رجعت: تفاوت میان نسخه‌ها

رجعت (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۰۱

۷۲ بایت اضافه‌شده ، ‏۱۲ نوامبر ۲۰۱۹

جز

جایگزینی متن - 'یأتی: ص' به 'سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص'

دیداریویکی‌متن

Jaafari

مدیران

۸۰٬۳۷۲

ویرایش

@@ خط ۳۵۱: / خط ۳۵۱: @@
 *[[حضرت]] [[دانیال]] و [[یونس]]{{عم}} رجعت می‌‌کنند و نزد [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} آمده و [[خداوند]] و [[حضرت محمد]]{{صل}} را [[تصدیق]] می‌‌کنند، [[رسول خدا]]{{صل}} نیز آنان را به همراه هفتاد نفر به سوی [[بصره]] روانه می‌‌کند و آنها [[دشمنان]] [[حضرت]] را به [[هلاکت]] می‌‌رسانند و [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} لشکری را به سوی [[روم]] می‌‌فرستد و آنجا را [[فتح]] می‌‌نماید. در آن روز هر حیوان حرام‌گوشتی را خواهم کشت تا در روی [[زمین]] جز پاکیزه‌گان [[باقی]] نمانند. در آن روزگار تمام [[یهودیان]] و [[نصرانیان]] و کسانی که [[مسلمان]] نیستند را نزد من آورده و من به آنان می‌‌گویم: یا [[مسلمان]] شوید یا این که کشه خواهید شد. اگر [[ایمان]] آورند [[باقی]] می‌‌مانند و اگر [[مسلمان]] نشوند کشته می‌‌شوند. در آن روز [[فرشتگان]] از سوی [[خدا]] بر تمام [[شیعیان]] ما نازل می‌‌شوند که غبار از چهره آنان بزدایند و [[حوران]] بهشتی جایگاهشان را در [[بهشت]] بدانها نشان می‌‌دهند. در آن زمان بر روی [[زمین]] هیچ فرد کور یا فلج یا مریضی [[باقی]] نخواهد ماند مگر اینکه [[خداوند]] [[بلا]] را از او به [[برکت]] ما [[اهل بیت]] برخواهد داشت. برکت‌ها از [[آسمان]] و [[زمین]] فرو می‌‌ریزد به گونه‌ای که درخت چندین برابر میوه خواهد داد و [[مردم]] میوه‌های تابستانی را در زمستان برداشت می‌‌کنند و میوه‌های زمستانی را در تابستان هم می‌‌چینند و این [[تأویل]] سخن خداست که می‌‌فرماید: {{متن قرآن|وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكَاتٍ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ وَلَكِنْ كَذَّبُوا}}<ref>«و اگر مردم آن شهرها ایمان می‌آوردند و پرهیزگاری می‌ورزیدند بر آنان از آسمان و زمین برکت‌هایی می‌گشودیم اما (پیام ما را) دروغ شمردند» سوره اعراف، آیه ۹۶.</ref>. در آن روز [[خداوند]] به [[شیعیان]] ما چنان [[لطف]] خواهد کرد که هیچ در روی [[زمین]] از آنان پوشیده نخواهد بود<ref>الخرائج والجرائح: ج ۲، ص ۸۴۸.</ref>. [[امام رضا]]{{ع}} در [[حدیثی]] فرمود: در [[آخرالزمان]] بدنی در میان قرص [[خورشید]] دیده می‌‌شود و نداکننده‌ای صدا می‌‌زند، این [[امیرالمؤمنین]] است که رجعت نموده و ظالمین را به [[هلاکت]] خواهد رساند<ref>غیبت طوسی: ص ۴۴۰.</ref>.
 *[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: اولین شخصی که دوباره به [[دنیا]] بازمی‌‌گردد و رجعت می‌‌نماید، [[امام حسین]]{{ع}} است، آنقدر در [[زمین]] خواهد ماند که ابروهای مبارکش از [[پیری]] بر چشم‌های او خواهد افتاد<ref>مختصر البصائر: ص ۹۱.