آیه سقایة الحاج: تفاوت میان نسخه‌ها

'''[[ابن ابی شیبه]]''' در [[المصنف]][[ حدیث]] را به همین صورت و با اندکی تفاوت نقل کرده است<ref>المصنف، ج۷، ص۵۰۴.</ref>.

'''[[ابن جریر طبری]]''' هم در تفسیر خود، حدیث را به این صورت [[روایت]] می‌کند: «[[یونس]] از [[ابن وهب]]، از ابو [[صخر]]، از محمّد بن کعب [[قرظی]] نقل می‌کند که گفت: [[طلحه]] بن [[شیبه]] ـ از [[فرزندان]] [[عبدالدار]] ـ، [[عباس بن عبدالمطلب]] و [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[تفاخر]] می‌کردند. طلحه گفت: من ملازم [[خانه]] خدایم و کلید آن همراه مناست؛ اگر بخواهم در آن بیتوته می‌کنم. عباس گفت: من [[مسئول]] آب رسانی به حجاج و بر پا دارنده آن کارم و اگر بخواهم در [[مسجد الحرام]] بیتوته می‌کنم. علی{{ع}} گفت: نمی‌دانم چه می‌گویید! به تحقیق من شش ماه پیش از همه [[مردم]] به سوی [[قبله]] [[نماز]] خواندم و من صاحب جهادم. پس [[خداوند]] این [[آیه]] را نازل فرمود؛ «آیا آب دادن به [[حاجیان]] و تعمیر مسجد الحرام را در مرتبه کسی قرار می‌دهید که به [[خدا]] و [[روز واپسین]][[ ایمان]] آورده و در [[راه خدا]] [[اجتهاد]] کرده است. اینان نزد خداوند یکسان نیستند». ([[سدّی]]) گفت: علی، عباس و [[شیبه بن عثمان]] [[تفاخر]] می‌کردند. عباس گفت: من [[برترین]] شمایم. من به حاجیان [[خانه خدا]] آب می‌رسانم. [[شیبه]] گفت: من مسجد الحرام را [[عمارت]] می‌کنم و علی{{ع}} گفت: من همراه [[رسول خدا]]{{صل}} [[مهاجرت]] در راه خدا را برگزیدم و همراه او [[جهاد]] کردم، پس خداوند این آیه را نازل کرد: {{متن قرآن|الَّذِینَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ}} تا {{متن قرآن|نَعِیمٌ مُقِیمٌ}}»<ref>تفسیر الطبری، ج۱۰، ص۱۲۴، ش۱۲۸۶۵ و ۱۲۸۶۷.</ref>.