بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه): تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۲۲: خط ۲۲:


== چکیده پایان‌نامه ==  
== چکیده پایان‌نامه ==  
* پژوهشگر این  پایان‌نامه در ابتدای چکیده خود می‌گوید: «غیب به معنی پوشیده بودن چیزی از حواس و ادراک است و منظور از علم غیب در اصطلاح، آگاهی بر هر چیزی است که در دسترس حس و عقل انسان نیست. به لحاظ عقلی، امکان دسترسی بشر به امور غیبی امری ممکن است؛ ولی بر اساس آیات قرآنی، علم غیب به صورت تام، تنها در اختیار خداوند است».
* پژوهشگر این  پایان‌نامه در ابتدای چکیده خود می‌گوید: «[[غیب]] به معنی پوشیده بودن چیزی از حواس و [[ادراک]] است و منظور از [[علم غیب]] در اصطلاح، [[آگاهی]] بر هر چیزی است که در دسترس [[حس]] و [[عقل انسان]] نیست. به لحاظ [[عقلی]]، امکان دسترسی [[بشر]] به [[امور غیبی]] امری ممکن است؛ ولی بر اساس [[آیات قرآنی]]، [[علم غیب]] به صورت تام، تنها در [[اختیار]] [[خداوند]] است».


* پژوهشگر این پایان‌نامه، در پنج فصل به بررسی علم غیب معصومان {{عم}} در منابع تفسیری فریقین پرداخته است. از نظر اکثر مفسران شیعه و اهل سنت، تخصیص علم غیب به خداوند، مانع این نیست که برخی از اشخاص، به تعلیم الهی، به علوم غیبی دست یابند و این موهبتی است که خداوند به افراد برگزیده مانند پیامبران و ائمه {{عم}} عنایت می‌کند. از نظر مفسران فریقین، آیات دال بر علم غیب معصومان {{عم}} با آیاتی که علم غیب را مختص خداوند می‌داند، در تضاد نیست؛ بلکه آنها را مقید می‌کند. معصومان {{ع}} می‌توانند علم غیب داشته باشند و این تنها با اذن خداوند محقق می‌شود و مستلزم استقلال آنها در این امر نیست. با توجه به دیدگاه‌های اکثر مفسران بزرگ اهل سنت، می‌توان دریافت که خداوند علم غیب را به رسولانش و اولیایش و هرکس که بخواهد، عنایت کرده است. از این رو، باور به علم غیب معصومان {{عم}} اختصاص به شیعیان ندارد.
* پژوهشگر این پایان‌نامه، در پنج فصل به بررسی [[علم غیب معصومان]]{{عم}} در منابع تفسیری [[فریقین]] پرداخته است. از نظر اکثر [[مفسران شیعه]] و [[اهل سنت]]، تخصیص [[علم غیب]] به [[خداوند]]، [[مانع]] این نیست که برخی از اشخاص، به [[تعلیم الهی]]، به [[علوم غیبی]] دست یابند و این موهبتی است که [[خداوند]] به افراد [[برگزیده]] مانند [[پیامبران]] و [[ائمه]]{{عم}} [[عنایت]] می‌کند. از نظر [[مفسران]] [[فریقین]]، [[آیات]] دال بر [[علم غیب معصومان]]{{عم}} با آیاتی که [[علم غیب]] را مختص [[خداوند]] می‌داند، در تضاد نیست؛ بلکه آنها را [[مقید]] می‌کند. [[معصومان]]{{ع}} می‌توانند [[علم غیب]] داشته باشند و این تنها با [[اذن خداوند]] محقق می‌شود و مستلزم [[استقلال]] آنها در این امر نیست. با توجه به دیدگاه‌های اکثر [[مفسران]] بزرگ [[اهل سنت]]، می‌توان دریافت که [[خداوند]] [[علم غیب]] را به رسولانش و اولیایش و هرکس که بخواهد، [[عنایت]] کرده است. از این رو، [[باور]] به [[علم غیب معصومان]]{{عم}} اختصاص به [[شیعیان]] ندارد.


* در این رساله آمده است: «با توجه به منابع تفسیری و روایات منقول، منابع علوم معصومان {{عم}} عبارتاند از: منابع تعلیمی و حسی مانند قرآن، علم پیامبر، و صحیفه مخصوص هر امام؛ و منابع غیر حسی مانند وحی، الهام و علم لدنی. قلمرو علوم معصومان{{عم}} هم، شامل علم به کتب انبیای پیشین، علم به ماکان و مایکون، علم به علوم ملائکه و انبیا، علم به ملکوت آسمان‌ها و زمین، علم به اعمال و سخنان و ضمایر مردم، علم به منایا و بلایا و علم به اسم اعظم است. در پایان، به برخی شبهات، از جمله تعارض بین آیات نفی‌کننده و آیات اثبات‌کننده علم غیب، عدم فداکاری علی {{ع}} با وجود علم غیب در لیلة المبیت، و شرک و غلو بودن اشتراک معصوم با خدا در علم غیب، پاسخ داده شده است».<ref name=a></ref>
* در این رساله آمده است: «با توجه به منابع تفسیری و [[روایات]] منقول، منابع [[علوم]] [[معصومان]]{{عم}} عبارتاند از: منابع تعلیمی و حسی مانند [[قرآن]]، [[علم پیامبر]]، و [[صحیفه]] مخصوص هر [[امام]]؛ و منابع غیر حسی مانند [[وحی]]، [[الهام]] و [[علم لدنی]]. قلمرو [[علوم]] [[معصومان]]{{عم}} هم، شامل [[علم]] به کتب [[انبیای پیشین]]، [[علم]] به ماکان و مایکون، [[علم]] به [[علوم]] [[ملائکه]] و [[انبیا]]، [[علم به ملکوت]] [[آسمان‌ها]] و [[زمین]]، [[علم]] به [[اعمال]] و سخنان و ضمایر [[مردم]]، [[علم]] به منایا و [[بلایا]] و [[علم]] به [[اسم اعظم]] است. در پایان، به برخی [[شبهات]]، از جمله [[تعارض]] بین [[آیات]] نفی‌کننده و [[آیات]] اثبات‌کننده [[علم غیب]]، عدم [[فداکاری]] [[علی]]{{ع}} با وجود [[علم غیب]] در [[لیلة المبیت]]، و [[شرک]] و [[غلو]] بودن اشتراک [[معصوم]] با [[خدا]] در [[علم غیب]]، پاسخ داده شده است».<ref name=a></ref>


== فهرست پایان‌نامه ==
== فهرست پایان‌نامه ==
۵۳٬۳۷۰

ویرایش