←منابع
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
(←منابع) |
||
| (۲۹ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۱۵: | خط ۱۱۵: | ||
امیرمؤمنان علی{{ع}} در جایی دیگر میفرماید: {{متن حدیث|إِنَّ العَبدَ لَيَحرُمُ نَفسَهُ الرِّزقَ الحَلالَ بِتَركِ الصَّبرِ، وَ لا يُزادُ عَلي ما قُدِّرَ لَهُ}}؛ [[بنده]] به سبب بیصبری، خودش را از روزی حلال [[محروم]] میکند و بیشتر از روزی مقدّر هم نصیبش نمیشود<ref>شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۱۶۰.</ref>. وی همچنین میفرماید: {{متن حدیث|مَن لَم يُنجهِ الصَّبرُ أهلَكَهُ الجَزَعُ}}؛ کسی که صبر وی را [[نجات]] نبخشد، [[جزع]] و بیتابی وی را از پای در میآورد<ref>جهادالنفس، ح۲۵۲.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[اقسام صبر و آثار آن (مقاله)|اقسام صبر و آثار آن]].</ref> | امیرمؤمنان علی{{ع}} در جایی دیگر میفرماید: {{متن حدیث|إِنَّ العَبدَ لَيَحرُمُ نَفسَهُ الرِّزقَ الحَلالَ بِتَركِ الصَّبرِ، وَ لا يُزادُ عَلي ما قُدِّرَ لَهُ}}؛ [[بنده]] به سبب بیصبری، خودش را از روزی حلال [[محروم]] میکند و بیشتر از روزی مقدّر هم نصیبش نمیشود<ref>شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۱۶۰.</ref>. وی همچنین میفرماید: {{متن حدیث|مَن لَم يُنجهِ الصَّبرُ أهلَكَهُ الجَزَعُ}}؛ کسی که صبر وی را [[نجات]] نبخشد، [[جزع]] و بیتابی وی را از پای در میآورد<ref>جهادالنفس، ح۲۵۲.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[اقسام صبر و آثار آن (مقاله)|اقسام صبر و آثار آن]].</ref> | ||
== [[دین]] در گرو صبر == | == خصوصیات صبر == | ||
=== [[دین]] در گرو صبر === | |||
دین و اخلاق و [[عقل]] با هم رابطه و پیوند تنگاتنگی دارند به طوری که از هم جدا نمیشوند، از همین رو، با دستور و [[فرمان الهی]] چنان که در [[روایت]] عقل و [[جهل]] در [[اصول کافی]] است، آن سه با هم هستند. صبر به عنوان فرمانده عملیاتی عقل عمل میکند، پس باید گفت که اگر صبر نباشد، [[دین داری]] معنا و مفهومی ندارد؛ همان طوری که صبر نیز با عقلانیت و حسن الیقین نسبت به [[خداوند]] معنا مییابد و بدون دین معنا ومفهومی نمییابد. | دین و اخلاق و [[عقل]] با هم رابطه و پیوند تنگاتنگی دارند به طوری که از هم جدا نمیشوند، از همین رو، با دستور و [[فرمان الهی]] چنان که در [[روایت]] عقل و [[جهل]] در [[اصول کافی]] است، آن سه با هم هستند. صبر به عنوان فرمانده عملیاتی عقل عمل میکند، پس باید گفت که اگر صبر نباشد، [[دین داری]] معنا و مفهومی ندارد؛ همان طوری که صبر نیز با عقلانیت و حسن الیقین نسبت به [[خداوند]] معنا مییابد و بدون دین معنا ومفهومی نمییابد. | ||
