|
|
| خط ۴۷: |
خط ۴۷: |
|
| |
|
| ==[[آزادی سیاسی]]== | | ==[[آزادی سیاسی]]== |
| *از آنجا که همراه با [[دعوت دینی]] لازم است شرایطی فراهم میشود که [[قدرت]] [[دینی]] در [[جامعه]] مستقر شود، در این صورت لازمه استقرار، توجه به آرای [[مردم]] و رعایت [[حقوق]] [[اجتماعی]] آنان و از این رو به [[پیامبر]] [[فرمان]] میرسد که با [[مردم]] تعامل داشته باشد و از آرای آنان استفاده کند. --> [[شوری]] - [[مردم سالاری]] - [[حق]] [[انتقاد]] - [[امر به معروف]] و نهی از منکر - سرفصلهای آزادی [[سیاسی]] هستند.
| |
| #{{متن قرآن|فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ}}<ref>«پس آنان را ببخشای و برای ایشان آمرزش بخواه و با آنها در کار، رایزنی کن» سوره آل عمران، آیه ۱۵۹.</ref> [[ضرورت]] بهرهگیری [[پیامبر]] از آرای [[مردم]]
| |
| #{{متن قرآن|وَالَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ}}<ref>«و آنان که (فراخوان) پروردگارشان را اجابت کردهاند و نماز را بر پا داشتهاند و کارشان رایزنی میان همدیگر است» سوره شوری، آیه ۳۸.</ref> [[جامعه]] ایمانی ساخته [[پیامبر]] جامعهای است که شور و [[مشورت]] نهادینه شده است
| |
| #{{متن قرآن|كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ}}<ref>«شما بهترین گروهی بودهاید که (به عنوان سرمشق) برای مردم پدیدار شدهاید؛ به کار پسندیده فرمان میدهید و از (کار) ناپسند باز میدارید» سوره آل عمران، آیه ۱۱۰.</ref> یکی از مهمترین مصداق [[امر به معروف و نهی از منکر]] [[نصیحت]] [[حاکمان]] با استفاده از برخی [[روایات]] که میگوید: {{متن حدیث|إِنَّ أَفْضَلَ الْجِهَادِ كَلِمَةُ عَدْلٍ عِنْدَ إِمَامٍ جَائِر}} <ref>[[بحار الانوار]]، ج ۱۰۰، صص ۷۵ و ۸۹ و ۹۳.</ref>
| |
| #{{متن قرآن|إِذَا نَصَحُوا لِلَّهِ وَرَسُولِهِ مَا عَلَى الْمُحْسِنِينَ مِنْ سَبِيلٍ}}<ref>«چون خیرخواه خداوند و پیامبرش باشند گناهی نیست؛ (آری) بر نیکوکاران ایرادی نیست» سوره توبه، آیه ۹۱.</ref> [[نصیحت]] به [[پیامبر]] نباید پی [[آمدی]] داشته باشد و کسی مؤاخذه شود.
| |
| *'''نتیجه:''' از این [[آیات]] استفاده میشود:
| |
| #[[مردم]] دارای [[حق]] [[رأی]] و شخصیت مستقل هستند و لذا [[پیامبر]] [[وظیفه]] دارد که با همه آنها، حتی [[خطا]] کاران بخشیده شده و مورد [[استغفار]] [[مشورت]] کند و [[منزلت]] [[اجتماعی]] مورد [[مشورت]] واقع شدن آنها را رعایت کند: «{{متن قرآن|فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ}}<ref>«پس آنان را ببخشای و برای ایشان آمرزش بخواه و با آنها در کار، رایزنی کن» سوره آل عمران، آیه ۱۵۹.</ref>.
| |
| #[[حق نظارت]] بر [[حاکمان]] و و ظیفه [[امر و نهی]] کردن آنها در برابر [[کارهای نیک]] و دیدن کارهای [[زشت]] و منکر و [[امر و نهی]] کردن آنها وظیفهای که [[پیامبر]] تأکید میکند و لذا [[حق]] [[اعتراض]] و [[انتقاد]] دارند. «{{متن قرآن|كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ}}<ref>«شما بهترین گروهی بودهاید که (به عنوان سرمشق) برای مردم پدیدار شدهاید؛ به کار پسندیده فرمان میدهید و از (کار) ناپسند باز میدارید» سوره آل عمران، آیه ۱۱۰.</ref>»
| |
| #مسلمانانی که [[انتقاد]] میکنند [[مصونیت]] دارند: {{متن قرآن|إِذَا نَصَحُوا لِلَّهِ وَرَسُولِهِ مَا عَلَى الْمُحْسِنِينَ مِنْ سَبِيلٍ}}<ref>«چون خیرخواه خداوند و پیامبرش باشند گناهی نیست؛ (آری) بر نیکوکاران ایرادی نیست» سوره توبه، آیه ۹۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۴۱-۴۲.</ref>.
| |
|
| |
|
| ==[[آزادی فرهنگی]]== | | ==[[آزادی فرهنگی]]== |
