←مقدمه
(صفحهای تازه حاوی «{{خرد}} {{مهدویت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center;...» ایجاد کرد) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*به فرموده [[امام باقر]] {{ع}} هنگامی که [[حضرت قائم]] {{ع}} ظهور میکند، پرچم [[پیامبر]] {{صل}}، انگشتر سلیمان {{ع}}، سنگ و عصای موسی {{ع}} همراه او خواهد بود. به امر حضرت در میان سپاهیان اعلام میشود که کسی زاد و توشه برای خود و علوفه برای چارپایان برندارد. برخی از همراهان میگویند: او میخواهد ما را به هلاکت بیندازد و مرکبهایمان را از گرسنگی و تشنگی نابود کند. اصحاب با حضرت حرکت میکنند. به اوّلین جایی که میرسند، حضرت، سنگ موسی {{ع}} را بر زمین میکوبد و آب و غذا برای نیروها و علوفه برای حیوانات بیرون میآید و از آن استفاده میکنند تا به شهر نجف میرسند<ref>کمال الدین، ص ۶۷۰؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۵۱؛ وافی، ج ۲، ص ۱۱۲.</ref>. | *به فرموده [[امام باقر]] {{ع}} هنگامی که [[حضرت قائم]] {{ع}} ظهور میکند، پرچم [[پیامبر]] {{صل}}، انگشتر سلیمان {{ع}}، سنگ و عصای موسی {{ع}} همراه او خواهد بود. به امر حضرت در میان سپاهیان اعلام میشود که کسی زاد و توشه برای خود و علوفه برای چارپایان برندارد. برخی از همراهان میگویند: او میخواهد ما را به هلاکت بیندازد و مرکبهایمان را از گرسنگی و تشنگی نابود کند. اصحاب با حضرت حرکت میکنند. به اوّلین جایی که میرسند، حضرت، سنگ موسی {{ع}} را بر زمین میکوبد و آب و غذا برای نیروها و علوفه برای حیوانات بیرون میآید و از آن استفاده میکنند تا به شهر نجف میرسند<ref>کمال الدین، ص ۶۷۰؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۵۱؛ وافی، ج ۲، ص ۱۱۲.</ref>. | ||
*[[امام صادق]] {{ع}} میفرماید: "هنگامی که به شهر نجف میرسند، در آنجا با نصب آن سنگ، برای همیشه از زمین آب و شیر میجوشد که گرسنه و تشنهای را سیر میکند<ref>بحار الانوار، ج ۱۳، ص ۱۸۵؛ غیبة نعمانی، ص ۲۳۸؛ نور الثقلین، ج ۱، ص ۸۴.</ref>. در [[قرآن کریم]] از سنگی یاد شده<ref>سوره بقره، ۶۰.</ref> که چون [[حضرت موسی]] {{ع}} و قوم خود در بیابان سرگردان شده و راه به جایی نمیبردند، خداوند جهت آب آشامیدنی آنان، سنگی را به موسی {{ع}} معرفی کرد و به وی فرمود: عصای خویش را بر آن بزن. پس دوازده چشمه از آن جوشیدن گرفت و هریک از دوازده نسل یعقوب از چشمهای بهرهبرداری میکردند<ref>معارف و معاریف، ج ۶، ص ۳۴۴.</ref>. | *[[امام صادق]] {{ع}} میفرماید: "هنگامی که به شهر نجف میرسند، در آنجا با نصب آن سنگ، برای همیشه از زمین آب و شیر میجوشد که گرسنه و تشنهای را سیر میکند<ref>بحار الانوار، ج ۱۳، ص ۱۸۵؛ غیبة نعمانی، ص ۲۳۸؛ نور الثقلین، ج ۱، ص ۸۴.</ref>. در [[قرآن کریم]] از سنگی یاد شده<ref>سوره بقره، ۶۰.</ref> که چون [[حضرت موسی]] {{ع}} و قوم خود در بیابان سرگردان شده و راه به جایی نمیبردند، خداوند جهت آب آشامیدنی آنان، سنگی را به موسی {{ع}} معرفی کرد و به وی فرمود: عصای خویش را بر آن بزن. پس دوازده چشمه از آن جوشیدن گرفت و هریک از دوازده نسل یعقوب از چشمهای بهرهبرداری میکردند<ref>معارف و معاریف، ج ۶، ص ۳۴۴.</ref>. از [[امام باقر]] {{ع}} نقل شده که سه سنگ از بهشت آمده: [[حجر الاسود]]، [[سنگ مقام ابراهیم]]، و [[سنگ بنی اسرائیل]] (سنگ موسی که چشمههای آب از آن میجوشید) <ref>معارف و معاریف، ج ۴، ص ۴۰۵.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۴۱۲.</ref>. | ||
از [[امام باقر]] {{ع}} نقل شده که سه سنگ از بهشت آمده: حجر | |||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||