امنیت پس از ظهور: تفاوت میان نسخهها
←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*در حالى که [[پیش از ظهور]] [[امام مهدی|حضرت مهدى]]{{ع}}، شرایط ناامنى بر [[جهان]] چیره است، یکى از بنیادىترین کارهاى [[حضرت]]، بازگرداندن [[امنیت]] به [[جامعه]] است. در [[حکومت]] [[امام مهدی|حضرت مهدى]]{{ع}} با برنامهریزى دقیقى که انجام مىشود، در مدّت کوتاهى [[امنیت]] در همه زمینهها به [[جامعه]] بازمىگردد و [[مردم]] در محیطى پر از [[امنیت]] به زندگى خود ادامه مىدهند؛ امنیتى که [[بشر]] در هیچ روزگارى مانند آن را ندیده است. راهها بهگونهاى امن مىشود که [[زنان]] [[جوان]] از جایى به جاى دیگر، بدون همراه داشتن محرمى، سفر مىکنند و از هرگونه تعرّض و سوء نظر در [[امان]] هستند<ref>ملاحم ابن طاووس، ص ۶۹؛ عقد الدرر، ص ۱۵۱؛ فتن ابن حمّاد، ص ۹۸</ref>. [[مردم]] در [[امنیت]] کامل قضایى به سر مىبرند، به گونهاى که دیگر کسى از اینکه ممکن است حقش پایمال شود، کوچکترین بیمى ندارد<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۲۴. </ref>. برنامهها و [[قوانین]] به گونهاى طرحریزى و [[اجرا]] مىشود که [[مردم]]، خود را در [[امنیت]] کامل مالى و جانى مىبینند. دزدى از [[جامعه]] رخت برمىبندد و [[امنیت]] مالى تا جایى فراگیر مىشود که اگر کسى دست در جیب دیگرى ببرد، هرگز احتمال دزدى داده نمىشود و کار او توجیه مىگردد. چنان ناامنى، جایش را به [[امنیت]] مىدهد که حیوانات و جانداران را نیز دربر مىگیرد؛ به گونهاى که گوسفند و گرگ در کنار هم زندگى مىکنند<ref>ملاحم ابن طاووس، ص ۱۵۲</ref> و [[کودکان]] با عقرب و گزندگان همبازى مىشوند، بدون اینکه آسیبى ببینند<ref>همان. </ref>. [[امام علی|امیر المؤمنین]]{{ع}} فرمود: "... در آن زمان، گرگ و گوسفند در یک مکان مىچرخند. [[کودکان]] با مارها و عقربها بازى مىکنند و آسیبى نمىبینند، [[شر]] و بدى از میان مىرود و خیر و خوبى مىماند... [[مردم]] به [[اطاعت]] و [[عبادت]] رو مىآورند. [[دین]] و [[آیین]] رونق مىیابد. [[امانتها]] رعایت مىشود، درختان پرثمر مىشود و برکتها بسیار مىگردد، اشرار به [[هلاکت]] مىرسند. [[نیکان]] مىمانند و از [[دشمنان]] [[اهل بیت]] کسى باقى نمىماند"<ref>عقد الدرر، ص ۲۱۱. </ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۲۳.</ref>. | *در حالى که [[پیش از ظهور]] [[امام مهدی|حضرت مهدى]]{{ع}}، شرایط ناامنى بر [[جهان]] چیره است، یکى از بنیادىترین کارهاى [[حضرت]]، بازگرداندن [[امنیت]] به [[جامعه]] است. در [[حکومت]] [[امام مهدی|حضرت مهدى]]{{ع}} با برنامهریزى دقیقى که انجام مىشود، در مدّت کوتاهى [[امنیت]] در همه زمینهها به [[جامعه]] بازمىگردد و [[مردم]] در محیطى پر از [[امنیت]] به زندگى خود ادامه مىدهند؛ امنیتى که [[بشر]] در هیچ روزگارى مانند آن را ندیده است. راهها بهگونهاى امن مىشود که [[زنان]] [[جوان]] از جایى به جاى دیگر، بدون همراه داشتن محرمى، سفر مىکنند و از هرگونه تعرّض و سوء نظر در [[امان]] هستند<ref>ملاحم ابن طاووس، ص ۶۹؛ عقد الدرر، ص ۱۵۱؛ فتن ابن حمّاد، ص ۹۸</ref>. [[مردم]] در [[امنیت]] کامل قضایى به سر مىبرند، به گونهاى که دیگر کسى از اینکه ممکن است حقش پایمال شود، کوچکترین بیمى ندارد<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۲۴. </ref>. برنامهها و [[قوانین]] به گونهاى طرحریزى و [[اجرا]] مىشود که [[مردم]]، خود را در [[امنیت]] کامل مالى و جانى مىبینند. دزدى از [[جامعه]] رخت برمىبندد و [[امنیت]] مالى تا جایى فراگیر مىشود که اگر کسى دست در جیب دیگرى ببرد، هرگز احتمال دزدى داده نمىشود و کار او توجیه مىگردد. چنان ناامنى، جایش را به [[امنیت]] مىدهد که حیوانات و جانداران را نیز دربر مىگیرد؛ به گونهاى که گوسفند و گرگ در کنار هم زندگى مىکنند<ref>ملاحم ابن طاووس، ص ۱۵۲</ref> و [[کودکان]] با عقرب و گزندگان همبازى مىشوند، بدون اینکه آسیبى ببینند<ref>همان. </ref>. [[امام علی|امیر المؤمنین]]{{ع}} فرمود: "... در آن زمان، گرگ و گوسفند در یک مکان مىچرخند. [[کودکان]] با مارها و عقربها بازى مىکنند و آسیبى نمىبینند، [[شر]] و بدى از میان مىرود و خیر و خوبى مىماند... [[مردم]] به [[اطاعت]] و [[عبادت]] رو مىآورند. [[دین]] و [[آیین]] رونق مىیابد. [[امانتها]] رعایت مىشود، درختان پرثمر مىشود و برکتها بسیار مىگردد، اشرار به [[هلاکت]] مىرسند. [[نیکان]] مىمانند و از [[دشمنان]] [[اهل بیت]] کسى باقى نمىماند"<ref>عقد الدرر، ص ۲۱۱. </ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۲۳.</ref>. | ||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||