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} می‌‌فرماید: هر [[امامی]] در زمان خود، [[هنگام ظهور]] با تمام [[مردمان]] [[نیک]] و بد روزگار خود رجعت خواهد کرد، [[مؤمن]] و [[کافر]] مشخص شود. (البته افراد خوب و [[بدی]] زنده می‌‌شوند که در خوبی و [[بدی]] کامل باشند) و در [[حدیث]] دیگری فرمود: امیرالمرمنین{{ع}} چندین بار رجعت خواهد کرد و [[یاران]] او نیز همراه او خواهند بود و با [[شیطان]] و [[لشکر]] او [[جنگی]] بسیار سخت خواهند کرد. آن‌گاه [[رسول خدا]] نازل می‌‌شود و به [[شیطان]] ضربتی می‌‌زند که با تمام یارانش هلاک می‌‌شود. سپس [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[چهل]] و چهار هزار سال [[حکومت]] خواهد کرد. در آن روزگار برای هر شیعه‌ای هزار [[فرزند]] از صلب او به [[دنیا]] خواهد آمد<ref>مختصر البصائر: ص ۱۱۶ ـ ۱۱۵. </ref>. [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در [[حدیثی]] مفصل فرمود: [[خداوند]] در [[قرآن]] می‌‌فرماید<ref>آل عمران / ۸۱.</ref>: ما از تمام [[انبیا]] [[پیمان]] گرفتیم که به [[حضرت محمد]]{{صل}} [[ایمان]] آورده و او را [[یاری]] کنند. [[خداوند]] آنان را در [[زمان رجعت]] دوباره زنده خواهد کرد و همه آنها مرا [[یاری]] خواهند کرد و [[زمین]] از [[شرق]] تا [[غرب]] در [[تصرف]] من در خواهد آمد. سپس [[حضرت]] فرمود: من چندین رجعت پیاپی خواهم داشت، من [[صاحب]] [[اقتدار]] و [[قدرت]] کوبنده هستم، من [[صاحب]] [[حکومتی]] عجیب (در [[زمان رجعت]]) خواهم بود، من [[دابة الأرض]] هستم و عصا و میسم که با آن نشان [[کفر]] و [[ایمان]] بر چهره [[کافران]] و [[مؤمنین]] گذاشته می‌شود از آنِ من است.
-*[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: [[امام حسین]]{{ع}} در میان [[اصحاب]] خود که در [[کربلا]] [[شهید]] شدند رجعت خواهد کرد و هفتاد [[پیامبر]] که با [[موسی]] بودند او را [[همراهی]] می‌‌کنند. [[حضرت قائم]]{{ع}} خاتم ([[امامت]]) را به او [[تسلیم]] می‌‌کند و پس از این که از [[دنیا]] رفت [[امام حسین]]{{ع}} عهده‌دار [[غسل]] و [[کفن]] و [[حنوط]] و [[دفن]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} خواهد بود<ref>بحار الانوار: ج ۵۳، ص ۱۰۴.</ref>. {{متن قرآن|يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ}}<ref>«روزی که اندازه آن پنجاه هزار سال است» سوره معارج، آیه ۴.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} درباره این [[آیه]] فرمود: این در [[زمان رجعت]] [[رسول خدا]]{{صل}} است. [[رسول خدا]] در رجعت خود پنجاه هزار سال [[حکومت]] خواهد کرد. [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} نیز در رجعت [[چهل]] و چهار هزار سال [[سلطنت]] خواهد می‌‌کند<ref>بحار الانوار: ج ۵۳، ص ۱۰۴.</ref>. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] می‌‌کند: می‌‌بینم روزی را که تختی از [[نور]] نهاده‌اند و سایه‌بانی از یاقوت سرخ، آراسته به جواهر بر فراز آن قرار داده‌اند و [[امام حسین]]{{ع}} بر آن سریر می‌نشیند. اطراف او نود هزار سایبان سبز زده‌اند؛ و [[مؤمنین]] را می‌‌بینم که به [[دیدار]] او می‌‌روند و بر او [[سلام]] می‌‌کنند. [[خداوند]] در آن روزها به آنان می‌‌گوید: ای [[دوستان]] من، هر چه [[دوست]] دارید از من بخواهید، زیرا شما بسیار [[آزار]] و [[سختی]] و [[ذلت]] [[تحمل]] نمودید. امروز هر حاجتی از حاجت‌های [[دنیا]] و [[آخرت]] را از من بخواهید آن را به شما خواهم داد. در آن روز تمام غذاها و نوشیدنی‌های آنان از [[بهشت]] برایشان آورده می‌‌شود<ref>کامل الزیارات. </ref>. از جمله کسانی که در [[زمان رجعت]] زنده می‌‌شوند و به [[کیفر]] جنایت‌های خود