شریعیه: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط

}}

== مقدمه ==

شریعیه از غالیان [[شیعه]] و پیرو مردی به نام [[ابو محمد حسن شریعی]] بودند. او می‌‏گفت: خدای تعالی در کالبد پنج تن داخل شده که عبارت‌اند از: [[رسول خدا]] {{صل}}، [[امام علی|علی]] {{ع}}، [[فاطمه زهرا|فاطمه]] {{س}}، [[امام حسن|حسن]] {{ع}} و [[امام حسین|حسین]] {{ع}}.

شریعیه می‏‌پندارند این پنج تن خدایانند و اضدادی دارند؛ اما درباره آن اضداد اختلاف کرده‌‏اند؛ برخی آن پنج ضد را نیکو می‏‌شمارند؛ زیرا برتری و ارزش کسانی که خدای در آن حلول کرده است، جز به آن اضداد شناخته نشود. عده‏‌ای گویند: "آن ضدها زشت و نکوهیده‏‌اند". شریعی خودش نیز ادعای حلول می‌‏کرد و بعد از او مردی از پیروانش به نام نمیر، پنداشت که خدا در کالبد او در آمده است.

[[ابو محمد حسن شریعی]] از صحابه [[امام علی نقی]] {{ع}} و [[امام حسن عسکری]] {{ع}} و نخستین کسی بود که بعد از شهادت [[امام یازدهم]]، ادعای بابیت کرد و به الحاد و کفر منسوب شد<ref>ر.ک: نعمت اللّه صفری فروشانی، غالیان، ص ۱۳۲</ref>. وی در حالی که هیچ‏‌گونه‏ شایستگی برای جایگاه نیابت نداشت، چنین ادعا می‏‌کرد. به علاوه بر خدای تعالی دروغ بست و اموری به [[امامان]] {{عم}} نسبت داد که در شأن آنان نبود و آن بزرگواران از آن امور و نسبت‏‌ها بیزار بودند. توقیعی از سوی [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ در لعن او به دست نائب سوم شرف صدور یافت<ref>ر.ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۳۹۷؛ محمد جواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، ص ۲۵۴ و ۲۵۵</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۷۰ - ۲۷۱.</ref>

{{منابع}}

{{پایان منابع}}

 

[[رده:مدعیان نیابت خاصه]]