اَمیرُ الْمُؤْمِنینَ{{ع}} میفرماید: {{متن حدیث|اَيُّهَا النّاسُ عَلَيْكُمْ بِالصَّبْرِ فَاِنَّهُ لاديِنَ لِمَن لا صَبْرَلَهُ}}؛ [[مردم]]! بر شما باد صبر و شکیبائی، چون کسی که صــبر نداشـته باشد، دین نخواهـد داشت<ref>بحارالانوار، ج ۷۱، ص۹۲</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref> | اَمیرُ الْمُؤْمِنینَ{{ع}} میفرماید: {{متن حدیث|اَيُّهَا النّاسُ عَلَيْكُمْ بِالصَّبْرِ فَاِنَّهُ لاديِنَ لِمَن لا صَبْرَلَهُ}}؛ [[مردم]]! بر شما باد صبر و شکیبائی، چون کسی که صــبر نداشـته باشد، دین نخواهـد داشت<ref>بحارالانوار، ج ۷۱، ص۹۲.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref> | ||
== صبر نیمی از [[ایمان]] == | === راه دشوار [[بهشت]] و [[یاری]] صبر === | ||
از آن جایی که میان ایمان و صبر ارتباط و پیوستگی است، در [[روایات]] این [[میزان]] پیوستگی به عناوین گوناگون بیان شده است. از جمله [[رسول خدا]]{{صل}} فرموده است: {{متن حدیث|اَلاْيْمانُ نِصْفانِ، نِصْفٌ فِي الصَّبْرِ وَ نِصْفٌ فِي الشُّكْرِ}}؛ ایمان دو نیمه دارد، نیمی از آن در صبر است، و نیمی از آن در [[شکر]] نهفته است<ref>نهج الفصاحه، ش ۱۰۷۰</ref>. | از آن جایی که سعادت اخروی [[انسان]] در [[دنیا]] تضمین میشود و راه بهشت از [[دوزخ]] طبیعت دنیا و [[ابتلائات]] و آزمونها و مصیبتهای آن میگذرد، کسی که بتواند در [[مشکلات]] صبر کند، میتواند [[امید]] داشته باشد که به بهشت در میآید. خداوند در [[آیات]] [[سوره عصر]] بیان کرده است که عصر دنیا همانند فشار آخر و نهایی است که به انسان وارد میشود و هر کسی گرفتار [[خسران]] و [[زیان]] است مگر آنکه به [[سلامت]] از این گذرگاه دوزخی طبیعت دنیا بگذرد و به سر [[منزل]] مقصود و مقصد برسد. | ||
[[امام باقر]]{{ع}} درباره ویژگیهای مسیر بهشت به نقش کلیدی و ارزشی صبر اشاره کرده و فرموده است: {{متن حدیث|اَلْجَنَّةُ مَحْفُوفَةٌ بِالْمَكارِهِ وَ الصَّبْرِ فَمَنْ صَبَرَ عَلَي الْمَكارِهِ فِي الدُّنْيا دَخَلَ الْجَنَّةَ، وَ جَهَنَّمُ مَحْفُوفَةٌ بِاللَّذّاتِ وَ الشَّهواتِ، فَمَنْ اَعْطي نَفْسَهُ لَذَّتَها وَ شَهْوَتَها دَخَلَ النّـارَ}}؛ [[بهشت]] آمیخته به سختیها و [[صبر]] و بُردباری است، پس هر کس در [[دنیا]] بر [[سختیها]] [[شکیبا]] و صبور باشد، وارد بهشت میشود و [[جهنّم]] آمیخته به [[شهوات]] و خوشگذرانیهاست. پس هر کس [[خواستهها]] و شهوات نفس خود را تأمین کند، وارد [[آتش]] میشود<ref>اصول کافی، ج ۲، ص۷۳، ح ۷، مکتبة الاسلامیة، تهران ۱۳۸۸ شمسی.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref> | |||
=== صبر، نیکوترین [[جامه]] [[ایمان]] === | |||
[[ارزش]] و جایگاه صبر هم در بُعد سخت افزاری و هم نرم افزاری مورد توجه [[روایات]] است. صبر همان طوری که بنیاد ایمان و پایهها و ستونهای آن را شکل میدهد و از نظر سخت افزاری بسیار مهم و اساسی است، هم از جهت نرم افزاری و زیباشناختی بسیار مهم و اساسی است؛ از این روست که [[امیرمؤمنان]] [[امام علی]]{{ع}} در تبیین جنبههای زیباشناختی صبر در حوزه ایمان و [[اخلاق]] [[انسانی]] میفرماید: {{متن حدیث|اَلصَّبْرُ اَحْسَنُ حُلَلِ الاِيْمانِ وَاَشْرَفٌ خـَلائِقِ الاِنْسـانِ}}؛ صبر، بهترین جامههای ایمان و از [[برترین]] ویژگیهای اخلاقی [[انسان]] است<ref>غرر الحکم، ج ۲، ش ۱۸۹۳.</ref>. | |||