می‌‌رسند. [[نمرود]]، [[فرعون]]، [[هامان]] ([[وزیر]] [[فرعون]])، [[قارون]]، ضحاک، بخت النصر، گروهی از عموزاده‌ها [[حضرت مهدی]]{{ع}} که [[بدعت‌گذاری]] کرده و [[سنت]] [[رسول الله]]{{صل}} را نابود کردند، گروهی از [[قریش]] که با [[ظلم و ستم]] به [[سلطنت]] رسیدند و... هستند<ref>یأتی: ص ۶۴۱. در موضوع رجعت از کتاب شریف "الأیقاظ من الهجعة بالبرهان علی الرجعة" تألیف "محمد بن الحسن الحر العاملی" استفاده زیادی شده است، ما اکثر مطالب این بخش را از این کتاب نقل نموده‌ایم. </ref><ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]] صفحه ۲۸۵.</ref>.
+*[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: [[امام حسین]]{{ع}} در میان [[اصحاب]] خود که در [[کربلا]] [[شهید]] شدند رجعت خواهد کرد و هفتاد [[پیامبر]] که با [[موسی]] بودند او را [[همراهی]] می‌‌کنند. [[حضرت قائم]]{{ع}} خاتم ([[امامت]]) را به او [[تسلیم]] می‌‌کند و پس از این که از [[دنیا]] رفت [[امام حسین]]{{ع}} عهده‌دار [[غسل]] و [[کفن]] و [[حنوط]] و [[دفن]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} خواهد بود<ref>بحار الانوار: ج ۵۳، ص ۱۰۴.</ref>. {{متن قرآن|يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ}}<ref>«روزی که اندازه آن پنجاه هزار سال است» سوره معارج، آیه ۴.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} درباره این [[آیه]] فرمود: این در [[زمان رجعت]] [[رسول خدا]]{{صل}} است. [[رسول خدا]] در رجعت خود پنجاه هزار سال [[حکومت]] خواهد کرد. [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} نیز در رجعت [[چهل]] و چهار هزار سال [[سلطنت]] خواهد می‌‌کند<ref>بحار الانوار: ج ۵۳، ص ۱۰۴.</ref>. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] می‌‌کند: می‌‌بینم روزی را که تختی از [[نور]] نهاده‌اند و سایه‌بانی از یاقوت سرخ، آراسته به جواهر بر فراز آن قرار داده‌اند و [[امام حسین]]{{ع}} بر آن سریر می‌نشیند. اطراف او نود هزار سایبان سبز زده‌اند؛ و [[مؤمنین]] را می‌‌بینم که به [[دیدار]] او می‌‌روند و بر او [[سلام]] می‌‌کنند. [[خداوند]] در آن روزها به آنان می‌‌گوید: ای [[دوستان]] من، هر چه [[دوست]] دارید از من بخواهید، زیرا شما بسیار [[آزار]] و [[سختی]] و [[ذلت]] [[تحمل]] نمودید. امروز هر حاجتی از حاجت‌های [[دنیا]] و [[آخرت]] را از من بخواهید آن را به شما خواهم داد. در آن روز تمام غذاها و نوشیدنی‌های آنان از [[بهشت]] برایشان آورده می‌‌شود<ref>کامل الزیارات. </ref>. از جمله کسانی که در [[زمان رجعت]] زنده می‌‌شوند و به [[کیفر]] جنایت‌های خود می‌‌رسند. [[نمرود]]، [[فرعون]]، [[هامان]] ([[وزیر]] [[فرعون]])، [[قارون]]، ضحاک، بخت النصر، گروهی از عموزاده‌ها [[حضرت مهدی]]{{ع}} که [[بدعت‌گذاری]] کرده و [[سنت]] [[رسول الله]]{{صل}} را نابود کردند، گروهی از [[قریش]] که با [[ظلم و ستم]] به [[سلطنت]] رسیدند و... هستند<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۶۴۱. در موضوع رجعت از کتاب شریف "الأیقاظ من الهجعة بالبرهان علی الرجعة" تألیف "محمد بن الحسن الحر العاملی" استفاده زیادی شده است، ما اکثر مطالب این بخش را از این کتاب نقل نموده‌ایم. </ref><ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]] صفحه ۲۸۵.</ref>.
 == اقسام رجعت ==