت]] را از مقوله [[وکالت]] نشمردهاند. حتی در [[اندیشه سیاسی]] [[لاییک]] و در دنیای معاصر و دموکراسیهای موجود نیز هرگز انتخابات را از مقوله وکالت به مفهوم آنچه که در حقوق مدنی آمده، به شمار نیاوردهاند و [[انحلال مجلس]] نمایندگان و عزل نماینده را به انتخابکنندگان واگذار نکردهاند. | آن دسته از [[فقهای شیعه]] که [[بیعت]] را به معنای [[انتخابات]] عمومی و [[رأی اکثریت]] در [[مشروعیت حکومت]] [[فقیه جامعالشرایط]] در عصر غیبت لازم دانستهاند، [[بیعت]] را از مقوله [[وکالت]] نشمردهاند. حتی در [[اندیشه سیاسی]] [[لاییک]] و در دنیای معاصر و دموکراسیهای موجود نیز هرگز انتخابات را از مقوله وکالت به مفهوم آنچه که در حقوق مدنی آمده، به شمار نیاوردهاند و [[انحلال مجلس]] نمایندگان و عزل نماینده را به انتخابکنندگان واگذار نکردهاند. | ||