سادات: تفاوت میان نسخه‌ها

*ساداتی كه فرزندان [[امام علی|علی]] و [[فاطمه زهرا]]{{عم}}اند در كشورهای مختلف پراكنده‌اند و به میلیون‌ها نفر می‌رسند. سادات كشور مغرب، علوی‌اند و سلسلۀ ادریسیان كه آنجا به [[حكومت]] نیز رسیدند، از نسل ادریس بن عبد اللّه از نوادگان نفس زكیّه‌اند. خاندان‌های "العلوی" نیز در آنجا فراوانند. در اندونزی هم خاندان‌های بزرگی با عنوان "علویها" به سر می‌برند كه سیّدند و موقعیت خوبی در آن كشور دارند و از اعقاب علی بن جعفر عریضی‌اند و از حضرموت به آنجا هجرت كرده‌اند. سادات یمن از فرزندان [[امام حسن]] و [[امام حسین]]{{ع}} و اغلب [[زیدیه|زیدی]] مذهب‌اند. سادات عراق نیز كه خاندان‌های ریشه‌دار و بزرگند، بیشتر در شهرهای بغداد، نجف، كربلا، كاظمین، حلّه، بصره و سامرّا زندگی می‌كنند. شرفای مكه كه بیش از هزار سال در این شهرند از اولاد [[امام حسن|امام مجتبی]]{{ع}}اند. در مدینه و ینبع و جاهای دیگر عربستان هم خاندان‌های سادات فراوانند. در مصر، خاندان‌های نقیبان و مشایخ طریقت و طایفۀ جعافره از ساداتند و فاطمیان مصر خود را از فرزندان [[فاطمه زهرا|حضرت زهرا]] می‌دانند. در سودان نیز تیره‌هایی از سادات به سر می‌برند كه سلسلۀ "میرغنی" از آنان است. در افغانستان و آسیای میانه و تركیه نیز خاندان‌های سادات (شیعه یا سنّی) فراوانند. در شبه قارّۀ هند نیز خاندان‌های سیّد بسیارند كه میرحامد حسین (صاحب عبقات) از آنان است. سادات حسینی هند از نسل [[امام سجاد]]{{ع}}اند. سلسله‌های سادات رضوی و نقوی هم در هند و پاكستان فراوانند و در شهرهای مختلف پراكنده‌اند. در چین و یونان هم نشانه‌هایی از خاندان‌های سیّد دیده می‌شود. در ایران نیز میلیون‌ها سیّد وجود دارد و هیچ شهر و دهی نیست مگر آنكه شاخه‌ای از این درخت سیادت در آنجا سایه‌افكن است و فامیل‌های حسینی، طباطبایی، موسوی، علوی، رضوی، بطحایی، هاشمی، كاظمی، و خاندان‌هایی كه با پیشوند "میر" آغاز می‌شود، همچنین سادات اخوان، جزایری، امامی، برقعی و... اغلب از ساداتند. كلیّۀ سلسله‌های طریقت و تصوّف نیز در جهان تبار خود را به نحوی به [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} می‌رسانند. این نسل گسترده و بابركت، تحقق وعدۀ الهی در [[قرآن]] است كه: {{متن قرآن|إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ}} }}<ref>سوره کوثر آیه۱</ref> و به بركت این كوثر، تبار [[رسالت]] و نسل [[ولایت]] تداوم و گسترش یافته و شخصیت‌های بزرگی در طول قرن‌های متوالی، فرهنگ [[شیعه]] و معارف غدیر و [[اهل بیت]] را حفظ كرده‌اند<ref>ر. ك: «مشكوة»، شمارۀ ۴۳، تابستان ۱۳۷۳ مقالۀ عالمانه و مفصّل «جایگاه اهل بیت در جوامع اسلامی» از محمّد واعظزادۀ خراسانی</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص:۳۰۱.</ref>