پس صبر موجب میشود انسان هم در برابر فشارها قوت و [[قدرت]] بیابد و [[باطن]] خود را محکم و [[استوار]] سازد و هم ظاهر خویش را [[زیبا]] نماید<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref>. | |||
=== صبر، [[گنج]] بهشتی === | |||
صبر همانند گنجی از [[بهشت]] است که بهشت را برای شخص به ارمغان میآورد؛ زیرا خاستگاه و ریشه صبر، حسن الیقین نسبت به [[خدا]] و فرمانده عملیاتی [[لشکر]] [[عقل]] است. کسی که تحت چنین صبری [[رفتار]] میکند، بیگمان به گنجی دست یافته که بهشت برآیند آن است. [[پیامبر خدا]]{{صل}} در این باره فرموده است: {{متن حدیث|اَلصَّبْرُ كَنْزٌ مِنْ كُنُوزِ الْجَّنَّةِ}}؛ صبر و شکیبائی گنجی از گنجهای بهشت است<ref>بحارالانوار، ج ۸۲، ص۱۳۷.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref> | |||
=== صبر، صفت [[انبیاء]] === | |||
از آنجایی که صبر از نظر [[آموزههای وحیانی]] [[اسلامی]] که از [[آدم]]{{ع}} تا خاتم{{صل}} ادامه دارد، از چنین ارزش و جایگاهی برخوردار است، بیگمان در همه [[اولیای الهی]] از جمله [[پیامبران]]{{ع}} تحقق دارد و آنان متصف به چنین صفتی هستند؛ زیرا از [[مکارم اخلاقی]] و محاسن آن و از جنود و [[لشکریان]] [[عقل]] است و [[فرماندهی]] آن است. هم [[پیامبران]] و [[اولیای الهی]] از [[فضایل اخلاقی]] برخوردارند. بنابراین، فضلیت [[صبر]] نیز در آنان [[قوی]] است. بر همین [[حلم]] و [[بردباری]] که اوج درجات و مراتب صبر را نیز دارند. | |||
[[امام علی]]{{ع}} فرموده است: {{متن حدیث|اِنَّ الصَّبْرَ وَحُسْنَ الْخُلْقِ وَالْبِرَّ وَالْحِلْمَ مِنْ اَخْلاقِ الاَنْبِيآءِ}}؛ صبر و شکیبائی و [[اخلاق نیکو]] و حلم و بُردباری از اخلاق پیامبران است<ref>بحارالانوار، ج ۷۱، ص۹۲.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref> | |||
=== صبر، بهترین [[عبادت]] === | |||
از آنجایی که صبر فرمانده عملیاتی لشکریان عقل است، بهترین عبادتی که [[انسان]] میتواند انجام دهد، بهرهمندی از صبر در [[زندگی]] است؛ زیرا با صبر میتواند همه [[اعمال عبادی]] را به درستی انجام دهد. از این روست که [[خداوند]] [[استعانت]] به صبر را در کنار [[نماز]] قرار میدهد؛ زیرا با [[صبر]] میتوان اعمالی [[عبادی]] چون [[نماز]] را به خوبی و [[نیکی]] به جا آورد<ref>سوره بقره، آیات ۴۵ و ۱۵۳.</ref>. | |||
امیرالمؤمنین {{ع}} میفرماید: {{متن حدیث|اَفْضَلُ الْعِبادَةِ الصَّبْرُ وَالصَّمْتُ وَاِنْتِظارُ الْفَرَجِ}}؛ [[برترین]] [[پرستش خدا]] صبر و [[شکیبایی]]، [[سکوت]] و انتظارفرج است<ref>بحارالانوار، ج ۷۱، ص۹۶.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref> | |||
=== صبر، محبوبترین جرعه تلخی ها === | |||
