آیه مباهله از دیدگاه اهل سنت: تفاوت میان نسخه‌ها

آیه مباهله از دیدگاه اهل سنت (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۸

۴ بایت حذف‌شده ، ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۵

←‏نقد و بررسی

دیداریویکی‌متن

Bahmani

مدیران

۱۳۳٬۷۸۲

ویرایش

@@ خط ۶۸۸: / خط ۶۸۸: @@
 # ابن روزبهان از ابتدا ادعا می‌کند که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} بر اساس عادت مباهله‌کنندگان [[اهل بیت]] خویش را برای مباهله برده است. در پاسخ به این ادعا می‌گوییم:
 ## اولا: به تصریح عبدالعزیز دهلوی، صاحب تحفه إثنا عشریه چنین سخنی، ادعای ناصبیان است و سنیان چنین ادعایی ندارند.
-## ثانیا: بنابر آنچه که [[ابن تیمیه]] و ابن روزبهان ادعا می‌کنند، [[پیامبر]] براساس عادت مباهله‌کنندگان می‌بایست [[خویشاوندان]] خود را برای مباهله همراه خود ببرد، پس چرا عباس و فرزندانش را [[دعوت]] نکرد و همراه خود [[نبرد]]؟ ابن تیمیه خود این [[پرسش]] را مطرح ساخته و در پاسخ گفته است که علت عدم دعوت از عباس آن بود که وی از «[[سابقین]] اوّلین» نبوده است. اما اگر واقعاً [[رسول خدا]]{{صل}} براساس عادت [[خانواده]] خود را برای مباهله دعوت کرده است، پس «سابقین اوّلین» بودن یا نبودن چه نقش و تأثیری در [[دعوت پیامبر]] می‌تواند داشته باشد؟! افزون بر آنکه عملکرد رسول خدا{{صل}} در برابر [[امر خداوند]] به روشنی نشان می‌دهد که آن حضرت براساس عادت مباهله کنندگان خانواده خویش را فرا نخوانده است، بلکه در دعوت ایشان خصوصیتی وجود داشته و دعوت شدگان نزد [[خدای تعالی]] دارای ارج و منزلتی بوده‌اند ـ چنان‌که ابن تیمیه در تناقضی آشکار مجبور شده به این [[حقیقت]] [[اعتراف]] کند.
+## ثانیا: بنابر آنچه که [[ابن تیمیه]] و ابن روزبهان ادعا می‌کنند، [[پیامبر]] براساس عادت مباهله‌کنندگان می‌بایست [[خویشاوندان]] خود را برای مباهله همراه خود ببرد، پس چرا عباس و فرزندانش را [[دعوت]] نکرد و همراه خود [[نبرد]]؟ ابن تیمیه خود این [[پرسش]] را مطرح ساخته و در پاسخ گفته است که علت عدم دعوت از عباس آن بود که وی از «سابقین اوّلین» نبوده است. اما اگر واقعاً [[رسول خدا]]{{صل}} براساس عادت [[خانواده]] خود را برای مباهله دعوت کرده است، پس «سابقین اوّلین» بودن یا نبودن چه نقش و تأثیری در [[دعوت پیامبر]] می‌تواند داشته باشد؟! افزون بر آنکه عملکرد رسول خدا{{صل}} در برابر [[امر خداوند]] به روشنی نشان می‌دهد که آن حضرت براساس عادت مباهله کنندگان خانواده خویش را فرا نخوانده است، بلکه در دعوت ایشان خصوصیتی وجود داشته و دعوت شدگان نزد [[خدای تعالی]] دارای ارج و منزلتی بوده‌اند ـ چنان‌که ابن تیمیه در تناقضی آشکار مجبور شده به این [[حقیقت]] [[اعتراف]] کند.
 ## ثالثاً: رسول خدا{{صل}} با عمل خود [[آیه مباهله]] را [[تفسیر]] کرده است، ابن روزبهان در مقابل این [[نصّ]]، [[اجتهاد]] می‌کند و می‌نویسد: گویا به [[پیامبر]] امر شده بود که [[اولاد]]، [[زنان]] و مردان خانواده‌اش را جمع کند و آن حضرت از میان [[فرزندان]]، زنان و مردان این چهار نفر را [[انتخاب]] کرد! از این رو باید گفت عمل رسول خدا{{صل}} براساس [[دستور خداوند]] انجام گرفته است و مراد [[خداوند]] در [[آیه]] دقیقاً [[حضرت امیرالمؤمنین]]، [[حضرت فاطمه زهرا]]، [[امام حسن]] و [[امام حسین]]{{عم}} بوده است. اما اگر بپذیریم که دستور خداوند کلّی بوده است، در عمل می‌بینیم که رسول خدا{{صل}} این بزرگواران را [[گزینش]] کرده است و همین واقعیت، به روشنی بر [[افضلیت]] ایشان از سایر [[مسلمانان]] دلالت دارد. روشن است که با اثبات افضلیت، خلافت بلافصل امیرالمؤمنین{{ع}} نیز [[اثبات]] می‌گردد.
 # اما نسبت به این اشکال که چون رسول خدا{{صل}} [[خاتم پیامبران]] و [[افضل]] [[اولوالعزم]] است، احدی در میان [[امت]] ایشان نمی‌تواند دارای [[مقام نبوت]] گردد. پس هیچ کس با [[پیامبر اکرم]]{{صل}} مساوی نیست و ادعای [[مساوات]] غیر [[نبی]] با نبی [[انکار ضروری دین]] بوده و موجب [[خروج از دین]] می‌گردد، نیز می‌توان گفت: مسلماً رسول خدا{{صل}} اشرف مخلوقات است و مساوات در [[کمالات]] حضرت امیرالمؤمنین{{ع}} را در رتبه بعد از ایشان قرار می‌دهد. افزون بر آنکه [[شیعیان]] هرگز درباره [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[ادعای نبوت]] نکرده‌اند، بلکه همواره بر مساوات آن حضرت با [[رسول خدا]]{{صل}} در همه کمالات جز [[نبوت]] و [[رسالت]] - همان‌طور که از [[روایات]] فراوان از جمله «[[حدیث منزلت]]» استفاده می‌شود - تأکید داشته‌اند و هر نسبتی بر خلاف این به شیعیان، به [[یقین]] [[دروغ]] و شیطنت آمیز است.