منظور از انتظار، انتظار فردی است یا انتظار امت؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

::::::«شکی نیست که [[انتظار]] فردی لازم است، ولی حقیقت این است که کافی نیست. مقصود روایات نیز تنها [[انتظار]] فردی نیست اگرچه بدون شک [[انتظار]] فردی را نیز شامل می‌شود. شواهد بسیاری مطلب فوق را تأیید می‌کنند از جمله: عبارت وارده در روایت {{عربی|"أَفْضَلُ أَعْمَالِ أُمَّتِي انْتِظَارُ الْفَرَجِ"}} که [[انتظار فرج]]، به عنوان یکی از اعمال امت به عنوان بهترین عمل معرفی شده است.ـ روایتی که به سندهای معتبر از [[امام سجاد|امام زین العابدین]] {{ع}} نقل شده است<ref>{{عربی|"عَنْ أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ قَالَ: قَالَ رَجُلٌ لِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ {{ع}}: أَقْبَلْتَ عَلَى الْحَجِّ وَ تَرَكْتَ الْجِهَادَ فَوَجَدْتَ الْحَجَّ أَيْسَرَ عَلَيْكَ وَ اللَّهُ يَقُولُ: {{عربی|اندازه=100%|﴿{{متن قرآن|إِنَّ اللّٰهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم...}}﴾}} الْآيَةَ فَقَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ {{ع}} اقْرَأْ مَا بَعْدَهَا قَالَ فَقَرَأَ التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ -إِلَى قَوْلِهِ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ- قَالَ فَقَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ {{ع}} إِذَا ظَهَرَ هَؤُلَاءِ لَمْ نُؤْثِرْ عَلَى الْجِهَادِ شَيْئاً"}}؛ وسائل‏الشيعه، ج ۱۱، ص ۳۴.</ref> که شخصی در راه [[مکه]] به آن حضرت گفت: "رو به [[حج]] آورده‌ای و [[جهاد]] را ترک کرده‌ای، گویا [[حج]] را آسان‌تر از [[جهاد]] و سختی‌هایش یافته‌ای؟! در حالی که خدای متعال در [[قرآن]] فرموده است:{{عربی|اندازه=100%|﴿{{متن قرآن|إِنَّ اللّٰهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّٰهِ فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالإِنجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللّٰهِ فَاسْتَبْشِرُواْ بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُم بِهِ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}﴾}}<ref>«همانا خداوند از مؤمنان، خودشان و دارایی‌هاشان را خریده است در برابر اینکه بهشت از آن آنها باشد؛ در راه خداوند کارزار می‌کنند، می‌کشند و کشته می‌شوند بنا به وعده‌ای راستین که بر عهده او در تورات و انجیل و قرآن است و وفادارتر از خداوند به پیمان خویش کیست؟ پس به داد و ستدی که کرده‌اید شاد باشید و آن است که رستگاری سترگ است» توبه، آیه ۱۱۱. </ref>.

::::::در حقیقت خدا از مؤمنان جان و مالشان را به بهای اینکه بهشت برای آنها باشد خریده است، همان کسانی که در راه خدا می‌جنگند و می‌کشند و کشته می‌شوند. این به عنوان وعده حقی در [[تورات]] و [[انجیل]] و [[قرآن]] بر عهده اوست و چه کسی از خدا به عهد خویش وفادارتر است؟ پس به معامله‌‌ای که با او کرده‌اید شادمان باشید، و این همان کامیابی بزرگ است. [[امام سجاد|حضرت سجاد]] {{ع}} در پاسخ آن مرد فرمود: "آیه بعدی را بخوان: آیه را خواند:{{عربی|اندازه=100%|﴿{{متن قرآن|التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدونَ الآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنِ الْمُنكَرِ وَالْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللّٰهِ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ}}﴾}}<ref>«آن مؤمنان همان توبه‌کنندگان، پرستندگان، سپاسگزاران، روزه‌داران، رکوع‌کنندگان، سجده‌کنندگان و وادارندگان به کارهای پسندیده و بازدارندگان از کارهای ناپسند و پاسداران مقررات خدایند، و مؤمنان را بشارت بده» توبه، آیه ۱۱۲.</ref>. حضرت فرمود: "اگر اینان که در این آیه وصف آنها آمده است پیدا شدند چیزی را بر جهاد مقدم نخواهیم داشت".

::::::آنچه در آیه: {{عربی|اندازه=100%|﴿{{متن قرآن|التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ...}}﴾}} تا {{عربی|اندازه=100%|﴿{{متن قرآن|... وَالْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللّٰهِ...}}﴾}} آمده است علاوه بر آنکه به صیغه جمع است ظهور در فعلیت این اوصاف دارد و این بدین معناست که در عمل و فعل، حافظان حدود الهی، آمران به معروف و ناهیان از منکر باشند. جمعی که چنین اوصافی را دارا باشند، جمع متشکل، در درون یک حکومت اسلامی، به رهبری فقیه عادل و آگاهند. قطعاً افراد پراکنده‌ای که به طور انفرادی اوصاف متقین و مؤمنین را، هر چند در بالاترین مراتب، دارا باشند نمی‌توانند مصداق مورد نظر در این آیه باشند.