اگر در کام [[آدمی]] برخی از نوشیدنیها تلخ است، بیگمان نمیتوان از تلخی [[مصیبتها]] و [[مشکلات]] تلختر یافت؛ اما اگر این مصیبتها و مشکلات با صبر جرعه جرعه نوشیده و خورده شود، میتوان گفت که محبوبترین جرعهای است که [[انسان]] مینوشد و میخورد: [[رسول خدا]]{{صل}} میفرماید: {{متن حدیث|ما مِنْ جُرْعَةٍ اَحَبُّ اِلَي اللّه ِ مِنْ جُرْعَةِ غَيْظٍ كَظَمَها رَجُلٌ، اَوْ جُرْعَةِ صَبْرٍ عَلي مُصيبَةٍ}}؛ هیچ جرعه ای از جُرعه خشمی که مردی فرو برد، یا جرعه صبری که بر مصیبتی نوشیده شود، پیش [[خدا]] محبوبتر نیست<ref>نهج الفصاحه، ۲۵۶۴.</ref>. | |||
پس کسی که [[مصیبت]] را جرعه جرعه مینوشد و [[اجازه]] ندهد چیزی او را به [[خشم]] و [[رفتاری]] نامعقول بکشاند، در [[حقیقت]] با پذیرش و نوشیدن کم کم نوشیدنی تلخ [[مصیبت]]، به محبوبیتی میرسد که جز از این راه به دست نمیآید<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref>. | |||
=== صبر بازتاب [[رضایت]] از [[خدا]] === | |||
صبر نتیجهای از [[رضایت الهی]] است. به این معنا که شخص وقتی از خداوند رضایت دارد، بر هر چیزی که از او میرسد رضایت میدهد. اما کسی که رضایت به [[حکمت الهی]] و [[مصلحت]] خود ندارد، به طور طبیعی بیصبری میکند و با [[کارها]] و رفتارهای نادرست تمام [[اعمال نیک]] خویش را تباه میسازد و اجرش را نابود میکند. [[امام باقر]]{{ع}} میفرماید: {{متن حدیث|مَنْ صَبَرَ وَ اسْتـَرْجَعَ وَ حـَمِدَ اللّه َ عِنْدَ الْمُصيـبَةِ فَقَدْ رَضِيَ بِما صَنَعَ اللّه ُ، وَ وَقَعَ اَجْرُهُ عَلَي اللّه ِ وَ مَنْ لَمْ يَفْعَلْ ذلِكَ جَري عَلَيْهِ الْقَضآءُ وَ هُوَ ذَميمٌ وَ اَحْبَطَ اللّه ُ اَجْـرَهُ}}؛ کسی که صبر کند، و کلمه [[استرجاع]]، یعنی {{متن قرآن|اِنّا لِلّهِ وَاِنّا اِلَیْهِ راجِعُونَ}} بگوید و هنگام گرفتاری خدا را [[ستایش]] کند، پس او از کار خدا [[خشنود]] است و اجرش با خداست و کسی که این چنین نکند، [[سرنوشت]] او [[تغییر]] نمیکند و مذمّت میشود و [[پاداش]] او هم از بین میرود<ref>بحارالانوار،ج ۷۱، ص۹۶.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref> | |||
== آثار صبر == | |||
=== نیمی از [[ایمان]] === | |||
از آن جایی که میان ایمان و صبر ارتباط و پیوستگی است، در [[روایات]] این [[میزان]] پیوستگی به عناوین گوناگون بیان شده است. از جمله [[رسول خدا]]{{صل}} فرموده است: {{متن حدیث|اَلاْيْمانُ نِصْفانِ، نِصْفٌ فِي الصَّبْرِ وَ نِصْفٌ فِي الشُّكْرِ}}؛ ایمان دو نیمه دارد، نیمی از آن در صبر است، و نیمی از آن در [[شکر]] نهفته است<ref>نهج الفصاحه، ش ۱۰۷۰.</ref>. | |||
