ربیع بن زیاد بن سلامه قضاعی: تفاوت میان نسخه‌ها

وی از تیره [[بنی‌تویل]]، از [[قبیله قضاعه]] بود<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶.</ref>. [[سمعانی]] یا نساخ کتاب وی به [[اشتباه]] نسب ربیع را «تُوَیکی» نوشته‌اند و محقق کتاب الانساب متذکر اشتباه شده و گفته تویلی صحیح است<ref>سمعانی، الانساب، ج۱، ص۴۹۵.</ref>. عماره، قیس، انس<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶.</ref> و جحشنه [[برادران]] اویند<ref>سمعانی، الانساب، ج۲، ص۴۰۳.</ref>. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۴.</ref> در بخش سوم [[الاصابه]] ([[مخضرمین]]) او را از [[شاعران]] [[دوران جاهلیت]] دانسته است. وی به «فارس عراده» مشهور بود<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶؛ خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۸، ص۳۸۱؛ ابن ماکولا، الاکمال، ج۲، ص۳۴۳.</ref>؛ زیرا اسب آماده‌اش را مانند شتر می‌خواباند، سپس بر آن سوار می‌شد<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶.</ref>. به او اعرج (لنگ) نیز می‌گفتند<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۴.</ref>.

== جستارهای وابسته ==