ترس در لغت: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
(←پانویس) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
{{متن قرآن|وَأَنْ أَلْقِ عَصَاكَ فَلَمَّا رَآهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَانٌّ وَلَّى مُدْبِرًا وَلَمْ يُعَقِّبْ يَا مُوسَى أَقْبِلْ وَلَا تَخَفْ إِنَّكَ مِنَ الْآمِنِينَ}}<ref>«و: «چوبهدستت را بیفکن!» آنگاه چون در آن نگریست که مانند ماری میجنبد پشتکنان روی گردانید و بازنگشت؛ (بانگی برآمد که): «ای موسی روی آور و مترس که تو در امانی»» سوره قصص، آیه ۳۱.</ref>. | {{متن قرآن|وَأَنْ أَلْقِ عَصَاكَ فَلَمَّا رَآهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَانٌّ وَلَّى مُدْبِرًا وَلَمْ يُعَقِّبْ يَا مُوسَى أَقْبِلْ وَلَا تَخَفْ إِنَّكَ مِنَ الْآمِنِينَ}}<ref>«و: «چوبهدستت را بیفکن!» آنگاه چون در آن نگریست که مانند ماری میجنبد پشتکنان روی گردانید و بازنگشت؛ (بانگی برآمد که): «ای موسی روی آور و مترس که تو در امانی»» سوره قصص، آیه ۳۱.</ref>. | ||
[[بیضاوی]] در [[انوار التنزیل (کتاب)|انوار التنزیل]]، خوف را به ترس از علت متوقَّع و [[حزن]] را به ترس از علت واقعشده معنا میکند. در مجموع، خوف حال [[اضطراب]] درونی به واسطه | [[بیضاوی]] در [[انوار التنزیل (کتاب)|انوار التنزیل]]، خوف را به ترس از علت متوقَّع و [[حزن]] را به ترس از علت واقعشده معنا میکند. در مجموع، خوف حال [[اضطراب]] درونی به واسطه نگرانی از وقوع خطری در [[آینده]] است<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۳، ص۱۴۵.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاضبخش|فیاضبخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶]]، ص ۳۸۷.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||