پس از نظر [[پیامبر]]{{صل}} اگر بخواهیم جایگاه و [[ارزش]] و اهمیت [[صبر]] را در [[زندگی]] [[مؤمن]] و بلکه [[ایمان]] وی ارزیابی کنیم باید بگوییم که نیمی از ایمان در صبر شخص تجلی و خودنمایی میکند؛ زیرا این صبر است که با قرار گرفتن در بالا و [[برتر]] همه [[کارها]] و در جایگاه [[فرماندهی]] عملیاتی، [[لشکر]] [[عقل]] را [[هدایت]] میکند و در پشت دژی [[استوار]] [[اجازه]] نمیدهد تا [[لشکریان]] [[جهالت]] و [[سفاهت]] پیشروی داشته باشند و ایمان شخص را از میان بردارند و [[دین]] و ایمانش را نابود سازند<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref>. | پس از نظر [[پیامبر]]{{صل}} اگر بخواهیم جایگاه و [[ارزش]] و اهمیت [[صبر]] را در [[زندگی]] [[مؤمن]] و بلکه [[ایمان]] وی ارزیابی کنیم باید بگوییم که نیمی از ایمان در صبر شخص تجلی و خودنمایی میکند؛ زیرا این صبر است که با قرار گرفتن در بالا و [[برتر]] همه [[کارها]] و در جایگاه [[فرماندهی]] عملیاتی، [[لشکر]] [[عقل]] را [[هدایت]] میکند و در پشت دژی [[استوار]] [[اجازه]] نمیدهد تا [[لشکریان]] [[جهالت]] و [[سفاهت]] پیشروی داشته باشند و ایمان شخص را از میان بردارند و [[دین]] و ایمانش را نابود سازند<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref>. | ||
== | === حامی ایمان و معیار کارها === | ||
در تبیین جایگاه صبر در زندگی انسان، حضرت امام علی{{ع}} نیز فرموده است: {{متن حدیث|اِلْزَمـُوا الصَّبْرَ فَاِنَّهُ دِعامَةُ الاِيْمانِ وَمِلاكُ الاُمُورِ}}؛ همیشه همراه صبر و شکیبائی باشید که آن ستون ایمان و قوام کارهاست<ref>غرر الحکم، ج ۲، ش ۲۵۴۲</ref>. | در تبیین جایگاه صبر در زندگی انسان، حضرت امام علی{{ع}} نیز فرموده است: {{متن حدیث|اِلْزَمـُوا الصَّبْرَ فَاِنَّهُ دِعامَةُ الاِيْمانِ وَمِلاكُ الاُمُورِ}}؛ همیشه همراه صبر و شکیبائی باشید که آن ستون ایمان و قوام کارهاست<ref>غرر الحکم، ج ۲، ش ۲۵۴۲.</ref>. | ||
از نظر آن حضرت{{ع}} آنچه حامی ایمان است و [[ایمان]] [[انسان]] را پشتیبانی و حمایت میکند تا [[استوار]] بماند، [[صبر]] است. در [[حقیقت]] وقتی انسان با [[علم]] و عمل ایمان خویش را میسازد و استوار میسازد، این ایمان نیازمند پشتیبانی دائمی است تا استوار بماند، صبر به سبب آنکه [[فرماندهی]] | از نظر آن حضرت{{ع}} آنچه حامی ایمان است و [[ایمان]] [[انسان]] را پشتیبانی و حمایت میکند تا [[استوار]] بماند، [[صبر]] است. در [[حقیقت]] وقتی انسان با [[علم]] و عمل ایمان خویش را میسازد و استوار میسازد، این ایمان نیازمند پشتیبانی دائمی است تا استوار بماند، صبر به سبب آنکه [[فرماندهی]] جنود عقل را به عهده دارد، میتواند در این امر کند و ایمان [[آدمی]] را هماره با سربازان و لشکریانش حمایت و پشتیبانی کند. | ||
همچنین اگر بخواهیم امور اجتماعی و غیر [[اجتماعی]] خود را سامان دهیم و در [[رفتار]] و [[کردار]] خودمان به سامان باشیم، باید ملاک و معیاری داشته باشیم تا بدانیم تا چه اندازه این دیواری که میسازیم راست است؟ برای سنجش [[راستی]] کردار و امور [[زندگی]] نیازمند معیار و ملاکی هستیم که صبر بهترین ملاک خواهد بود؛ زیرا کسی که صبور است، هرگز کاری نمیکند که خلاف [[عقل]] باشد و موجبات [[پشیمانی]] شود<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref>. | همچنین اگر بخواهیم امور اجتماعی و غیر [[اجتماعی]] خود را سامان دهیم و در [[رفتار]] و [[کردار]] خودمان به سامان باشیم، باید ملاک و معیاری داشته باشیم تا بدانیم تا چه اندازه این دیواری که میسازیم راست است؟ برای سنجش [[راستی]] کردار و امور [[زندگی]] نیازمند معیار و ملاکی هستیم که صبر بهترین ملاک خواهد بود؛ زیرا کسی که صبور است، هرگز کاری نمیکند که خلاف [[عقل]] باشد و موجبات [[پشیمانی]] شود<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref>. | ||
=== [[دشمن]] سختیها === | |||
در [[آیات]] و [[روایات]] برای صبر کارکردها و آثاری بیان شده که از جمله آنها [[یاری]] و معاونت [[خداوند]]<ref>انفال، آیه ۴۶؛ بقره، آیه ۴۵.</ref> و مانند آن است. [[امام علی]]{{ع}} در بیان یکی دیگر از آثار و کارکردهای صبر فرموده است: {{متن حدیث|اَقوی عَدُوِّ الشَّدآئِدِ الصَّبْرُ}}؛ قویترین دشمن سختیها صبر و [[شکیبایی]] در برابر آنهاست<ref>غرر الحکم، ج ۲، ش ۲۹۰۸.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref> | |||
=== دژِ استوار === | |||
[[امیرمؤمنان]] امام علی{{ع}} درباره جایگاه و اهمیت صبر همچنین میفرماید: {{متن حدیث|عَلَيْكَ بِالصَّبْرِ، فَاِنَّهُ حِصْنٌ حَصينٌ وَ عِبادَةُ الْمُؤقِنينَ}}؛ بر تو باد به صبر که صبر دژی [[استوار]] است و عبادت اهل یقین به شمار میرود<ref>غرر الحکم، ج ۴، ش ۶۱۳۴.</ref>. | |||
اینکه امام علی{{ع}} صبر را دژ بسیار استوار و محکم تعبیر میکند، برای آن است که در این دژ صبر همه لشکریان عقل صف بسته و آماده [[کارزار]] است و جنود و لشکریان سفاهت و بیخردی پشت این دژ استوار هستند. همچنین آن حضرت{{ع}} بیان میکند که صبر جزو عبادتهای [[اهل یقین]] است. این سخن ایشان ناظر به همان عبارتی است که اصل صبر و ریشه و خاستگاه آن را [[یقین]] دانسته است. پس [[اهل یقین]]، اهل صبر هستند و [[عبادت]] آنان این گونه رنگ [[عقلانی]] میگیرد و از هیجانات [[عاطفی]] و احساسی زودگذر و بیمعنا دور است<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref>. | |||
=== [[سلاح]] [[مؤمن]] === | |||
از آن جایی که صبر، فرمانده عملیاتی [[لشکر]] [[عقل]] است، بهترین سلاح در برابر [[دشمن]] غدار و [[وسوسه]]گر و [[حیله]]گر [[سفاهت]] و بیخردی است. [[اهل]] [[ایمان]] به سبب حسن الیقین به [[خداوند]] خود را در پناه دژ [[استوار]] صبر قرار داده و با سلاحی چون صبر میتواند در این دژ استوار از ایمان خود [[دفاع]] نماید و [[اجازه]] ندهد تا دشمن و لشکر [[جهل]] به او بتازد و بر او چیره شود. | |||
[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث|نِعْمَ سِلاحُ الْمُؤْمِنِ الصَّبْرُ وَ الدُّعآءُ}}؛ چه [[نیکو]] سلاحی است صبر و [[دعا]] برای مؤمن<ref>نهج الفصاحه، ۳۱۲۸.</ref>. پس همان طوری که [[دعا]] موجب میشود تا [[بلایا]] دفع شود و بدایی حاصل آید، همچنین با سلاح صبر میتوان بلایا را دفع کرد و در برابر لشکر [[جهالت]] و سفاهت ایستاد و [[پیروز]] میدان شد<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref>. | |||
