آیه اشتری در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

{{در دست ویرایش ۲|ماه=[[اسفند]]|روز=[[2]]|سال=[[1403]]|کاربر=فرقانی}}

'''آیه اشتری''': {{متن قرآن|وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَؤُوفٌ بِالْعِبَادِ}}؛ <ref>«از [[مردم]] کسی است که جانش را در مقابل به دست آوردن [[خشنودی خدا]] می‌فروشد و [[خدا]] نسبت به [[بندگان]] [[مهربان]] است» سوره بقره، آیه 207</ref>، از جمله آیاتی است که در جریان [[هجرت رسول خدا]]{{صل}} از [[مکه]] به [[مدینه]]، نازل شده است. بر اساس روایاتی که در منابع فریقین در شأن نزول این آیه، وارد شده، هنگامی که [[رسول خدا]]{{صل}} [[عزم]] [[هجرت]] [به [[مدینه]]] کرد، به علیّ بن أبی‌طالب{{ع}} دستور داد شبی که به سوی [[غار]] خارج می‌شود ـ در حالی که [[مشرکان]] [[خانه]] پیامبر{{صل}} را محاصره کرده و قصد ترور آن حضرت را داشتند، در رختخواب او بخوابد. آن حضرت آن شب را در بستر رسول خدا{{صل}} خوابید؛ در این هنگام بود که این آیه نازل شد. محدثان بسیاری اط شیعه و اهل سنت روایات شأن نزول این آیه درباره امام علی{{ع}} را از اهل بیت{{عم}} و برخی صحابه همچون ابن عباس نقل کرده‌اند، مفسران و متکلمان شیعه با استناد به این آیه بر [[برتری]] و [[افضلیت امام علی]]{{ع}} بر دیگران استدلال کرده‌اند. روشن است که پس از اثبات افضلیت، به [[حکم عقل]]، [[امامت]] آن حضرت به راحتی قابل اثبات خواهد بود.