مراتب نبوت: تفاوت میان نسخه‌ها

*دومین مرتبه مرتبۀ «انباء" و خبر دادن برای اهل سِرّ از روحانیون و ملائکه مقربین است<ref> مصباح الهدایه الی الخلافه و الولایه، ص ۳۸- ۳۹.</ref>؛ در توضیح این مرتبه گفته شده است: "عقول مختلف با تنزل وجودشان و اختلاف مقام شان نسبت به دیگران نقش نبی و مربی را دارند؛ عقلِ مافوق نسبت به عقلِ مادون با اخبار از امور دیگر و تربیت عقل مادون، نقش [[نبوت]] را ایفا می کند که بازرترین آن تعلیم اسماء توسط ملائکه به [[حضرت آدم]]{{ع}} است<ref> آیین خاتم، ص ۶۱- ۶۲؛ ر. ک:‏ مصباح الهدایه، ص:۴۳.</ref>.

*مرتبه دیگری از انباء و تعلیم آن است که از ناحیه حضرت، [[اسم اعظم]] ـ که رب انسان کامل [[پیامبر اسلام]]{{صل}} است ـ برای حقیقت اطلاقیه رخ داد<ref> مصباح الهدایه، ص۳۸- ۳۹؛ [[نبوت]] از دیدگاه [[امام خمینی]]، ص ۲۹.</ref> در این مرحله [[اسم اعظم]] الهی نفس قدسی نبوی را تعلیم و تربیت می دهد<ref> آیین خاتم، ص:۶۱.</ref> و اینگونه است که [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} که خاتم پیامبران الهی است تحت تعلیم [[اسم اعظم]] قرار می‌گیرد.

* مرتبه برتر از دو مرتبۀ قبلی برای حضرت اسماء در مقام "واحدیت" و نشئه علمیه جمعیه از حضرت اسم الله اعظم به مقام ظهورش رخ داد و بالاتر از این مرتبه، دیگر انباء و ظهوری نیست بلکه هرچه هست بطون و کمون است<ref> [[نبوت]] از دیدگاه [[امام خمینی]]، ص:۲۹.</ref>.

* بالاترین مرتبه [[نبوت]] در مقام واحدیت و نشئه علمیه حضرت جمعی صورت می گیرد که با ظهور [[اسم اعظم]] "الله" در این مقام تحقق پیدا می کند. توضیح اینکه: [[اسم اعظم]] "الله" دو وجه دارد؛ یکی وجه غیبی و کمون آن است که از این وجه رخ به سوی ذات حق دارد و منزه از ظهور است که {{متن قرآن| لَن تَرَانِي}}<ref>سوره اعراف، آیه:۱۴۳.</ref> گویای این وجه است. و وجه دیگر آن، ظهور و تجلی آن در مقام واحدیت است، بنابراین، [[اسم اعظم]] "الله" با وجه غیبی خود، حقایق را از حضرت ذات می گیرد و در مقام واحدیت ظاهر می‌نماید البته ابناء و خبر دادن در هر مرتبه به حسب خودش می‌باشد: واژۀ "[[نبی]]" به [[اسم اعظم]] اطلاق نمی‌شود. [[نبی]] مطلق که با تکلم ذاتی در حضرت واحدیت سخن گفته و حقایق هویت غیبی را در آینه اسماء منعکس نموده، [[اسم اعظم]] "الله" است و معنای "انباء" در این مقام عبارت از اظهار حقایق مستور در هویت غیبی، در مرائی صیقل یافته مستعد اسماء است<ref> مصباح الهدایه الی الخلافه و الولایه، ص:۴۰.</ref>.

* [[انبیاء]] هر کدام در کشف و بسط حقایق قوی تر باشد مرتبه‌اش عالی‌تر خواهد بود: "... انبیای سلف، هم کشف داشتند، هم بسط. اما نه به طور اطلاق، بلکه فی الجمله چون در این معنی مختلف بودند؛ چنانکه اولی العزم، کشف و بسط حقایق را بیشتر داشتند و وجود نازنین احمدی{{صل}} که کشف تام و بسط تمام و تام داشت، خاتم شد و خاتم پیامبران گردید؛ یعنی به آن نحوی که ممکن است حقیقت کشف شود، برای [[حضرت محمد]]{{صل}} کشف بود و به آن مقداری که ممکن است حقایق بسط شود برای حضرت بسط نمود و لذا دیگر ممکن نیست کشف و بسط اتمّ از این باشد تا نبوت دیگری حاصل آید، چون صرف الشیء لایتکرّر" <ref> تقریرات فلسفه، ج۳، ص:۳۵۱.</ref>.