=== صبر کفیل [[پیروزی]] === | |||
از قدیم گفتهاند: صبر و ظفر هردو [[دوستان]] قدیمند/ بر اثر صبر نوبت [[ظفر]] آید. کسی که صبر به معنای [[شکیبایی]] و [[استقامت]] را دارا باشد، در برابر حملات [[دشمن]] غدار و [[کینهتوز]] [[عقل]] و عقلانیت، هرگز به دامن [[لشکریان]] [[کفر]] و [[شرک]] و [[جهالت]] و فرمانده عملیاتی آن یعنی [[جزع]] و بیتابی نمیافتد؛ زیرا [[ملت]] و [[جامعه]]ای که در برابر فشار [[مشکلات]] صبر و تاب نمیآورند و به دژ [[استوار]] صبر و فرماندهی آن نمیروند، باید همه چیز خود را از دست بدهند و داشتههایشان را [[تسلیم]] [[لشکر]] جهالت کنند و از [[ایمان]] و دین و اخلاق و عقلانیت دست بکشند. | |||
[[خداوند]] [[سنت]] و [[قانون الهی]] خویش را بر این قرار داده که [[سایه]] صبر [[عقلانی]] است که میتوان در هر امری [[پیروز]] شد و لشکر [[جهل]] را [[شکست]] داد. در [[حقیقت]] صبر به عنوان کفیل پیروزی وارد میدان میشود و اگر کسی تحت فرماندهی آن قرار گیرد پیروزیاش تضمین است. [[امام علی]]{{ع}} فرموده است: {{متن حدیث|اَلصَّبْرُ کَفِیلٌ بِالظَّفَرِ}}؛ صبر ضامن پیروزی است<ref>غرر الحکم، ج ۱، ش ۷۶۰.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref> | |||
=== پیروزی عاقبت صبوری === | |||
چنان که گفته شد پیروزی نتیجه صبوری است و این پیروزی در هر حال تحقق مییابد. امام علی{{ع}} فرموده است: {{متن حدیث|لايَعْدِمُ الصَّـبُورُ الظَّـفَرَ وَ اِنْ طـالَ بـِهِ الزَّمـانُ}}؛ [[انسان]] صبور و شکیبا پیروزی را از دست نمیدهد، اگر چه [[زمان]] آن طولانی شود<ref>میزان الحکمة، ج ۵، ش۱۰۰۷۰.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref> | |||
=== صبر سپر از فاقه و شکست === | |||
کسی که روحیه و خصلت و صفت صبر را داراست، در پناه سپری قرار گرفته که او را از شکست در عرصههای [[زندگی]] به ویژه [[اقتصادی]] [[حفظ]] میکند؛ زیرا [[امیرمؤمنان]]{{ع}} میفرماید: {{متن حدیث|اَلصَّبْرُ جُنَّةٌ مِنَ الْفاقَةِ}}؛ صــبر و بردباری سپری در برابر [[فقر]] است. | |||
البته گفتنی است که «فاقه» که به معنای فوق و بالای هر چیزی است، درست نیست؛ زیرا فوق به هر بالایی گفته نمیشود؛ زیرا این واژه در اصل لغت به معنای تیری است که بالایش شکسته باشد، از همین رو این واژه درباره کسی که در حالت [[احتضار]] و رو به [[موت]] و [[مرگ]] است، نیز به کار میرود؛ زیرا محتضر همانند تیری است که بالای [[عمر]] شکسته و دیگر کاربردی ندارد. بر اساس همین است که درباره انتظارات و توقعات بیجا و غیر منتظره نیز به کار میرود. | |||
اینکه این واژه در [[پیروزی]] و چیرگی و سلطه نیز به کار میرود، از آن جهت است که یک طرف از دو جبهه سرش شکسته و تیری سرش شکسته است به طوری که دیگر توان [[مقاومت]] ندارد. بر اساس همین مبنا کسی که بر دیگری سوار شده و او را سر شکسته کرده فائق میگویند حال چه در فضل باشد یا هر چیزی دیگر. پس اگر [[خداوند]] میفرماید: هو القاهر فوق عباده؛ او چیره بالای سر [[بندگان]] است؛ یعنی همه در برابر او سرشکسته و [[شکست]] خورده هستند<ref>{{متن قرآن|وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ * وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ وَيُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا وَهُمْ لَا يُفَرِّطُونَ}} «و اوست که بر بندگان خویش چیره است و او فرزانه آگاه است * و او بر بندگان خویش چیره است و بر شما نگهبانانی میفرستد تا چون مرگ هر یک از شما در رسد فرشتگان ما جان او را بستانند و آنان کوتاهی نمیورزند» سوره انعام، آیه ۱۸ و ۶۱.</ref>. | |||
اینکه واژه «فاقه» به شخصی که گرفتار فقر شده به کار میرود، از آن روست که نداری بر او سوار شده و او را مانند تیر سرشکسته و مرد محتضر [[ناتوان]] و بیخاصیت کرده است<ref>نگاه کنید: فرهنگهای عربی، ذیل واژه «فاقه».</ref>. | |||
پس اگر کسی سپر [[صبر]] را در دست داده باشد، هم [[پیروز]] میدان نبردهای نظامی و [[اقتصادی]] و مانند آنها خود بود و هم خود را از [[برتری]] و فوقیت [[دشمن]] عقلانیت یعنی [[جهالت]] [[حفظ]] کرده است<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref>. | |||
=== صبر مقدّمه محبوبهای [[الهی]] === | |||
هر کسی [[دوست]] دارد محبوب خداوند شود. دست یابی به محبوبیت به معنای دست یابی به [[رستگاری]] است. انسان [[مؤمن]] تلاش میکند تا محبوب خداوند شود. برای دستیابی به این مهم راههایی است که مهمترین آنها رها کردن [[خواهشهای نفسانی]] برای کسب [[رضایت خداوند]] است. به این معنا که هر چه [[محرم]] و [[مکروه]] و منکر است رها کند و به هر چه [[واجب]] و [[مستحب]] و معروف است بیاویزد. این گونه است که محبوب خداوند میشود و [[خداوند]] نیز هر آن چه را [[دوست]] میداری به [[انسان]] [[صابر]] میدهد. [[امام علی]]{{ع}} فرموده است: {{متن حدیث|اِنَّكَ لَنْ تُدْرِكَ ما تُحِبُّ مِنْ رَبِّكَ اِلاّ بِالصَّبْرِ عَمّا تَشْتَهي}}؛ تو به آنچه که دوست داری از پروردگارت بتو برسد دست نمییابی، مگر اینکه در مقابل [[خواستههای نفسانی]] [[مقاومت]] کنی<ref>غرر الحکم، ج ۳، ش ۳۷۹۴.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref> | |||
=== [[صبر]]، مایه [[عزّت]] === | |||
[[ابوحمزه]] ثُمالی از [[امام باقر]]{{ع}} نقل میکند که فرمود: {{متن حدیث|سَمِعْتُهُ يَقُولُ: مَنْ صَبَرَ عَلي مُصيبَةٍ زادَهُ اللّه ُ عزّ و جلّ عِزّاً عَلي عِزِّهِ وَ اَدْخَلَهُ جَنَّتَهُ مَعَ مُحَمَّدٍ وَ اَهْلِ بَيْتِهِ}}؛ کسی که در مقابل [[مصیبت]] شکیبائی ورزد، [[خداوند عزّ و جلّ]] بر عزّت او میافزاید و او را با [[حضرت محمد]]{{صل}} و خاندانش وارد [[بهشت]] میکند<ref>بحارالانوار، ج ۸۲، ص۱۲۸.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||